Lunęło. Świetnie. Najlepsza pogoda do podróżowania po łące. Ruszyłem biegiem przed siebie. Zaraz.... Zatrzymałem się i odwróciłem. Mały żółty stworek pędził za mną. Niestety nie nadążał. Ten maluch to mój towarzysz. Ma na imię Pikachu. Stworek dobiegł do mnie i wdrapał mi się na grzbiet.
-Trzymaj się-mruknąłem.
-Pika pika-odpowiedział Pikachu.
Znowu ruszyłem biegiem. Byle do lasu. Tam powinny być przecież jakieś drzewa,jaskinie czy inne miejsca,gdzie można by było skryć się przed deszczem. Normalnie nie mam nic przeciwko wodzie. W końcu to mój żywioł. Ale nie deszcz-to pogoda. Nie znoszę tego momentu,kiedy ja sobie wędruję, a fu! Nagle zaczyna lać. Zimne krople spadały na mnie i Pikachu. Zmrużyłem oczy. Czy to... Tak! Las! Od razu popędziłem w tamtym kierunku. Trafiłem idealnie pod wielkie drzewo. Pod jego koroną było sucho. Kiedy tylko Pikachu zsunął mi się z grzbietu,otrzepałem się. Pokémon zrobił to samo.
-Pikaa...-jęknął stworek.
Zerknąłem na niego smutno.
-Nie mam jedzenia. Też jestem głodny... Ale jesteśmy w lesie. Na pewno coś tu znajdziemy. Ale poszukamy jutro, dobrze? Już jest późno,a my jesteśmy po całym dniu podróży...
Pikachu pokiwał głową i ziewnął. Położyłem się pod pniem i zwinąłem w kłębek. Pokémon wcisnął mi się pod łapę koło brzucha i zasnął. Uśmiechnąłem się do siebie i również zasnąłem.
×××××
Obudziłem się rano. Już nie padało,ptaki ćwierkały i świeciło słońce. Zaraz... Powiedziałem,że sam się obudziłem? Nie... To Pikachu mną potrząsał. Obróciłem się na drugi bok i mruknąłem:
-Daj mi jeszcze pięć minut!
-CHU! PIKACHU!
Zerwałem się na równe nogi. Kto? Gdzie? Odwróciłem się. Pikachu schował mi się pod nogami. Stałem oko w oko z biało-czarnym wilkiem. Zjeżyłem się i warknąłem. On zrobił to samo. Poczułem dziwne łaskotanie. Mój towarzysz był gotowy by kogoś porazić. Małe pioruniki przechodziły mu po policzkach.
-Co robisz w naszej watasze?-syknął basior.
Czyli broni terenów watahy. Uf... Myślałem,że znowu muszę się z kimś bić,bo zgniotłem mu źdźbło trawy pod "jego" drzewem.(Nie pytajcie. Długa historia. Może kiedyś ją opowiem.)
-Ja... Tylko przechodziłem. Szukam miejsca, w którym by mnie chcieli i...
Schowałem się pod tym drzewem, by uchronić się przed deszczem-odpowiedziałem.
Basior wyraźnie się uspokoił. Nawet się uśmiechnął.
-To dobrze trafiłeś. Akurat nasza wataha jest otwarta dla każdego. Jestem Dergor. Zaprowadzić cię do Alfy?
-Sek. Byłoby miło...
Po 15-minutowym spacerze dotarliśmy pod jaskinię Alfy. Dergor wszedł do środka i po chwili wyszedł z najpiękniejszą waderą jaką widziałem. Serce po podskoczyło. Sek, uspokój się... To jest Alfa,nie masz szans... Po tym sformuowaniu moje emocje jakoś się uspokoiły. Der poszedł i zostałem sam z Alfą.
-Dergor mi trochę o tobie poopowiadał. Mam nadzieję,że nie masz mu tego za złe, Sekuri-powiedziała.
-Nie mam... Pikachu!
Stworek wskoczył na Alfę i zaczął ją obwąchiwać. Kiedy go zawołałem, zeskoczył i schował się za mną.
-Ych... Przepraszam... Zazwyczaj się tak nie zachowuje...-mruknąłem.
Wadera tylko się zaśmiała.
-Nie szkodzi. Słodki jest. Jak się nazywa?
-Pikachu.
-Ciekawie. Jak go zawołałeś, to myślałam, że kichasz-zaśmiała się.
-Wielu tak myśli...
Uśmiechnąłem się. Wreszcie można z kimś normalnie pogadać. Pikachu postanowił, że teraz nie będzie podchodził do Alfy.
-Ech, nie przedstawiłam się, przepraszam. Jestem Olivia.
<Olivia?>