Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Donna. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Donna. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 22 października 2015

Od Donny "Spotkanie cz.16" (cd.Amaimon)

Amaimon był słaby na dodatek sam powiedział, że nie da rady. Przez chwilę stałam spanikowana, wpadłam na pomysł.
- Amaimon! Moje moce może nie są tak silne jak twoje ,ale mogę go osłabić na tyle żeby zdążyć uciec. - popatrzyłam na basiora, zastanowił się chwilę i skinął głową.
Skupiłam się na rozwścieczonym zwierzęciu ale moje moce były blokowane przez aurę Amaimona. Próbowałam jeszcze chwilę ale on tracił siły.
- Jak tylko przestanie zionąć ogniem zatrzymaj tarczę, jasne? - basior ponownie skinął. Smok zatrzymał się aby sprezentować nam kolejną dawkę ognia. Amaimon zatrzymał aurę a ja spowodowałam, że smok był zdezorientowany. Byliśmy przerażeni, biegliśmy ile sił w łapach tak daleko jak tylko się dało. Gdy znaleźliśmy się już w bezpiecznej odległości znależliśmy chwilę na oddech. Z trudem łapaliśmy powietrze.
- Udało się - mimowolnie się uśmiechnęłam.
- Nam tak, ale co ze smokiem? Jeśli poleci w stronę watahy? - zastanowił się.
Faktycznie. Nie pomyślałam o tym, strach mnie sparaliżował.
- Mieliśmy iść do Yuko, tak? - spojrzałam na niego pytająco.
- Mówiłaś, że odczytuje runy.
Nagle usłyszeliśmy ryk smoka, ryk który brzmiał jak ból. Spojrzałam na Amaimona.
- Co robimy?
<Amaimon?>

niedziela, 11 października 2015

Od Donny "Spotkanie cz.14" (cd.Amaimon)

Wyszłam z jaskini tuż za Amaimonem, który przyglądał się smokowi.
- No więc? - spojrzałam na basiora - Co z nim? Dlaczego się tak wściekł?
- Prawdopodobnie ktoś rzucił na niego zaklęcie rozdraznające, ale kto? - Amaimon analizował coś w myślach. Ja również się zastanowiłam.
- Amaimon, mam pomysł. - basior spojrzał na mnie - Myślę, że mogłabym poczytać mu w myślach.
- Dobra - odsunął się i pozwolił mi działać.
Zbliżyłam się do smoka i skoncentrowałam na jego najbliższym wspomnieniu pomijając naszą gonitwę. Przed oczami miałam śnieg i wilka, po chwili obraz zmienił się, była to jaskinia i smok. Wilk rzucał zaklęcie na smoka, smok wyleciał z jaskini a wilk obrócił się i zobaczyłam jego oczy. Patrzył na mnie pustym ale przerażającym wzrokiem. Natychmiast wyszłam z umysłu smoka. Opowiedziałam wszystko basiorowi.
- ... no i zauważyłam jeszcze mały szczegół, smok jest najprawdopodobniej zaklęty jakimiś runami. - Amaimon spojrzał na mnie tajemniczo.
- Runy?
- Tak, to były runy. - basior zastanowił się.
-Powinniśmy pójść do kogoś kto się na tym zna. - powiedział.
-Wydaje mi się, że Yuko ostatnio coś mówiła. - odpowiedziałam z zstanowieniem. - Wybudzasz go? - zapytałam.
(Amaimon?)

poniedziałek, 28 września 2015

Od Donny "Spotkanie cz.12" (cd.Amaimon)

- Masz rację - znów się uśmiechnęłam. Słońce nadal prażyło, przyjemny cień i chłód kory to jedyne czynniki które dawały ulgę. - No więc, jak ci mija ten dzień?
- Tak jak tobie, siedzimy tu razem.
- A, fakt.. - zdałam sobie sprawę że wyszłam na idiotkę.
Siedzieliśmy w krępującej ciszy, nie sprawiało nam to kłopotu. Patrzyłam w dal, polana, pagóry, drzewa i coś co przykuło mój wzrok. Zerknęłam na basiora, drzemał. Postać latała i zataczała koła w powietrzu, postanowiłam to zbadać. Zeskoczyłam z drzewa i ukryta w wysokiej trawie zbliżałam się do postaci, był to smok. Da się poznać na pierwszy rzut oka. Latał spokojnie ale po chwili coś się stało, zerwał się wiatr i napłynęły ciemne chmury. Gad zaczął ryczeć, nie wiedziałam co się dzieje, stałam pod stworzeniem nieruchomo.

Smok stał się rozwścieczony i zaczął ciosać błyskawicami,byłam przerażona. Starałam się go uspokoić z pomocą mocy ale nie poskutkowało. Zaczął mnie gonić a ja uciekać, gdzieś w góry aby nie do watahy. Wbiegałam po skałach ale on by szybszy, ryczał za mną i nie miałam się gdzie schować. Znalazłam dziurę w górze, wbiegłam do niej. Nie mogłam złapać oddechu, słabo z moją kondycją. Po chwili pojawił się Amaimon.
< Amaimon?>

piątek, 4 września 2015

Od Donny "Wszystko trzeba odkryć samemu cz.3" (cd.Yuko)

Czemu wszyscy są tutaj tacy.. introwertyczni. Owszem lubię obserwować.Ba! To moje hobby! Yuko ma żywioł mroku, współczuję jej. 
- Wiesz.. - zaczęłam - Każdy po­winien mieć ko­goś, z kim mógłby szczerze pomówić, bo choćbyś była nie wiado­mo jak dziel­na, z czasem staniesz się bardzo samotna. - uśmiechnęłam się.
Nie odpowiedziała mi, obserwowała ptaki. Z czasem zauważam, że do wilków z tym żywiołem bardzo ciężko jest dotrzeć. Po prostu lubią ciszę i spokój. Nie naciskałam, tak czy siak by mi nie odpowiedziała. Oddaliłam się trochę i również zaczęłam obserwować ptaki, jeśli by tak się przyjrzeć było ich naprawdę sporo. A jeśli się wsłuchać, tworzyły melodię. Swoją, własną melodię rozbrzmiewającą pośród drzew. 
- Tyl­ko drze­wom w le­sie można po­wie­dzieć wszystko.. - zaczęłam.
Wadera popatrzyła na mnie.
(Yuko?)

Od Donny "Spotkanie cz.10" (c.d Amaimon)

- Cześć - uśmiechnęłam się do basiora. - Jak zwykle można cię spotkać na drzewie.- nie dziwię mu się. Ukrop, że masakra. Tu jest chłodno, cień rzucany przez drzewa nie pozwala przedostać się słońcu, dobrze.
- Faktycznie, nie jest to zadziwiające. - nastało kilka chwil ciszy. - Dlaczego cały czas się uśmiechasz? - miał rację, nadal się uśmiechałam. Te słowa trafiły we mnie jak piorun, natychmiast spoważniałam.
- Uśmiech to cała praw­da smutku. - wyszeptałam aby nie usłyszał. - Poprostu lubię - dodałam głośniej. I tak nikogo nie obchodzą i nie powinny obchodzić moje problemy. Wczorajszy dzień i tak dał nam obu sie we znaki. Patrzyłam na wilka siedzącego na drzewie.
- Mogę się dosiąść? - spytałam
< Amaimon?>

sobota, 29 sierpnia 2015

Od Donny ''Wszystko trzeba odkryć samemu cz.1'' (cd.chętny/na)

Był upał, szczerze to nawet nie chciało mi się wychodzić z jaskini. Mój żołądek dał o sobie znać więc musiałam wyjść i coś zjeść, raczej upolować. Wyruszyłam na polanę, małe zwierzęta są łatwiejsze a ja nie miałam zamiaru szarpać się z jeleniem. Na polanie kicał królik, jeden jedyny nienormalny królik, któremu zachciało się wyleźć w taką pogodę. Zaczaiłam się no i po 5 minutach już zajadałam zwierze. Coś jednak przyciągnęło moją uwagę, coś pobłyskiwało na terenie którego nie odkryłam. Ruszyłam w kierunku jasnoróżowej poświaty. Weszłam w gęsty las, był inny niż wszystkie, zieleń przerodziła się w błękit i bardzo ciemny brąz, było słychać sowy, coś zaczęło błyszczeć. Wokół pojawiło się wiele nowych roślin oraz mgła. Było pięknie, kolory mieniły się w moich oczach. Chodziłam i obserwowałam wszystko, dotykałam. Było przyjemnie i chłodno. Pokochałam to miejsce, spędziłam w nim dużo czasu, nie liczyłam ile. Wszystko było bardzo fascynujące. Byłam bardzo szczęśliwa. Biegałam wkoło i badałam wszystko jak jakiś szczeniak. Myślałam że jestem sama. Usłyszałam szelest w trawie. Nastawiłam uszy i słuchałam. Po chwili pojawił się przedemną wilk.
<c.d Chętny/na)

piątek, 28 sierpnia 2015

Od Donny ''Spotkanie cz.8'' (cd. Amaimon/end?)

Uśmiechnęłam się, może i mi nie ufa ale z jakiegoś powodu jestem zadowolona. Powiedział wcześniej,że będzie musiał wrócić do swojego świata. Nie jest wilkiem? Nie będę się wtrącać, już wystarczająco narobiłam sobie kłopotów.
- Dziękuję - uśmiechnęłam się. Basior patrzył na mnie zdezorientowany - Za co niby?
- No wiesz, wybaczyłeś mi.
Amaimon znów odwrócił się w stronę wiatru.
- Też nie jestem osobą lubiącą bliższe kontakty z wilkami. - powiedzialam. Księżyc schował się za drzewami, zaraz będzie ranek. - Cóż, pójdę już. - ruszyłam z powrotem w stronę zejścia ze skały. Usłyszałam za sobą charakterystyczny dźwięk, wilk zniknął. Do zobaczenia w przyszłości, pomyślałam i udałam się w stronę jaskini.
<Amaimon/end?>

poniedziałek, 24 sierpnia 2015

Od Donny ''Spotkanie cz.6'' (cd.Amaimon)

- Wiedziałam, wiedziałam! - wokół nastała cisza, łzy spływały mi po policzkach. - Wiedziałam, znów się przeceniłam, jestem idiotką.
Szeptałam do siebie, zaczął wiać wiatr, księżyc nadal odbijał się w tafli jeziora, wszystko wyglądało spokojnie. Jakby nigdy nic się nie stało. Przecież już raz miałam nauczkę, nadal nad sobą nie panuję. - Nie mogę tak tego zostawić - wbiłam pazury w ziemię. - Ten smok..był prawdziwy? Niemożliwe. Gdzie znajdę tego wilka? - miliony pytań na minutę, noc zaraz się skończy i słońce wstanie. Stałam chwilę w zamyśleniu. Przebiegłam pół watahy, zeszło mi sporo czasu. Mój wzrok padł na Wilczą Skałę, ruszyłam natychmiast. Był tam, stał i patrzył w przestrzeń. Chciałam wydobyć z siebie głos, nic. Coś mnie hamowało, nie mogłam wypowiedzieć słowa. Basior obrócił się i patrzył na mnie twardym wzrokiem.
-Czego tu chcesz? Nie wystarczy ci? - powiedział stanowczo.
- P..Posłuchaj, wiem, nie powinnam tego robić. Nie powinnam grzebać ci w wspomnieniach, wiem. Nienawidzisz mnie, nie ufasz mi, nie znasz mnie. Tak. - spuściłam łeb - J..Ja poprostu, przepraszam. Nie panuję nad tym, masz prawo mną teraz gardzić, masz prawo mi nie wybaczyć. - moje oczy zaczęły emmanować. - Chcę, żebyś wiedział, że żałuję. Tak w ogóle jestem Donna. Byłam ciekawa, coś mnie pchnęło. - Z moich oczu spłynęła łza, była inna niż normalne. Czarna. - Nikomu nie powiem, nie wydam cię. - Nagle tęczówka zmieniła kolor. Basior patrzył na mnie nadal zdenerwowany. - Obiecuję. - przyłożyłam łapę do głowy, przede mną pojawiła się czarna chmura, oczy zaszły mi czernią. To było to co widziałam we wspomnieniach basiora. On też to widział. Zjawisko unosiło się przez chwilę w powietrzu - Wyczysć - powiedziałam. Chmura zniknęła, oczy znów stały się niebieskie a ja straciłam równowagę. - Chwilowa amnezja - pomyślałam.
- Teraz masz pewność, wyrzuciłam twoje wspomnienia z mojej głowy. - popatrzyłam na basiora.
<Amaimon?>

Od Donny ''Spotkanie cz.4'' (cd.Amaimon)

- Jak nie chcesz, nie mów. Sama się dowiem.
- Niby jak? - zaśmiał się ironicznie.
Uśmiechnęłam się - Tak się składa, że trafiłeś na kogoś kto widzi wszystko. Powiesz mi? - basior patrzył na mnie wkurzony.
- Nie, mówiłem już, że nieważne.
Podeszłam do niego na tyle blisko żeby dobrze go widzieć. Po krótkiej chwili znalazłam się w jego wspomnieniach, zdążyłam zobaczy tylko urywek.
- Co ty robisz?! - zdenerwował się.
- Nie chciałeś mi powiedzieć, więc sama się dowiedziałam. - wzruszyłam ramionami. - Twój ojciec jest demonem? A ten który tu był przed chwilą?
- Przestań mi grzebać w myślach!
- Możesz się uspokoić? - znowu ktoś nas obserwował. - Teraz już będziesz musiał mi powiedzieć. - szepnęłam i pobiegłam do ciemnej postaci która stała za drzewem.
- Kim jesteś? - postać znieruchomiała i nagle zniknęła. -Teraz już się nie wytłumaczysz! - krzyknęłam do basiora. - Gadaj kto to był?!
<Amaimon?>

sobota, 22 sierpnia 2015

Od Donny "Spotkanie cz.2" (cd.Amaimon)

- Przecież widziałam - popatrzyłam na basiora podejrzliwym wzrokiem.
- Skoro widziałaś to po co pytasz? - basior wydawał się pewny siebie
. - Ogólnie, to fajna peleryna. Obstawiam, że udajesz nietoperza w nocy? Ciekawy pomysł na spanie.
- Czekaj, skąd to wiesz? Z tego co widziałem jesteś nowa. - stał się podejrzliwy.
- Powiedzmy, że dużo obserwuję. - uśmiechnęłam się. - Nie widuję cię tu często.
- W sumie to... ale zaraz, dlaczego mam ci o sobie opowiadać?
Wzruszyłam ramionami. Napiłam się z jeziora, znów ta cisza, księżyc odbijał się w nienaruszonej tafli. Zaczął wiać lekki wiatr.
- Całkiem fajnie, no nie? - powiedziałam cicho i wystawiłam głowę do wiatru.
- Co ty tu robisz o tej porze?
- Noc posiada tę magiczną moc nadawania cech nieodwracalności i monstrualności nawet najmniejszym rzeczom, lubię ją. - ponownie się uśmiechnełam. - Czego chciał ten demon? - odwróciłam się do basiora.
- Nie mam obowiązku ci mówić. - odpowiedział
- Nie chcesz to nie - poczułam czyjś wzrok na sobie. - Poczekaj, ktoś nas obserwuje. - Basior rozglądnął się. Ciemna postać przemknęła między drzewami.
- Widziałeś? - powiedziałam cicho.
< Amaimon? >

piątek, 21 sierpnia 2015

Od Donny - Kim ja jestem? cz.4 (c.d Olivia/Shadow)

Shadow, uspokój się. - patrzyłam na waderę zdenerwowana - Nie znasz mnie, nie masz prawa mnie oceniać. - zaczęłam spokojnie wyjaśniać.
- A kim ty jesteś, że tak się do mnie odzywasz?! - była w furii.
- Posłuchaj, nie chcę mieć tu wrogów. Rozumiem twoje zdenerwowanie ale daj mi szansę. Jestem Donna. - podałam łapę Shadow. Ta niechętnie odwzajemniła uścisk .
- W takim razie, pokaż co potrafisz. -
Wadera patrzyła na mnie drwiąco.
- Dobrze. Tylko pokażcie mi miejsce gdzie mogę się wykazać. - uśmiechnęłam się, kolejny szczebel wyżej. Przeciwstawiłam się komuś i czuję, że zaczynam przełamywać lody.
- Oliwia, idziesz z nami? - alfa zgodziła się.
Dotarliśmy do jaskiń, były w nich wampiry. A przyjemniej tak twierdziła Shadow. Jeden z nich właśnie się napatoczył. Wadery przyglądały mi się.
- Nowa? - tajemniczy głos odezwał się w mroku. -Jeszcze Cię tu nie widziałem, skarbie. - lśniące oczy połyskiwały w ciemności.
Uśmiechnęłam się tylko, byłam zestresowana. Nie ukrywam, ze nigdy nie walczyłam z niczym takim - wampir był gotowy zaatakować i koniec końców zrobił to. Oboje byliśmy bardzo szybcy. Rzuciłam na niego zaklęcie które go osłabiło, po czym wbiłam mu kły w szyję. Wampir odrzucił mnie a ja obiłam się o ścianę, nim dążyłam się podnieść, stał już przy mnie i przyduszał mnie. Spanikowałam, starałam się go zmęczyć wspomnieniami. Gdy to nie podziałało, wbiłam mu pazury w plecy i zerwałam trochę skóry. Stwór puścił mnie, ledwo łapiąc oddech rzuciłam się na niego wgryzając mu się w kark.Opadł na kolana a ja przerysowałam mu pazurami po plecach, upadł. Szarpnęłam mu głowę skrecając kark.
Podeszłam do wader.
-I jak?

wtorek, 18 sierpnia 2015

Od Donny ''Butelka - Słodka jak...nutella?" (cd.Discret)

- Po co ja zaczęłam w ogóle grać w tą butelkę.Głupi pomysł, mogłam siedzieć cicho jak zawsze, ale nie! Lepie się integrować. Ech..jak ja mam przejść do świata ludzi!? Dzięki Discret.. - wędrowałam tam i z powrotem we wnętrzu swojej jaskini. - Przecież nie pojawi się tu nagle babka w sandałach! 
Nagle usłyszałam głuchy odgłos uderzenia o ziemię, wyszłam zobaczyć co się stało. Przede mną stała ta sama wilczyca, która uratowała mnie wtedy od wilków z morderczej watahy. 
- Co tu robisz? - zapytałam. Nie odpowiedziała tylko otworzyła portal do ludzkiego świata i kazała mi wejść. Gdy znalazłam się po drugiej stronie wadera zmieniła postać w ludzką. To ta stara kobieta w sandałach! Kurde! Babka poszła ze mną do sklepu, grałam role psa jako, że nie mam ludzkiej postaci. Kupiłyśmy nutellę a ta wysłała mnie do domu. Gdy portal się zamknął zaczęłam wykonywać zadanie. Wysmarowana nutellą podeszłam do pierwszego wilka jakiego spotkałam. Z tego co wiem był to Midnight. 
- Cześć.. Midnight, tak? - basior patrzył jak sparaliżowany. Nic dziwnego..zachowuje się jak wariatka. - Słuchaj..jak myślisz, jestem słodka? - to upokarzające.
- Ym..to nutella, nie? Kocham nutelle i jest słodka dlatego twoje ,,futro" jest słodkie. Całokształtem nie. - był wyraźnie zakłopotany.
- Dzięki. - powiedziałam i oddaliłam się w zażenowaniu. 
Kolejnym wilkiem na moje drodze była Olivia.
- Cześć Olivia! Jak myślisz, jestem słodka? - ile jeszcze będę musiała się tak poniżać..
- Eee... CHWILA, CO?! - zaczęła się mocno śmiać.
- Dobra, to ja pójdę już - odeszłam od śmiejącej się wadery.
Przeszłam już połowę watahy..spotkałam Shadow.Nie...
- Cześć Shad. Jestem teraz słodka? - zaśmiałam się ironicznie.
- Uważaj bo się rozpuścisz - Ta też zaczęla się śmiać, świetnie.
Pod koniec wędrówki po przejściu watahy dotarłam W KOŃCU do Discreta. Wyglądał na nieźle rozbawionego.
- Masz szczęście, że jesteś ostatni. No to jak, jestem słodka? - zapytałam zażenowana.
- Oczywiście ze tak. - odpowiedział lekko się śmiejąc. Przez moją twarz przemknął ledwo zauważalny rumieniec.
- Ha,ha! Zabawne..zaliczysz mi nareszcie to zadanie? - powiedziałam zawstydzona i zdenerwowana.

<Discret?>

niedziela, 16 sierpnia 2015

Od Donny ''Kim ja jestem? cz.1'' (cd.Olivia)

Był okropny upał, szłam przez las a pot kapał mi z czoła. Jestem Donna, mam 2,5 roku i wychowałam się wśród ludzi na Arktyce.
Kiedyś ktoś mnie zostawił, a ludzie okazji mi się najbliźsi. Uczyłam się tam polowań i szpiegowałam wrogie plemiona, rozumieliśmy się bardzo dobrze. Aż do momentu kiedy skończyła się żywność, mieli mnie zabić dla mięsa i futra. Cudem udało mi się uciec przez dziurę w ich namiocie. Do świata magicznych wilków dostałam się przez portal, który otworzyła mi pewna stara kobieta. Nie mam pojęcia kiedy pojawiła się na środku arktyki w samych sandałach i cienkiej szacie. Powiedziała mi, że to nie miejsce dla mnie i ,że powinnam się stąd ulotnić jak najszybciej. Przeżyłam wiele sytuacji które odcisnęły swoje piętno na mojej psychice.
Nie byłam tajemnicza zawsze, byłam odważna,śmiała i raczej otwarta. Dołączyłam jednak do pewnej watahy żądnej krwi i mordu. Byłam niemal pewna, że sobie poradzę ale.. nie dałam rady. Wilki dostrzegły to, ze jestem słaba i znęcając się psychicznie wrzuciły mnie do ciemnej jamy. Ten koszmar trwał parę miesięcy. Udało mi się uciec dzięki życzliwości pewnej starszej wadery, nie wiem co jej za to zrobili ale mogę przysiąc, że gdzieś już ją widziałam.. To tylko jedna z wielu sytuacji.Ukrywałam się w lesie i obserwowałam zachowania zwierząt. O swojej mocy dowiedziałam się dopiero gdy kojoty przyszły odebrać mi jedzenie. Był środek nocy, burza. Usłyszałam wycie więc wstałam. Zobaczyłam lśniące ślepia i nagle zapragnęłam żeby wszystko co przeżyłam w jakiś sposób spłynęło na nich. Udało się, cztery czworonożne stworzenia odeszły chwiejnym krokiem, a ja oszołomiona wróciłam do nory. Przez kolejne pół roku ćwiczyłam obserwację i swoje moce. Kiedy już nie mogłam wytrzymać postanowiłam znaleźć nową watahę. Normalną. Wyruszyłam w podróż i tak dochodzimy do samego początku. Teraz jest 30 stopni w cieniu, zdążyłam zawędrować nad małe bajoro z mostem. Siedziała tam wilczyca, była żółta w czarne pręgi. Przyglądałam jej się w ukryciu, odwróciła głowę i nasłuchiwała. Stwierdziłam, że mogę wyjść i jest w miarę bezpiecznie. 
- Cześć - powiedziałam głośniej.
- Kim jesteś i czego tu szukasz? - wadera patrzyła na mnie trochę zaniepokojona.
- Jestem Donna.Wędruję w poszukiwaniu watahy. - Ona natomiast powiedziała, że jest alfą w pewnej watsze przedstawiła się jako Olivia. Stanęłam w zamyśleniu i po chwili wahania zapytałam.
- Mogę dołączyć? 
<Olivia?>
szablon: synestezja