Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Jetta. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Jetta. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 9 sierpnia 2015

Od Jetty ''Ciekawe spotkanie...cz.10'' (cd.Balto)

- Wiesz... Nie sądzę, by były o takiej wczesnej porze w klubie... Chodźmy stąd, te pyszałki dziwnie się na nas patrzą - przelotnie spoglądałam na dorosłych facetów przy barze.
- No dobra, dobra - odrzekł i skinął głową.
Już z miarę sobie radził z chodzeniem, choć musiał uważać by się nie potknąć. Wyszliśmy z budynku jak najszybciej, nie lubiłam tego miejsca. Chodzili tutaj tylko biedni ludzie i pijacy, którzy tylko przyszli popatrzeć się na tańczące i wyginające się atrakcyjne kobiety. Pfff... Zboczeńce jedne.
Szliśmy uliczką blisko parku, szczególnie na jego skraju. Znajdowaliśmy się za jego murem i mieliśmy zamiar wyjść, kiedy usłyszałam dziwny dźwięk. Tak szczególnie rozchodził się po całym parku i na pewno pobliskich nowojorskich uliczkach. Nie potrafiłam opisać tego dźwięku. Był zwyczajnie... Dziwny? Dokładnie to miałam powiedzieć.
- Też to słyszysz?- zastrzygłam, ah tak... Jestem przecież człowiekiem... Wytężyłam więc słuch i tajemniczym wzrokiem z lekkim zdziwieniem przyglądałam się Balto.
- Sądzisz, że to może być znakiem ich zniknięcia? Może po prostu ktoś włączył w mieszkaniu wiatrak czy ma jakiś remont...- westchnął z pogardą i poprawił grzywkę wpadającą mu do oczu.
- Masz bardzo dużo racji, ale to nie jest żaden remont czy jakiś dźwięk w tym rodzaju... Coś mi to podpada - podejrzliwie skrzyżowałam ręce i bez wahania złapałam basiora, em... Chłopaka za rękę.
- Cokolwiek to jest, chodź albo nie wiem co ci zrobię
- Jesteś... Agresywna?- na to odwróciłam się jak strzała.
- Jak?- powtórzyłam.
- Nic, nic - wymijająco obejrzał się w inną stronę.
- Ehhh... Balto, myślałam, że na pewno spędzimy doskonale ten czas bawiąc się w watasze, czy poznawać nowych znajomych. Przykro mi, że tak musisz ze mną gzić w te i we wte po Nowym Jorku... - mój zapał trochę zmalał.
- Zobaczy się - wzdrygnął palcami i szedł przed siebie.
- Idziesz?- machnął zachęcająco dłonią.
- Wszędzie - spuściłam głowę i z uśmiechem dołączyłam do Balto.
***
Po dźwięku doszliśmy do pewnej ciemnej uliczki. Stał tu duży samochód, czy bardziej ciężarówka. Nie znam się na samochodach na grosz, ale pojazd miał dużą przyczepę z tyłu, ale nie taką ''przyczepianą'' tylko... Nie, nie.. Jetta, za dużo myślisz! Wokół panowała ciemnia oprócz małej latarni postawionej na pobliskich kartonach niedaleko pozdzieranych i obskurnych drzwi. Czułam niezłomnie szkodliwy dym tytoniowy i inny niezły fetor. Czy ludzie naprawdę chcą zniszczyć płuca takimi badziewiami? Po prostu byłam załamana! I ten dźwięk... Jakoś podeszliśmy bliżej i schowaliśmy się za dużymi paletami do towaru układanej jedną na jednej. Były mokre i zgniłe. Drewno obchodził zielony mech i lekkie grzyby wyrośnięte tam od wilgoci i innych warunków.
- Fuuu, jaka tu dziura - powiedziałam dogłębnym tonem.
- Sama chciałaś tu iść - przyśmiał się Balciak.
- Ta, ta...- wtedy facet przysłonił mi buzię dłonią.
Zauważyliśmy faceta wychodzącego zza drzwi. Miał szarą brodę, szpiczastą brodę i duży nos. Jego wzrok miał coś charakterystycznego - wyglądał groźnie i wzbudzał postrach tylko się w nie wpatrując. W stroju robotnika wsiał do furgonetki i wyjechał z uliczki na wstecznym. W miejscu gdzie się znajdowaliśmy nie było nic prócz, jednego małego okna nad progami.
- Wchodzimy?
- Oszalałaś! To zwyczajny robotnik, mówiłem!
- Cicho - teraz ja go uciszyłam. Nasłuchiwałam i po chwili zdziwiłam się dogłębnie. Usłyszałam jakieś wycie, tak po prostu wycie. Ktoś smętnie, bez życia i fałszując coś śpiewał jednocześnie płacząc i krzycząc. Ściszone odgłosy w tle psów też dały we znaki. Nie myślałam nawet i z odwagą ruszyłam w stronę drzwi, chciałam wyważyć je z całą siłą kopniakiem, tylko nadwerężyłam nogę - były otwarte. Podejrzane, ale przynajmniej nie musiałam rozwalać drzwi. Machnęłam do Balto i wślizgnęłam się zza drzwi. W korytarzu było zimno i panował tam bezwzględny klimat. Jak zwykle pierwsze co poczułam to dym od papierosów i smród spalenizny. Wkraczając dalej zobaczyłam jakieś piece w, których chyba wytapiali metal, złoto i inne błyskotki. Dowiedziałam się tego, po nie daleko stojącym stoliku z biżuterią. Odgłos szczekających i skomlących psów narastał się. Byłam coraz bliżej.
- Jetta, nie powinnyśmy tu być!- wparował Balto i mnie wystraszył niezmiernie.
-AA!- krzyknęłam odwracając się nerwowo z niezbyt pozytywną miną.
- Balto, ty mnie dzisiaj o zawał przywołasz - złapałam się za głowę, wypuściłam kurczowo powietrze ustami i przeszłam przez kolejny próg. Moim oczom ukazał się niecodzienny widok. Widziałam burą norę z klatkami po sufit. Na końcu korytarza było malutkie stanowisko, jakby ochroniarza czy coś w ten deseń. W klatkach piszczały i skomlały psy. Gdy nas zobaczyły niektóre chowały się po kątach, inne tak groźnie nastawione - chciały przewrócić klatkę i się z nich wydostać by nas dopaść. Okropnie się zachowywały - to przez to, że są trzymane w takich warunkach!
- Boże, co tu się dzieje...- Balto oglądał się wokół i nie mógł uwierzyć swoim oczom.
I znowu wrzask rozpaczy. Czy to... Sakura?! Odwróciłam się prawie wykręcając sobie kark i energicznym ruchem ruszyłam biegiem dalej korytarzem z klatek. Na końcu w okrągłej, największej ze wszystkich klatek była Sakura i Prim! Saki swoim wrzeszczącym i ubolewającym tonem wylewała słone łzy, a Prim z smętnym wyrazem mazała łapą po spodzie klatki.
- To wy!- podskoczyłam do góry i z uśmiechem podbiegłam do nich.
-Nie wierzę! Jetta, co tu robisz?- Prim wskoczyła łapkami na kraty.
- Nie pytaj... Zaraz was stąd wydostaniemy- wtedy w moją twarz buchnęło coś kolorowego. Balto przytrafiło to samo, po czym prawie upadł na ziemię. Ze sklejonymi od nagłego ataku oczyma, ujrzałam kolorowego ptaka przyglądającego się na nas w najwyższego punktu pomieszczenia (koło okna). Była to papuga. Błysnęło mi coś przed oczyma.
- Ejj, ona ma klucze!- chłopak wskazał na objęcia pazurów papugi. Tak, mieniło się tam coś. Z pewnością to klucze... To klatki Sakury i Prim!
- Balto, zrób coś!- syknęłam i uderzyłam go lekko z plecy.
- Ale co!?
- Wejdź na klatki i złap tę papugę!- szepnęłam i z pogardą wskazałam na ptaszysko.
Przyglądało się na nas zmieniając pozycję głowy z jedną na drugą. Ahhh, zaraz mnie piorun trzaśnie!
- Ale te psy mnie zeżrą!- negocjował.
- Trudno - rzuciłam nerwowo włosami.
Ten z trudnością wszedł butami na klatkę u dołu. Usłyszeliśmy turkot silnika.
- Hycel wraca! Nie legalnie działa!- krzyknęła Sakura.
- Gdzie się schowamy?!- z przymusem szukałam kryjówki.
<Balto? xD Tak łatwo nam nie pójdzie...>

niedziela, 2 sierpnia 2015

Od Jetty ''Ciekawe spotkanie... cz.8'' (cd.Balto)

- Tak zawsze jest - uśmiechnęłam się.
- Ni-niby skąd to wiesz?- znowu prawie się przewrócił.
- Haha, przemieniałam się w człowieka od dziecka! W dzieciństwie uderzyłam się w drzewo i właśnie, nie pamiętam 'tamtego' życia - zamyśliłam się przez chwilę.
- Bosze, nie strasz mnie - westchnął i usiadł, właściwie padł na kamień.
- A tak w ogóle, to po co miałem się przemieniać?- podrapał się po głowie i trochę zmieszał.
- Yhh.. Od wczoraj nie mogę znaleźć Prim i Sakury... Nie wróciły do jaskini na noc - powiedziałam podejrzliwie.
- Nie zgłosiłaś tego Olivii? Może je widziała, ma na każdego z watahy chyba czip - zaśmiał się.
- STALKING?!
- Nie, no co ty... Chodź, może- parsknął i zaśmiał się pojedynczo.
- Ale i tak... Wyszły wczoraj na imprezę i zostawiły mi tamtą kartkę pamiętasz? Może coś im się stało w świecie ludzi?- zaczęłam gryźć pazury.
- Ja bym powiedział alfie - cśśśś - przejechałam pazurem po kamieniu co wydało piskliwy, raniący uszy dźwięk.
- Ejj! Czemu to zrobiłaś?- złapał się za uszy... ludzkie uszy.
- Byś mi nie wchodził w słowo - Nie wchodzę!- odkrzyknął zbulwersowany.
- Tak czy siak, słuchaj - kiwnął głową i czekał na to co powiem.
- Proszę, pomóż mi. Mimo sprzeczek nigdy nie opuściłyśmy siebie nawet przez noc. Na pewno coś się stało, ja to wiem...- schowałam pysk w łapach.
- Ojeeej - przekręcił oczyma po czym rzekł: - Dobrze, pomogę ci. Tylko nie chodźmy za szybko bo... Nie potrafię iść jak wilk.
- Człowiek - poprawiłam.
- Człowiek. - dopowiedział spuszczając głowę.

***
- Jak się dostać do świata ludzi?- mruknął po chwili patrząc w niebo.
- Do tego jest potrzebny portal. My używamy jednego, prostego zaklęcia, które dała nam Olivia - ściągnęłam pewien naszyjnik z szyi.
- To nam pomoże?- zapytał przyglądając się medalionowi.
- Tak, teraz patrz - przesunęłam niebieski kamień na naszyjniku w lewą stronę i naszym oczom ukazał się portal.
- Wskakujesz?- spojrzałam na niego i zmieniłam się w człowieka.
- Pewnie, że tak - zebrał się za odwagę.
- Złap mnie za rękę, portal działa na jedną osobę - powiedziałam dotykając dłonią otworu magicznych ''drzwi''.
- Jak to JEDNĄ OSOBĘ?!- krzyknął, ale ja w tym czasie wskoczyłam z nim w portal,
***
Obudziliśmy się w parku. Właściwie, na środku drogi.
- Wstawaj!- szepnęłam szybko i otrzepałam się z kurzu.
Wstał z dużym problemem i miotał się we wszystkie strony.
- Jezus maria! Nie umiem chodzić, a w dodatku przy ludziach!- syknął z najmniejszą ochotą prób.
- Złap mnie znowu za rękę i próbuj przechwycić na mnie ciężar ciała, okej?- oznajmiłam ochoczo i podałam mu rękę. Po kilku metrach już sobie radził, ale gdy go puszczałam nadal było kiepsko. 
-Nasze jedyne wyjście jest iść tak, pasuje? 
- Emm no tak...
- No to szukamy...- usłyszeliśmy na raz szczekanie psów.
<Balto?>

czwartek, 30 lipca 2015

Od Jetty ''Ciekawe spotkanie... cz.6'' (cd.Balto)

- Jutro? Z chęcią! I tak dopiero wieczo...- wtedy zrobiłam kamienną twarz.
- Emm, co się stało?- zapytał patrząc na mnie jak na idiotkę.
Wbiegłam bez słowa szybko do jaskini, dziewczyn tam nie było. Zostawiły tylko karteczkę z napisem ''Baw się dobrze''. Zrobiło mi się smutno i zarazem oberwał we mnie gniew. Nie powinny pomiatać moim życiem co mam w tej chwili robić. Mogłam być gdzie chcę, zachowywać się jak chcę i robić co chcę. Chciały mnie zatrzymać przy sobie ale... Nie odczuwały tego ''ona o nas nie zapomni''. Ogólnie Sakura - chyba nie wiedziała co oznacza to, że będzie i tak moją najlepszą przyjaciółką.
- Jetta! Coś się dzieje?- zapytał wbiegając mimo wszystko do środka.
- Właściwe, możliwe jest to, że stracę przyjaciółki?
- A o co chodzi? Powiedz mi!- pokazałam mu na to kartkę i wytłumaczyłam wszystko.
- Dziewczyny sądzą, że wolę Ciebie od nich...- spuściłam łeb i uszy do ziemi.
- Wymyślmy coś, charakter wilka może się zmienić - dodał i podrapał się po głowie.
- To jest to!- wstałam z ziemi. - Wybieramy się do miasta?- na to Balto spojrzał na mnie zdziwiony.
- Ja... Nie umiem się zmieniać w człowieka...- westchnął.
- Nauczę Cię.
<Balto?przepraszam że krótko ;> >

poniedziałek, 27 lipca 2015

Od Jetty ''Ciekawe spotkanie cz.4'' (cd.Balto)

Przez to co powiedział Balto serce zabiło mi serce. Zdziwiłam się niezmiernie, że basior może być tak odważny by powiedzieć wprost. A tak w ogóle... Czego się spodziewałam? Jestem tak zawzięta, że zawsze czekam aż chłopak rzuci mi komplement... Eh... Ale ta opinia rzucona przez niego szybko wydawała mi się naprawdę prawdziwa, nie taka jak inni ludzie na imprezie by tylko się ze mną całować, lub gorzej. ''Hej mała, jesteś piękna''- wkurza mnie to. Zarumieniłam się i spojrzałam na niego. W jego oczach było widać trochę zażenowanie tą sytuacją i nerwowo ugryzł się w wargę i spuścił lekko uszy. 
- Jeny... Dziękuję...- palnęłam nieśmiało i zaczęłam dyskretnie bawić się kosmykami włosów.
Balto chyba trochę się speszył i wydawało mi się, że wbije się zaraz pod ziemię i zamieszka tam na wieki.
Z mieszanymi emocjami wstałam z ziemi. Chciałam coś powiedzieć, ale to przeszkodziło krzyki wadery i basiora po lasach.
- Słyszałeś to?- zapytałam.
- Eee... Tak?- wsłuchał się jeszcze bardziej.
- To na pewno Shadow i Discret - wstał i spojrzał w las.
- Yhm... Nie znam ich... Może dlatego, że tyle czasu spędzam z przyjaciółkami?- na moje słowo ''przyjaciółki'' skrzywiłam się.
Nie, że ich nie lubię - BOŻE ŚWIĘTY. Tylko, że mnie szukają chyba już od dawna i jeszcze zrobią zadymę u Olivii. Szczególnie Sakusia.
- Nie, no co ty, przecież jesteś tu ze mną - wydusił chwilowo.
- Masz rację - westchnęłam.
Pomyślałam o Prim i Sakurze... One to są moje mordy pierwsze do szukania mnie... No i wtedy jak na zawołanie z krzaków wybiegła Sakura. Była cała brudna w błocie, jej śnieżnobiałe futerko pokrywały zielone gałązki i mchy. Fryzurę miała jakby do studni wskoczyła i przeżyła tornado.
- Sakura?...- nie wiedziałam co powiedzieć.
- Jesteś gwałcicielem?!- zjawiła się koło Balto natychmiastowo jakby chciała przyłożyć mu zaraz nóż do gardła.
- Nie! Uspokój się! Balto jest przyjacielem!- krzyknęłam przewieszając moje łapy jej przez barki i zatrzymując ją.
- Naprawdę? To witam młodego pana - wtedy przejechała łapą po swojej fryzurze i nagle stała się czysta jak wystawowy pies.
- Hej...?- ten nie wiedział co powiedzieć.
- Sakura, nie teraz!- wzięłam ją na sekundkę na bok.
- A co!? Swojej siostry już nie kochasz?!- próbowała udać mizerny płacz.
- Nie... Eghh, żartujesz chyba...- parsknęłam. - Posłuchaj, byliśmy w nawet romantycznym nastroju i sytuacji, a ty to zepsułaś!- warknęłam.
- ZEPSUŁAM?!- unosiła się płaczem. Nagle przestała i palnęła od razu:
- Romantycznej?- na to puściłam ją, po czym spadła na ziemię a ja zrobiłam kamienną minę.
Spojrzałam na nią wzrokiem ''Proszę Cię''. Sakura przekręciła głową i ironicznie łbem i wbiegła z powrotem do lasu.
- Emm, wszystko okej?- spytał Balto po sekundzie.
- Tak... No co ty...- zaśmiałam się i troszkę wykręcająco podbiegłam do mostka i patrzyłam w jeziorko w dole. Pływały w nim różnokolorowe karpie koi. Wtedy znowu pomyślałam o słowach Balciaczka.
<Balto?:3>

czwartek, 23 lipca 2015

Od Jetty ''Ciekawe spotkanie... cz.2'' (cd.Balto)

Chwileczkę popatrzeliśmy na słońce będące odrobinkę wyżej od horyzontu. Nie wiem, ale uwielbiam wschody słońca. Dużo wilków mówi, że zachody są piękniejsze, bo niebo jest fioletowe, różowe, pomarańczowe- ma wiele kolorów. Ale nie mają racji, wschód słońca jest podobny, też ma cukierkowe piękne kolory. Ogólnie wolę wschody bo jest zimno, a potem cieplej. Przy zachodzie jest odwrotnie. 
- Może wejdziemy do wody?- zapytałam po chwili gapienia się w morze i te piękne nużące fale.
- Z chęcią - zostawił torbę na piasku i biegiem wskoczył do morza.
- Ejj! Zimne!- krzyknął po chwili.
- Haha, jest dopiero ranek, czego się spodziewałeś?- zaśmiałam się lekko i podeszłam do brzegu. Na piasku zostawiłam swoje odciski łap, ale lubiłam robić takie ślady.
- Wskakuj!- krzyknął trochę odpływając dalej.
- Poczekaj, ja nie umiem pływać - wyszeptałam.
- Nie umiesz?- wyjął głowę z wody.
- Taa... I ja nazywam się wilkiem. Wilk powinien biegać, skakać, pływać... Eh, ale ja nie umiem - odłożyłam moją mp3 na piasek.
- To chodź, nauczę cię! Pływanie jest proste!- zaprezentował parę zdolności pływackich.
- Wygląda na takie proste, ale dla mnie nie jest... Próbowałam już tyle razy pływać - westchnęłam
- Myślisz, że nauczysz się stojąc na plaży? Chodź w końcu!- zachęcił.
Miał rację, musiałam jakoś przełamać lęk przed wodą. Weszłam jedną łapą do morza.
- BOSZE, JAKA ZIMNA - syknęłam.
- A ja tu wpadłem i od razu zanurkowałem sobie wyobraź - zaśmiał się.
- Dobrze, dobrze już wchodzę - wtedy jakoś wpadłam na płytką wodę, nie pływałam ale chciałam się po prostu szybko zanurzyć i zaprzyjaźnić z wodą.
- Ajjj.. Zimna - wyszeptałam.
- To chodź! - basior przepłynął koło mnie dwa kółka na plecach, wziął głęboki wdech i zanurkował. 
Nasza plaża miała przeźroczystą, piękną błękitną wodę i widziałam gdzie basior płynie. Weszłam dalej, na głębokość mojej szyi. Kiedy płynęła jakaś fala, ja w popłochu za każdym razem skoczyłam krok, bym nie miała mokrej głowy i się nie zachlusnęła przypadkiem.
- Boisz się?- Balto nagle wyjrzał samymi oczyma jak krokodyl z wody.
- Znaczy... Może trochę... Boję się, że się utopię
- Daj spokój, kiedy ja tu jestem nic ci się nie stanie, dobrze? Złap mnie za łapę i przepłynę z tobą kawałek ty spróbujesz machać łapami, dobrze?- zapytał.
Ja z chwilą zastanowienia złapałam basiora za łapę.
<Balto?>

poniedziałek, 20 lipca 2015

Od Jetty ''Polowanie? cz.1'' (cd.James)

Impreza ta była wspaniała. Razem z Sakurą zaśpiewałyśmy różne piosenki, wilki... Em, znaczy ludzie świetnie się bawiły. Byłam zadowolona, że mogę sprawić innym poprzez śpiew tyle zabawy i radości.
Rankiem gdy tylko otworzyłam oczy ujrzałam czarne chmury. Zdziwiłam się, przecież wczoraj było tak cieplutko... Jak to możliwe, że chmury przyszły w tak krótkim czasie... A tak z chęcią bym się dzisiaj pobawiła na słonecznikowym polu... Ale te chmury wszystko szpecą. Przekręciłam się na boku i poprawiłam fryzurę. Dziewczyny jeszcze spały, nie dziwię im się nic a nic. Wypiły baardzo dużo drinków, nawet za dużo. Leżały teraz w jaskini i zupełnie nie kontaktowały. Zostawiłam je i wyszłam zjeść coś na śniadanie.
Idąc ścieżką trafiłam na... Wilcze jagody? Na ludzi to działa, ale na wilki? Sama nazwa wskazuje albo prawdę albo fałsz co do moich myśli.
Urwałam ich gałązkę i kroczyłam dalej.
W końcu jakoś dotarłam do Polany Polowań - sam widok wskazywał na to, iż zwierzyna uwielbia tu przychodzić. Czułam tu wiele zapachów, zapachy zajęczaków, jeleni, saren, danieli a nawet... Borsuków?! Niezwykła ta polana. Dzisiaj nie chciałam zapolować na jakąś wielkąą sarnę tylko właśnie na małego zająca, jak na śniadanie przystało.
Zaczaiłam się w trawach, szczególniej na górce. W dole była zajęcza nora. Biegały w okół niej i kręciły wesoło uszami. Wiele uważa mnie za paniusię, taką co nie zabija zwierząt. Tak, ale nie wiedzą, że jestem wilkiem - mięsożercą. 
Szybko zeskoczyłam na dół, i złapałam królika za kark, ten tak się wystraszył, że szybko odskoczył i nie wiedziałam jak taki mały cosiek'' mógł się tak wyrwać. Perszingiem powędrował do nory i wskoczył do niej. Nie dałam za wygraną i prawie wskoczyłam cała do jego nory. Uciekł swoim korytarzem.
- Aghrr!- warknęłam i chciałam wyciągnąć głowę z nory.
Upss, naprawdę? Nie spodziewałam się tego, że w niej utknę! Ciało zostało na powierzchni, a głowa w norze... No nie wierzę! Wbiłam pazury w ziemię blisko wejścia do jamki i odpychałam się jak najmocniej.
- Boże, zaraz mi łeb wyrwie!
Wtedy od razu do głowy weszła mi inna taktyka. Zaczęłam kopać pazurami blisko progów nory i próbowałam powiększyć dziurę. Trochę tak wyskrobałam, ale to wszystko było objętości małej płaskiej puszki po sardynkach, ale zawsze coś. Już sobie wyobrażam, jak zwierzęta na zewnątrz się ze mnie śmieją... Pieprzony gnojek! Wtedy jakoś od przypływu wściekłości moja głowa wyskoczyła z norki.
- ZWYCIĘSTWO!- krzyknęłam chyba na całą watahę.
- Gratuluję - usłyszałam głos, na górce obok, z której zeskoczyłam w pogoni za zającem.
Stał tam James, a w pysku miał... Mojego zajęczaka!
- Wow, złapałeś go! Ale jak? Przecież wbiegł do nory- zamyśliłam się.
- Jak chcesz się jakoś nauczyć polować musisz pojąć dużo taktyk. Na przykład nie zauważyłaś, że zając na otwór ''ewakuacyjny'' z tyłu tej górki?- zaśmiał się basior.
- Naprawdę? Nigdy bym nie pomyślała...- przerwał mi.
- W ogóle nie umiesz polować.
- Ejj, mogę czasem lepiej niż ty!
- Taa
- Jak jesteś taki mądry upoluj coś... większego
- No dobrze, to jest jeszcze łatwiejsze. Zając jest ogólnie szybszy od pierwszej lepszej sarny...
- Możliwe. No to naucz mnie
<James?:d>

poniedziałek, 13 lipca 2015

Od Jetty ''Spotkanie cz.4'' (cd.James)

- Ym, na pewno?- spytałam patrząc przelotnie na zwierzynę i basiora.
- Już powiedziałem - zaczął rozrywać skórę zwierzęcia.
Też powoli zaczęłam spożywać posiłek, ale najpierw związałam sobie włosy w kok.
- Czyli, jak się nazywasz?- chyba zaczęłam go tak dręczyć tym pytaniem, że w końcu uległ:
- James.
- Słodkie imię - zrobiłam kawaii minkę i skierowałam wzrok w las.
- Już nie jesz?- zapytał.
- Nie, odchudzam się
- Nie mów mi, że będziesz trawę jadła, jak na świecie każdy tak robi stanę się chyba kanibalem - złapał się krytycznie za twarz.
- Może racja...- zamyśliłam się. - Chwila. A czyżby idziesz dzisiaj na imprezę do najbliższego klubu w środku miasta świata ludzi? Idziemy dziś tam z dziewczynami, będzie świetna zabawa! W tym klubie 50% wilków, znaczy ''ludzi'' są z innych watah w innych krainach. Wszyscy tak dobrze się bawią, może piszesz się na taką rozrywkę, co? Ja i Sakura będziemy śpiewać - zaśmiałam się, nim znowu odwróciłam głowę spostrzegłam tylko kości.
Basior wstał z ziemi i przekręcił lekko głową.
- Imprezy nie są dla mnie. Wolę spokój - prychnął bezpośrednio.
Nie chciałam go jakoś namawiać, był bardzo stanowczy - trudno było go przekonać do czegokolwiek.
Wtedy zjawiły się znikąd Prim i Sakura. OMG - szczerze, trochę się bałam co zaczną opowiadać, ostatnio gadają trzy po trzy.
<James?>

Od Jetty ''Koniec wędrówki? cz.2'' (cd.Sakura/Prim)

- Wataha? Brzmi nieźle! - uśmiechnęłam się i lekko uderzyłam Sakurę w łopatkę.
Wtedy usłyszeliśmy jakiś skowyt w krzakach. Alfa postawiła uszy.
- Odsuńcie się!- krzyknęła po chwili.
Automatycznie odskoczyłyśmy jak króliki w bok, nawet wybredna Sakura się wystraszyła. 
Wszystkie trzy stanęłyśmy za kamieniem. Gdzieś z lasu rozbłysł się żywy fioletowy blask. Była to jakaś tajemnicza smuga mocy w białe gwiazdy. To coś atakowało waderę i ciskało w nią kolorowymi fajerwerkami.
- Fajerwerki? Jetta, nie myśl na głos!- oburzyła się Sakura.
- A co to innego mądralo?!- spytałam wkurzona.
- Magia - dopełniła Prim.
- Wygląda ciekawie - dopowiedziałam.
- To zaraz ją zabi...- zaczęła Sakura, ale nie skończyła gdy Olivia wypędziła stwora daleko w las.
Zziajana i z kilkoma zadrapaniami na pysku podeszła do nas.
- TY ŻYJESZ - skoczyłyśmy wszystkie na nią i uściskałyśmy mocno.
- Heh, a co miałoby mi się stać? Zresztą walka z magicznymi siłami to obowiązek magów, ale...- wtedy siła wróciła.
Przeprysła mi przed oczyma i... ODCIEŁA MI TROCHĘ GRZYWKI!
- POCZEKAJ, TYLKO CIĘ DORWĘ!- wrzasnęłam, mimo tego, iż to coś było dalej niż mi się wydawało.
- Zamknij się - Sakura objęła mnie w talii, a ja na dwóch łapach próbowałam się wyrwać.
- MOJE WŁOSY!- krzyczałam.
- Jetta!- niepokoiła się Prim.
- Spokój - przekrzyczała wszystkich alfa, tak jak mnie...
Spojrzała na mnie stanowczym wzrokiem i za pomocą magii podniosła z ziemi odciętą część moich włosów i... Dołożyła je do reszty i włosy jak dawniej!
- Ojejku, dziękuję!- uspokoiłam się i przeczesałam moją grzywkę.
- Ale to nie wszystko... Chcę być magiem! Nie daruję tej sile nigdy więcej, wchodzicie w to dziewczyny?!
- Może być
- Tak!
*
<Sakura/Prim?>

Od Jetty ''Spotkanie cz.2'' (cd.James)

Nim się spostrzegłam wylądowałam na ziemi i połykałam, że tak to ujmę - ziemię. Skrzywiłam się, podskoczyłam na tylnych łapach i spojrzałam przed siebie. Pewien nieznany basior masował się po głowie by złagodzić ból.
- Co się stało? - zapytałam przyjaźnie.
- A, wiesz. Nic! Tylko to, że zderzyliśmy się i uciekło mi śniadanie - wskazał łapą na daleko już oddalonego jelenia.
- Upss. Przepraszam, naprawdę Cię nie zauważyłam - wstałam i poprawiłam moje słuchawki i pasek z mp3.
Basior odwrócił się na pięcie i zaczął iść w swoim kierunku.
- Poczekaj! Jak masz na imię?!- podbiegłam do niego po chwili namysłu.
Przyśpieszał powoli z każdym kolejnym krokiem. 
- A to komisariat?- prychnął stanowczo.
- Nie, zwyczajne pytanie. Jestem Jetta. Tutejsza piosenkarka i mag. Z jakiej jesteś grupy?- jak on próbował biec, ja tak samo.
- Ale co Cię to obchodzi?!
- Chcę poznać nowe towarzystwo, ale widzę że zbytnio się nie dogadamy - stanęłam na wznak i zrobiłam poważną minę przez śmiech.
- Teraz przez Ciebie muszę szukać kolejnej zwierzyny. Tamta się spłoszyła. Przepraszam bardzo, ale ja idę - wtedy ruszył pełnym biegiem.
Przemyślałam chwilę sprawę. Nade mną zaświeciła się żarówka i ruszyłam w podskokach za basiorem.
- Chwila! Mogę Ci pomóc w polowaniu! Spłacę mój dług - wilk zatrzymał się przy pobliskim drzewie i tylko przekręcał oczyma.
- Ehh. Jak się zgodzę, to mi dasz żyć w spokoju?
<James? xD>
szablon: synestezja