-Właściwie to....-sam się zdziwiłem, nie użyłem skrzydeł- yhhhhh-ona nadal śmiała się w niebo głosy a ja stałem jak słup- zapomniałem o własnych skrzydłach! Może mi ktoś powiedzieć jak?! Nadal myślałem jak mogło się to stać? W sumie też musiałem coś powiedzieć Olivii jako wytłumaczenie...- No wiesz... gdy upadłem to yy on przywalił w ziemię i poleciałem brzuchem na drzewo iiiii boli mnie przez to skrzydło..-jąkałem się, przejęzyczyłem się kilka razy ale chyba uwierzyła, bo skończyła się śmiać. Albo udawała... co było bardziej prawdopodobne. Nastała krępująca cisza... w tym czasie otrzepałem futro z piachu i ziemi jak i próbowałem trochę z wody ale tylko lekko się wytrzepałem.
-W sumie, muszę już lecieć do....-nie zdążyłem skończyć zdania, ponieważ opierając się o drzewo, wpadłem chyba do portalu. Straciłem na chwilę przytomność a gdy otworzyłem oczy, zobaczyłem stojących nade mną dwóch dresiarzy, krzyczących coś, słyszałem tylko bełkot. Bardziej wytrzeźwiałem gdy poczułem mocnego kopniaka w prawy bok. Chciałem wstać ale teraz dostałem w szczękę i znowu poleciałem jak długi. To była już przesada! Przeturlałem się unikając kolejnego ciosu i stanąłem na nogach. Teraz to mogłem dokładnie przenaalizować napastników. Jeden widocznie starszy od drugiego, miał trochę mięśni a ten największy na brzuchu, widocznie bardzo lubi sobie popić trochę. Z nim nie powinno być kłopotu.. z drugim będzie problem: Typowy wypchany sterydami ,,twardziel". Chociaż wystarczy dobra technika i jakoś go położe....
Zrobiłem szybki ruch w stronę jednego kolesia a uderzyłem drugiego w szczękę co widocznie ich zadziwiło, najbardziej tego, który dostałem, bo krzyczał z bólu. Znaleźli sobie ofiarę do kopania a tu taka niespodzianka! Jednak ten z ,,mięśniem" szybko się otrząsnął i wymierzył cios w mój tors. Za późno skojarzyłem się, co do jego zamiarów, przez co po chwili poczułem silny ból. Skuliłem się czując skutki mojej nieuwagi. Napastnicy wyraźnie ucieszeni wizją dobicia nie winnej ofiary, postanowili położyć po czym bić mnie w twarz. Lewy sierpowy, prawy, prosty.. powoli traciłem przytomność gdy coś(lub ktoś) zaatakował moich prześladowców, obezwładniając ich w kilka sekund. Jak przez mgłę, widziałem jak z podkulonym ogonem zwiewali przed moim, nieznajomym obrońcą. Wreszcie mój mózg otrząsnął się z wydarzeń, które miały miejsce przed chwilą i mój wzrok wracał do normy. Z wielkim trudem, podniosłem głowę aby zobaczyć kto zadał sobie tyle wysiłku, czasu aby mnie uratować. Była to kobieta, dość piękna. Miała rude włosy, jasną cerę i czerwone oczy. Coś tam mówiła do mnie, chyba chciała mnie ocucić. Słucham jej głosu aż dosłyszałem się jednego ważnego słowa: Mid. To musiała być Olivia. Z trudem jakoś się podniosłem i opierając się od ścianę spojrzałem na mojego wybawiciela. Nie myliłem się kto nim był...
<Olivia Sory, że tak długo ale miałem tak zawalone dni robotą....?>
niedziela, 11 września 2016
Od Midnight'a ,,Najzwyczajniejsze w świecie spotkanie cz.8" (cd.Olivia)
wtorek, 16 sierpnia 2016
Od Midnight'a ,,Najzwyczajniejsze w świecie spotkanie cz.6" (cd.Olivia)
- Spóźnisz się do szkoły! - dodała po odeszła od mojego posłania. Zakończenie roku szkolnego.... Wreszcie! Po tylu miesiącach zasłużony odpoczynek... Dużo się uczyłem, wiec będę miał pochwałę dzisiaj za bycie ,,pilnym uczniem" Ale ktoś inny będzie musiał ja odebrać za mnie... Wróciłem wreszcie do rzeczywistości gdy usłyszałem jak moja mama miluteńko budzi mojego kochanego braciszka: Syneczku. Wstawaj bo cie zakończenie roku ominie! I takie bzdety. Przy wejściu do jaskini musiałem oczywiście spotkać ojca, który wrócił z nocnej zmiany zwiadowczej, który wyskoczył z ta sama gadka.
- Co tak późno wstałeś?! Marsz się umyć! Już!
- A co niby robię?!-odpowiedziałem również uniesionym głosem. On zawsze ma do mnie jakieś sapy o wszystko tylko nie do mojego brata... Ehhhh ta ciągła rutyna.. To samo drzewo, ten sam ptak śpiewa zawsze o tej godzinie na tym właśnie drzewie. Te same rośliny, ich nazwy znam na pamięć. W sumie to z zawiązanymi oczami bym doszedł do tego strumyka. Już było słychać szum, jak płynie wodą odbijając się od skały. Wreszcie po kilku minutach chodzenia przez gesty las trafiłem wreszcie na ścieżkę prowadząca wprost do mojej tajnej ,,bazy", a dalej do strumyka. Ucieszony myślą ze zaraz wykapie się w orzeźwiającej, zimnej wodzie zacząłem biec. Co raz szybciej gdy znajdywałem się bliżej ukojenia. Wreszcie pędząc jak oszalały nie zauważyłem wystającego korzenia drzewa obok . Wyrżnąłem jak długi turlając się jeszcze aż wreszcie brzuchem uderzyłem w drzewo głośno krzycząc. Na kilka sekund straciłem dech aż wreszcie usłyszałem kroki. Nie miałem nawet siły sprawdzić kto to. Ten wilk zatrzymał się na chwile potrząsając mną lekko.
- Halo? - to była z pewnością wadera, z trudem odwróciłem się twarzy aby zobaczyć kto postanowił mi pomoc. I wtedy...
- Mid! Mid obudź się!- to był głos Olivii która za wszelka cenę chciała mnie obudzić. Wpierw nie wiedziałem co się dzieje. Ten sen był taki... realistyczny, że poczułem jakby to była rzeczywistość. Jak by się to działo tu i teraz...
- MID, OBUDŹ SIĘ! - wreszcie ten krzyk wywalił mnie ze snu jakby ktoś wylał na mnie wiaderko lodowatej wody. Powoli otworzyłem oczy. Tak to ona, łatwo rozpoznać tą pomarańczową grzywkę. Wokół panowała jakby mgła która po kilku sekundach zniknęła.
- Wstawaj! - powiedziała surowszym tonem. Z jej pomocą ustałem jakoś na nogach po czym od razu złapałem równowagę.
- Ejjjj, ale muszę ci powiedzieć... - udawałem, że się zamyślam - że super było tak skoczyć! Polecam!-wybuchnąłem gromkim śmiechem.
Od bardzo dawna pozwoliłem sobie na taką euforie. Ona próbowała jeszcze trzymać się poważnej miny ale najwidoczniej jej to nie wyszło...
<Olivia?>
piątek, 12 sierpnia 2016
Od Midnight " Najzwyczajniejsze w świecie spotkanie cz.4" (cd.Olivia)
- No raczej, tylko nie wie gdzie dokładnie jesteśmy - odpowiedziała bez strachu w oczach. wow podziwiam ją, że w takim czasie ona nie panikuje tylko ja... to ja też musze się jakoś ogarnąć nie?
- Możemy go obejść wokoło-zaproponowałem na co Oliwia przytaknęła głową.Wpadłem na niezły pomysł - pomyślałem, gratulując sobie w myślach.
Usłyszałem, że troll jest z naszej prawej to podskoczyłem za drzewo. Ona już tam siedziała skulona.
- Szybciej reaguj! - powiedziała szeptem ale surowszym głosem na co ja mogłem tylko przytaknąć. Olbrzym chyba zauważył, że coś się poruszyło przy drzewie i zaczął do iść w naszą stronę. KURDE to przeze mnie, nie wiem co się ze mną ostatnio dzieje. Podeszliśmy teraz za drzewo praktycznie leżąc byle nas nie zauważył. Ziemia trzęsie się od jego kroków aż staje. Musi być blisko nas bo aż czuje jego oddech... nagle zrobił kilka kroków i sobie poszedł. Gdy już prawie nie było go słychać, podszedłem za następne drzewo co zrobiła również Oliwia. Powoli, bez żadnego szelestu oddalaliśmy się od trolla aż wreszcie.... stanąłem na większej gałązce, która z donośnym ehem złamała się wpół. To było o tyle dziwne, że nigdy mi się to nie zdarzyło! Przecież jestem przywódca polowań! ale teraz trzeba było zadziałać na wyczucie, od razu skierowałem się w odwrotną stronę gdzie był ten wielkolud. Oliwia również musiała szybko zareagować bo biegła w tej chwili razem ze mną. Troll słysząc dźwięk złamanej gałęzi momentalnie odwrócił się i rozpoczął za nami pościg. Po 30 sekundach (tak mi się oczywiście wydawało, może i uciekaliśmy już godzinę?) czułem już jego oddech za plecami. Co by tu zrobić! Em..... mam!
- Rozdzielimy się! - powiedziałem sapiąc po czym dodałem:- okej?
- Dobra! - odpowiedziała wyraźnie zmęczona uciekaniem przed tym stworem. - Teraz!
Ja skręciłem w prawo a ona w lewo. I teraz pytanie: za kim pobiegnie? I po kilki sekundach poznałem odpowiedz: wielkolud przywalił w moja stronę ale na szczęście nie trafił lecz uderzenie było tak silne,że odleciałem na kilka metrów lądując na obolałej łapie. Poczułem ogromne uderzenie, prawie straciłem przytomność, lecz jakaś postać ukazała m się jak w mgle, podała łapę po czym mgła zniknęła. Poczułem wtedy magiczną siłę, która uniosła mnie i zacząłem z powrotem. W samą porę, bo kreatura już deptała mi po piętach. Biegłem ile sił. Gdy on mnie doganiał ja przyspieszałem i tak w kółko. Aż gdy cała siła mnie opuściła, zobaczyłem wodospad... ogromny wodospad przed którym się zatrzymałem bo kto normalny by tam wskoczył? Rozejrzałem się: same skały, Popatrzyłem się w tył: on był tuż, tuż. Nie wyminę go... została jedyna droga. Odwróciłem się i użyłem jedynej drogi ucieczki...
<Olivia? Sory, że długo ale miałem zawalony tydzień...>
sobota, 23 lipca 2016
Od Midnight'a ,,Najzwyczajniejsze w świecie spotkanie cz.2" (cd.Olivia)
- Ojj tam! - szturchnęła mnie lekko w ramie. - Zobaczysz, szczęście samo do ciebie przyjdzie w najmniej oczekiwanym momencie
- Bardzo pocieszające, ale mało realne - odpowiedziałem, nadal lekko przybity. - Chociaż...- dodałem po krótkiej przerwie,
- Chociaż, co?- spytała wyraźnie zaciekawiona co przyszło mi na myśl.
Spuściłem wzrok z gwiazd, popatrzyłem jej się w twarz i zacząłem:
- Ostatnio mam wrażenie, że wszystko co odeszło, o czym chcemy zapomnieć, przez co czasem płaczemy, tak jakby nie odchodzi, tylko gdzieś się zatrzymało. Z jakiegoś powodu, którego nikt nie zna i postanowiło wrócić, żeby wejść ponownie w nasze życie, żeby je załamać, a potem ponownie odejść zostawiając tylko ból i tęsknotę. To nie tyczy się tylko mnie, jakby ktoś jeszcze musiał na tym ucierpieć... - skończyłem i spuściłem wzrok z wadery. - Może mam te odczucia przez odejście Aryi i Iz - tutaj poleciała mi malutka łezka, ale przez ciemność Olivia jej nie zobaczyła. Może głowa płata mi figle? Nie wiem już co mam o tym myśleć.
<Olivia?>
niedziela, 3 lipca 2016
Od Midnight'a "Poznanie cz.11"(cd.Annabeth)
-A JA TUTAJ ZOSTAJE!-wydarła się na cały głos.
-Proszę. Jak chcesz zostać żoną tego debila albo gnić w lochu jego królestwa. Proszę. Powodzenia!-powiedziałem co miałem powiedzieć i podleciałem w góre.-nie wiem jak ty ale ja nie będe tutaj siedział. Poleciałem wprost w stronę terenów watahy. Zrobiło mi się smutno. Przecież ona sama nie poradzi. Dopadnie ją tamten koleś i nikt nie wiem co z nią zrobi. Wreszcie postanowiłem. Zawróciłem szybkim łukiem i dostałem się do Ann. Jednak nie była sama. Dwa wilki ognia próbowały ją zawiązać w ogromny sznur i unieruchomić. Włączyłem infiltracje i w pierwszej kolejności zaatakowałem tego największego. Chłopak do ostatniej chwili nie wiedział co się stało. Nagle mały sztylet napędzany niewidzialną mocą znalazł się w jego głowie. Co się stało?-pewnie myślał gdy umierał. Drugi zaś widząc śmierć swego kolegi rzucił się w moją stronę. Nie zdążyłem odskoczyć i padłem na ziemię. Wymierzył szybki cios, tak na prawdę nie wiedział gdzie ale trafił mi w szczękę. To był mocny cios-pomyślałem i oddałem mu prostu w brzuch. Upadł na chwilę i mogłem szybko wstać. Chciałem mu wymierzyć kolejny cios ale skulił się i moja pięść przeleciała mu nad głową. Widocznie skojarzył się gdzie siedzę i grzmotnął mnie z całej siły w łapę, która trzasnęła i najpewniej była już złamana. Szybko zareagował wyjmując nóż z tamtego kolesia i podciąłem mu gardło. Trochę jeszcze się szamotał ale szybko zamarł. Podczas tej walki zapomniałem o Ann, która siedziała teraz skulona pod palmą.
-No... może teraz dasz się namówić?-spytałem dalej sapiąc.
<Annabeth?>
Od Midnight'a "Poznanie cz.9"(cd.Annabeth)
Od Midnight'a "Poznanie cz.7" (cd.Annabeth)
-Mid..-krzyknęła ale ktoś ją uciszył. Pobiegłem na mega sprincie w stronę towarzyski włączając przy okazji infiltracje. Była to jedna z moich magii dzięki której moje futro wtapiało się w otoczenie zmieniając kolor. Przeskakiwałem między drzewami aż do samego źródła. Nikt jednak tam na mnie nie czekał. Tak mi się wydawało... Spojrzałem w góre i zobaczyłem straszny widok. Pięć wilków siedziało na koronie drzew wypatrując (najpewniej mnie). Ale jak mnie nie zobaczyli?! Przecież moja moc nie jest aż tak dobra! Gdzieś z tym. Trzeba teraz się do nich dostać! Ale... od czego ma się skrzydła? Powoli podleciałem na wprost nich i przyglądałem się im. Nagle jeden wskazał na mnie i coś krzyknął. Zareagowałem od razu. Podleciałem do niego zrzucając go z dość dużej wysokości, drugi zaczął rozglądać się wokół i dlatego spotkał go ten sam los. Pozostali zeszli z drzewa i ratowali się ucieczką. Miałem ich już dowybijać ale wpadłem na pewien pomysł... Zacząłem ich śledzić. Oni biegli jak by poparzeni a ja dotrzymywałem im kroku co było nawet trudnym zadaniem, gdyz biegli dość szybko. Wreszcie zaczęli zwalniać i mogłem im się lepiej przyjrzeć. Inaczej wyglądali niż tamci na plaży. Tamci byli bardziej ,,zwykli" a ci tutaj bardziej wtapiający się w otoczenie. To muszą być zwiadowcy... albo myśliwi. Wreszcie tak zwolnili, że idąc mógłbym ich dogonić. Nagle zauważyłem lekkie błyski światła. Niewielkie ale znaczące w zrozumieniu o co w tym chodzi. Po 5 minutach mogłem już się przyjrzeć co to jest...
<Annabeth?>
czwartek, 30 czerwca 2016
Od Midnight'a "Poznanie cz.5" (cd.Annabeth)
-Smacznego-powiedziałem dość szorstko
-A ty?-spytała dość cienkim głosem
-Już jadłem-skłamałem ale umiem dość długo przeżyć bez jedzenia.
Usiadłem na gorącym piasku i spojrzałem na morze.
<Annabeth?>
Od Midnight'a "Poznanie cz.3" (cd.Annabeth)
-Ann! Ann!-chyba usłyszała, bo przestała płakać.- mam plan: usłyszałem przed chwila strażnika jak mówił ze zaraz będą dawać żarcie. Kiedy będzie w pobliżu zaczniemy się kłócić i pewnie będzie musiał interweniować. Wejdzie do mnie i po sprawie.-dopowiedziałem bardzo cicho. Usłyszałem po chwili, że krzyczy do innych: żarcie. To był czas: Teraz- powiedziałem. I...... nic. Nic nie powiedziała, nic nie pisnęła. Ann zaufaj mi!-nalegałem ciągle. Po chwili był już bardzo blisko mojej celi. A co tam sam to załatwie-burknąłem.
-Ejjj ty obrzydliwa kupo odchodów! Tak do ciebie mówie niedorobie!-krzyknąłem. Nawet nieźle to wymyśliłem-pochwaliłem sam siebie. Reakcja strażnika była natychmiastowa. Widocznie nikt do tego glancusia tak się nie zwracał. Włożył klucz do zamka i z hukiem otworzył drzwi wchodząc szybkim, wkurzonym krokiem. Niespodziewałem się ,,kogoś takiego". Ogromny, dwumetrowy, czarny wilk wyjmujący pałke z czerwoną grzywą wyglądający jak z najgroszego koszmaru sennego. Podczas mojego zadziwienia jego postacią dostałem mocno w pysk przez co wypadł mi nożyk gdzieś w kąt. Lekko ogłuszony zrobiłem unik przed ciosem wymierzonym w mój brzuch.
-Uniki ci nie powiedział!-powiedział triumfalnie. Rzuciłem się w jego stronę wypychając go w ścianę. Odwróciłem się i zobaczyłem mój sztylecik leżący w samym rogu. Szybkim ruchem sięgnąłem po niego, ale on zdołał złapać mnie za nogę i pociągną do siebie. Zrobił zamach na moją głowę ale w ostatniej chwili uchyliłem się przed ciosem dostając niestety w łapę, która głośno gruchnęła o podłogę. Moje ciało przeszył ostry ból w prawej łapie. Nie poddając się oddałem mu w tą jego szpetną gębe i złapałem nóż, który zatopiłem w jego ogromniaste cielsko. Przez chwile walczył ale wreszcie jego ciało zamarło w bezruchu i mogłem chwile odetchnąć. Dotknąłem łapy, co zaraz pożałowałem. Postanowiłem dać sobie spokój i zabrałem klucze. Wyszedłem na ogromny korytarz składający się z kilku pochodni i dużej ilości drzwi prowadzących do innych więźniów. Szybko znalazłem odpowiedni co było dość dziwne. Szczęscie i tyle ! Wszedłem do środka gdzie cała mokra leżała Ann. Przez chwile patrzyłem się na nią w bezruchu ale szybko powiedziałem:
-Ann musimy uciekać! Drgnęła jakby kopnął ją jeleń i jeszcze bardziej się skuliła.
-To ja Mid !-oznajmiłem spokojnym głosem i lekko złapałem ją za łape. Spojrzała na mnie jakby na jakiegoś diabła
-Masz obkrawioną twarz!-powiedziała lekko przestraszona. Pewnie złamał mi nos- pomyślałem.
-To nic. Chodz! uciekamy!-szarpnąłem ją za sobą i razem wybiegliśmy z jaskinii. Przebiegliśmy przez ten wąski aż to drzwi wyjściowych. Sprawdziłem klucze i łatwo było go odróżnić od pozostałych. Ogromny pozłacany klucz. Wlożyłem go do zamka i szybko otworzyłem drzwi. Tam czekał zdziwiony drugi strażnik w którego cisnąłem nożem prosto w jego gardło
środa, 29 czerwca 2016
Od Midnight'a "Spotkanie cz.1" (cd.Annabeth)
-Dobry wieczór! W czym mogę pomóc?-powiedziałem aż drgnęła z zaskoczenia. ,,Chyba" się mnie nie spodziewała.
-Jaaaaaaaa......eeeeeeee-wypuściła zdobycz z pyska- tylko tutaj przechodziłam...- i nagle zwinnie wskoczyła na drzewo rosnące obok skąd na następne i następne. Postanowiłem za nią pobiec.
-Dlaczego uciekasz?-krzyknąłem ale chyba mnie nie usłyszała, bo dalej skakała po gałęziach. Szybka jest!-pomyślałem. Ganiałem ją przez dobry kwadrans aż wreszcie wykończony potknąłem się o wystający korzeń dębu i wyrwałem jak długi. A ona dalej jak by była robotem dalej uciekała. Nie dam się tak łatwo-krzyknąłem do niej i z powrotem rozpocząłem pościg. Ale musiałem zwolnić, bo kostka bolała nie miłosiernie. Wreszcie się zmęczy-powiedziałem na głos ciężko sapiąc. I wreszcie tak się stało...
<Annabeth?>
wtorek, 20 października 2015
Od Midnight'a "Polowanie cz.1" (cd.chętny z polowań)
-Jak będziesz wstała to chodziaż bądź cicho-powiedziałem opierając się o ściane.
-Odchodze-powiedziała przyciszonym głosem.
-Dobra, tylko weź coś do jedzenia na droge.-odpowiedzialem i poszedłem spać. Szósta rano. Jej nie ma nigdzie tylko liścik z napisem: Odchodze. WOW no normalnie znowu mnie zostawiła. No brawo. Idiotka. Już drugi raz.
Czyli takie było jej odejście. Po prostu mistrzowskie. Sam bym lepszego nie wymyślił. Teraz siedziałem na kamieniu i patrzyłem na tych od polowań. Robili ćwiczenie dla zabijającego. Zeskakiwali na jelenia z siana. Mieli trafić mu w szyje. Bardzo dobrze im szło. Jednak Blueway gdy skoczył ominął jelenia i upadł na glebę.
-Dwa okrążenia kochaniutki wokół pola.-powiedziałem ironicznym głosem. On zaczął biec na całym sprincie żeby szybko zakończyć ćwiczenie. Wreszcie gdy skoczył (cały zdyszany) słońce zaczęło powoli schodzić. Drzewa przestały szumieć co było dziwne w tą pore roku. Obejrzalem się wokół siebie. Nikogo. Dziwne. Bardzo. Wreszcie do moich uszu docierały odgłosy kopyt uderzanych o leśną ściółke.-Za kłode!-oznajmiłem szybko i wszyscy znaleźliśmy się za osłoną gdy jelenie wbiegly na polane. Na oko było ich dwadzieścia. Byli w jednym zwartym szyku. Zaczęliśmy za nimi biec a ja na samym przodzie...
<Ktoś z polowań.?>
wtorek, 15 września 2015
Od Midnight'a "Ludzie i pieniądze cz.8"
-Nie musiałeś-powiedziałem rysując kontury portalu do watahy Nuit Solitaire.
-Wiem, ale chciałem-odpowiedział arogancko.
-Wiesz co-popatrzyłem się na niego- czasem wkurzasz, serio-wlazłem w te kontury i obaj byliśmy już jako wilki w na terenach naszej wataszy. Poszedłem bez słowa do mojej jaskinii. Aryi o dziwo nie było ale nie przejąłem się tym. Wskoczyłem do łóżka i włożyłem kase do mojej tajemnej skrytki. Wole już nie pracować u ludzi bo oni nie są zbytnio mili. Wole zostać tutaj. Nagle nie wiem kiedy zasnąłem... Obudziłem się i Aryi znowu nie było. A jak patrzyłem była już noc i to było dziwne. Poszedłem nad wodospad gdzie wykąpałem się w tej lodowatej wodzie. Później upolowałem szybko zająca, który nie grzeszył szybkością i znowu poszedłem spać.
<The end>
piątek, 28 sierpnia 2015
Od Midnight'a ''Trzeba sobie z tym poradzić cz.7'' (cd.Arya)
-Pamiętaj, że będe cię kochać nawet nie wiem co by się stało-powiedziałem jej patrząc w jej oczy i pocałowałem w czoło.
-To dobrze, bo ja tego nie zrobie-zaśmiała się. Lubiłem jej poczucie humoru. Byliśmy już nad jeziorem gdy poczułem, że coś złapało za prawy bok. W jednej chwili poleciałem na wode łapiąc Arya. Gdy byliśmy pod wodą ona wepchnęła mnie głębiej. Ja traciłem oddech a ona nic. Pocałowałem ją namiętnie i poczułem, że mam więcej powietrza. Wypłyneliśmy na brzeg a ona powiedziała: No nieźle całujesz.
-Naprawde? Ja tylko powietrza potrzebowałem-zachowałem poważny wyraz twarzy. Ona popatrzyła się na mnie i palnęła mnie łapą. Pocałowałem ją jeszcze raz i się uśmiechnęła. Doszliśmy wreszcie do mojej jaskinii i ona się spytała: Co teraz?
-Pocałowałem ją-zgadnij.
<Arya ja zrobiłem romantiko?>
Od Midnight'a ''Przechyl beczkę cz.3''
-To dzięki mnie-powiedziałem żartobliwie.
-Tia... kto się wywalił wtedy?-spytała i trafiła w dziesiątke. To moja wina była wtedy ale ustąpiła. Poszedłem do jaskinii i od razu położyłem się na kanapie. Kurde, trudny dzień. Powiesiłem na ścianie w gablotce i zasnąłem.
<The end XD?>
Od Midnight'a ''Cmok i kwiatki cz.3'' (cd.Yuko/Shadow)
-Ehhh robie dużo rzeczy, które różnie wyglądają-powiedziałem poważnie.-Jakoś dzisiaj nie mam humoru do żartów dlatego nie chce się kłócić.
-OOOOO Mid jaki poważny-zaśmiała się wychodząca zza drzewa Shadow.
-Nie twoja szprawa-odpowiedziałem żartobliwie. Pokazała kartke i spojrzałem, że Yuko nie ma jej na ogonie.-Fajna magia Shad ale to nazywa się podsłuchiwanie-rzuciłem.
-To się nazywa pomoc a to co słyszałam to przypadek-powiedziała mając arogancki wyraz twarzy.
-Ale zadanie wykonałem.
-Nie do końca-parsknęła z tym wyrazem twarzy. O co jej chodzi?
<Yuko albo Shadow?>
poniedziałek, 24 sierpnia 2015
Od Midnight'a ''Polowanie na sokoły cz.3'' (cd.Shadow/Discret)
-Za co?!-odkrzykrzyknąłem pocierając sobie łapą w bolącą część głowy.
-Za nie słuchanie moich rozkazów-parsknęła żartobliwie Shadow. Ziemnąłem i ustawiłem się. Oni zaczęli obrzucać koniec kamieniami i powystrzeliwały strzałki. Zacząłem iść powoli nie stąpać na przyciski innych pułapek. Wreszcie byłem oko w oko za nimi. Dałem znak Shad i Discretowi żeby obrzucali za mną. Jednak jeden kamyczek poturlał się i opadł mi na łape sturlając się. Złapałem go szybko i zerknąłem w tył. Zabije was później-szepnąłem złościcielsko. Wreszcie trafiłem do szarej strefy z której przeczytałem kolejną wskazówke: "Biegnij przed siebie skulając głowę" a druga brzmiała: "A to wszystko blisko jest". Poczekałem chwile i zacząłem iść podkulając głowe unikać też innych przycisków. Zadne strzałki niezamierzały mnie zabić. Wyszedłem z tej strefy i podszedłem do Shadow.
-Dziwne, jeszcze cię nie powystrzelały strzałki-parsknęła. Na zewnątrz ukazywała, że nic ją to nie obchodzi ale wewnątrz pewnie była niezwykle ciekawa jak to uczyniłem. Podałem jej dwie karteczki i ona zaśmiała się: proste. Zaczęliśmy razem iść w ciszy aż trafiliśmy na trzy przejścia: Prosto, w prawo i w lewo. Ja poszedłem w lewo, Shadow w prawo a Discret prosto. Przede mną ukazywały się różne malowidła aż na jednym z posągów widniała skrzyneczka. Zacząłem się wspinać. Wspinaczka nie była trudna aż on nagle się zawalił. Zeskoczyłem natychmiastowo i wszystkie posągi zaczęły się ruszać. Rozejrzałem się nerwowo i zobaczyłem skrzynke. Wziąłem ją w biegu i wyskoczyłem z komnaty. Wreszcie zobaczyłem Shad i Disa ze skrzyneczkami. Normalnie szczęście. "Nawet nie wiesz gdzie bo jak?"-tak brzmiała zawartość mojej skrzyni.
<Discret albo Shadow?>
Od Midnight'a ''Wyścig grozy - festyn cz.1''
-Która łapa?-spytała normalnym, miłym głosem.
-Ale co?-udawałem, żeby nie było, że dostałem.
-Każdy dostaje w którąś łapę nawet dwie. Wreszcie podałem jej prawą łapę. Ona wstrzyknęła jakieś serum i po chwili poczułem czucie w niej. Poszedłem do instruktora a on zapisał mój czas. Chociaż.... średnio mogłem go zobaczyć. Postanowiłem sobie pójść pograć na konsolkach. I tak nie miałem nic więcej do roboty...
niedziela, 23 sierpnia 2015
Od Midnight'a ''Polowanie na sokoły - festyn cz.1'' (cd.chętny)
-Nie przejdziesz....-usłyszałem głos.
<Ktoś kto poluje na sokoły xd?>
Od Midnight'a ''Butelka -lecimy grupą cz.2'' (cd.Arya/Shadow)
-A kto powiedział, że to zabawa?-spytała ironicznie Shadow. Moja partnerka popatrzyła się na mnie podejrzliwie a ja powiedziałem: A co znaczyło-pokazałem przekręcanie butelki.
-To, że wiewiórka chodzi na okrągło koło drzewa.-oznajmiła niby normalnym głosem. Zaśmiałem się i pomyślałem przez chwile: kto zadał jej takie debilne zadanie gdy dostałem mocno w twarz od Shadow. A to na koniec-zrobiła dziubek i sobie poszła. No..... mam przerąbane...
<Arya albo Shadow jak chcesz?>
Od Midnight'a ''Butelka - Shadow pinokio cz.2'' (cd.Shadow)
-Smakowało?-spytała Shadow wstając i otrzepując się z trawy.
-Mmmmmm pyszne, normalnie najlepsze drewno jakie jadłem-parsknąłem robiąc poważną mine.
-Złość, piękności szkodzi rosole-oznajmiła idąc sobie w inną stronę i szukając innych wilków.-Nie zapomniałeś o moim zadaniu dla ciebie?
-Jakie?!-spytałem niezwykle przerażony po przypominałem sobie co ona mi dała...
<Shadow nie bij Plisz mid bachdzo miły jeszt xd?>