czwartek, 11 sierpnia 2016
Od Thomas'a ,,Powrót"
Rok temu odszedłem. Sam, nie zabierając nic ze sobą. Musiałem jednak to zrobić, dla własnego dobra... Wszystko zaczęło się wtedy rozpadać, coraz więcej wilków buntowało się przeciwko Alfie, coraz więcej wilków odchodziło. Pożegnałem się więc, mając nadzieję, że kiedyś tam wrócę.
Z życia mieszkańców musiałem jednak zniknąć szybko, nie zostawiając żadnych śladów ani podejrzeń.
Pewnej cichej, księżycowej nocy tak właśnie zrobiłem - odszedłem stamtąd jako człowiek, żeby na nowo zacząć życie jako wilk.
~~~
Ci, których znałem powitali mnie ciepło, dzięki czemu znowu poczułem się jak w prawdziwym domu. Moją uwagę przykuła obecność nowych członków..
Postanowiłem wtedy, że wbrew przyzwyczajeniu postaram się jakoś poznać nowe osoby.
Przełamać wrogość.
Starać się być miłym.
Rozmawiałem kilka razy z Shadow, która opowiedziała mi co-nieco o nowych wilkach, za co byłem jej niezmiernie wdzięczny.
Kolejną rutyną (przyjemną jednak) stały się spacery po lesie, wykonywanie obowiązków.
Poczucie jakiejś przynależności dało mi długo szukany przeze mnie spokój.
niedziela, 6 września 2015
Od Thomasa "Ciąg dalszy cz.3" (cd.Shadow)
- Musisz zostawiać mi najgorszą robotę?
- Gdzie idziemy? - zapytała z naciskiem.
- Czyli chcesz się kłócić? Doskonale. - westchnąłem.
Wadera popatrzyła się na mnie z naganą w oczach. Trochę mimowolnie spuściłem wzrok, nie chciałem jej denerwować.
Chyba czas się iść zbadać, albo coś.
Poważnie.
- Eh, dobrze już. Naruta Curaco. Pasuje? - zapytałem z teatralnym zmęczeniem w głosie.
- Doskonale! W końcu porządna decyzja. - czuć było mocny sarkazm.
- Mam nadzieję, że pani pasuje. - ruszyłem w stronę zatoki. Obejrzałem się. Wilczyca stała w miejscu i patrzyła za mną. - Idziesz czy nie?
Ruszyła wolnym krokiem, a kiedy się ze mną zrównała, rzuciła:
- Zastanowię się.
Zauważyłem cień uśmiechu w kąciku jej ust.
- Czy bycie agresywną sprawia ci przyjemność? - zapytałem z nieskrytą ironią.
- Cóż. Tylko jeśli mam odpowiedni nastrój. - odwarknęła, ciągle idąc z dumnie uniesioną głową.
- A jak można poznać po tobie, że takowy masz? Wiesz, ostrzeż mnie na przyszłość.
Zauważyłem, że popatrzyła się na mnie i uniosła jedną brew.
- Nie widać tego po mnie?
- Nie zawsze. - odparłem.
<Shad?>
Od Thomasa "Polowanie na Trolle cz.4" (cd.Snow)
Byłem trochę przerażony, ale po chwili wziąłem się w garść. Wymruczałem pod nosem zaklęcie siły i skoczyłem na wyjącego z bólu trolla.
Nie miałem ze sobą żadnej konkretnej broni, jakoś nawet nie pomyślałem o tym, żeby wziąć ją ze sobą... Ale musiałem sobie jakoś poradzić, więc wgryzłem się zębami w drugą nogę stwora. Wyszarpnąłem kawałek twardego mięsa. Krew była gorzka i za razem kwaśna, więc szybko ją wyplunąłem i rzuciłem okiem na szkody, które zrobiłem.
Stwór nie miał sporego kawałka łydki, jeśli można tak było nazwać tą część jego ciała.
Troll zamachnął się, żeby nas uderzyć swoją olbrzymią ręką, ale obaj szybko zareagowaliśmy. Snow rzucił się na kończynę potwora i zaczął ciąć ją mieczem, a ja pchnąłem kulę skondensowanego powietrza w stronę przeciwnika.
<Snow? *Wena wciąż w lesie*>