Zeszłam z góry ,a ona za mną. Jak się ona uwzięła…
-Czego jeszcze chcesz ?- odwróciłam się do niej.
-Teraz? Nic… po prostu patroluje tereny swojej watahy, a ty idziesz w tym samym kierunku .
- Jak słodko…
-Nadal naburmuszona.
- Może tak, a może nie … wkurzasz mnie .
- Mnie też wiele rzeczy wyprowadzają z równowagi, ale ja panuje nad swoimi emocjami ...czasami …
- Tak bardzo mnie to interesuje…
- A tak z innej beczki mamy sporo miejsca w watasze nie chciała byś zostać tu na stałe? Każdy jest tu mile widziany -uśmiechnęła się
- A jak powiem, że się zgadzam to się odczepisz?
- Może … Wiesz co pokaże ci coś .
- Muszę?
-To fajne miejsce powinno ci się spodobać … potem sobie pójdę …
-Dobra …
*****
Zaprowadziła mnie do jaskini .
- Błagam czy wyglądam na taką co nie widziała dziury w skale ?
- Takiej na pewno nie widziałaś. Wejdź do środka – niechętnie wykonałam jej polecenie . Jaskinia była piękna , szczęka mi opadła . Ściany miały przyjemną barwę ziemi. Na środku było jeziorko, w którym odbijały się promienie światła. Woda mieniła się różnymi kolorami.
-Jak chcesz możesz tu zamieszkać …. Jaskinia jest na razie pusta …- Zagadała mnie Olivia.
-Przyznam… jaskinia piękna, a co do zamieszkania to się jeszcze zastanowię.
-Okej na pewno ci się tu spodoba . Tu jest wiele podobnie pięknych miejsc jak to .
<Olivia?>
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Mirror. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Mirror. Pokaż wszystkie posty
poniedziałek, 24 sierpnia 2015
poniedziałek, 10 sierpnia 2015
Od Mirror „Wspaniałe poczynania cz.1''(cd.Olivia)
Włóczyłam się to tu to tam, nie mogąc znaleźć sobie miejsca. Ile to już tak trwa? Wiek ? Dwa? Może wieczność… Miałam trzy miesiące jak uciekłam z domu. Czy żałuje? Nie wiem, ale wiem , że chce o tym zapomnieć. Mam dwa wyjścia z tej sytuacji: błąkać się dalej i modlić się utratę pamięci lub zakończyć z tym raz na zawsze… czyli? Ci którzy są choć trochę inteligencji domyślą się o co mi chodzi. Stałam nad przepaścią na jakieś tam górze. Patrzyłam w dół i myślałam na tym co by się stało gdybym po prostu się rzuciła tam w dół. Płakałby ktoś za mną? Moja rodzina nie wie gdzie jestem i nie wie co się ze mną dzieje. Nawet by nie wiedzieli, że nie żyje, w pewnym sensie już jestem martwa. Każdego dna coś ze mnie ucieka i nie wraca z powrotem. Może to energia na dalszą podróż albo to chęć do życia… Nie wiem i może nie chce tego jeszcze wiedzieć. Wychyliłam się bardziej, bardzo stromo i daleko do ziemi. Została by po mnie tylko mokra plama. Jak ja żałuje, że nie potrafię latać. Wzdychałam co chwila rozmarzona. Tego „letargu” wyciągną mnie czyiś głos:
- Co ty wyprawiasz?! Zejdź z stamtąd Skały są śliskie .-Odwróciłam głowę i ujrzałam waderę. Patrzyła na mnie z niepokojem i lekkim strachem. O co chodzi przecież nic nie zrobiłam...no tak. Stoję nad przepaścią, ktoś mógłby uznać, że chce popełnić samobójstwo. Pff…
-No i co z tego? Zjeżdżaj mi stąd.-odwróciłam głowę w stronę przepaść.
-Nie chcesz chyba się rzucić. Jest tyle spaniałych rzeczy które możesz jeszcze poznać.- ględziła. Boże czemu wszyscy są tacy sami, od razu myślą o najgorszym.
- Czy ty naprawdę jesteś aż tak głupia czy udajesz?
-Co proszę? Stoisz nad przepaścią jak mam to zinterpretować?- burknęła oburzona.
-Za podziwianie widoków może? - odsunęłam się od klifu. - Tak jak zawsze same głupie wilki…
- Nie głupie tylko pomocne… I więcej szacunku proszę.
- Daje tyle szacunku ile należy- burknęłam.
-No właśnie widzę.
- Daj mi spokój. Uczepiłaś się jak rzep do wilczego ogona… Zawsze jesteś tak…
-No niby jaka?
-Tak ...nie mogę znaleźć słowa hmm…- Wadera patrzyła na mnie już nie z niepokoje i strachem , ale ze złością. Uśmiechnęłam się do niej- Zawsze jesteś tak w cipska? Tego słowa szukała.
- Słucham ? Wiesz kim ja jestem?- prychnęła.
-Tak wiem… Waderą która zawraca mi tyłek ...żegnam- odrzuciła się do niej tyłem i walnęłam ją swoim ogonem.
< Olivia?xD Nie bij proszę ;-; >
Etykiety:
Mirror
Subskrybuj:
Posty (Atom)