Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Zeke. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Zeke. Pokaż wszystkie posty

sobota, 23 lipca 2016

Od Zeke "Chcesz wojny? No to proszę bardzo cz.5"(cd.Heckler/Diamanda/Dergor)

Spałem kiedy oni przyszli. Jakoś nie zwracałem na nich uwagi. W końcu,któryś z nich tak się wściekł,że zatrząsł drzewem. Otworzyłem oko i przyjrzałem się im. Potem wywróciłem okiem i zamknąłem je. Jak on miał...? Heckler,czy jakoś tak nie wytrzymał i potraktował piorunem drzewo. Ono,oczywiście się złamało i zleciałem na ziemię razem z pniakiem. Wstałem wkurzony,bo przerwali mi drzemkę.
-Czego?-warknąłem.
-Ochłoń trochę. Przyszliśmy pogadać-powiedział ten czarno-biały.
Nie kojarzę typa,ale to zapewne rodzeństwo Jednorożca i Paralizatora. Otrzepałem się,przeciągnąłem i zwróciłem do nich:
-Mało mnie to interesuje.
I ruszyłem w swoją stronę. Po chwili jakaś magiczna siła chwyciła mnie za ogon i przytrzymała. Warknąłem.
-Pan Zekuś raczy się honorem i nie zamierza gadać?
-Z debilami nie rozmawiam-odparłem.
-Mówiłem,że tak będzie-rzucił Heckler do rodzeństwa.
Siła mnie puściła. Wtedy odezwała się Diamanda:
-Czy... Mogę wrócić już do domu?
Odwróciłem się w jej stronę.
-A tobie jeszcze nie mało?-warknąłem.
Właśnie w tej sprawie przyszliśmy... Poprosić cię delikatnie żebyś się odpierniczył od niej!
Zmrużyłem oczy i machnąłem ogonem. Widać było,że liczy na walkę. Zobaczymy co da się z tym zrobić.
-Bo co? Ona zaczęła. Przy*ebała się i nie dawała mi spokoju. Nawet wtedy kiedy odleciałem. Mówiłem żeby spadała,ale nieee-mówiłem poirytowanym głosem.-A ja to skończę.
-A możemy się umówić,że już skończyłeś? Zapomnimy o tej sprawie i będzie fajnie-powiedział czarno-biały.
-Dobra-rzuciłem.
Wszyscy zrobili wielkie oczy. Diamanda nawet się uśmiechnęła.
-Ale jeśli znów będzie się ze mnie wyśmiewać czy nawet się napatoczy...-warknąłem.
-Okey,zgadzamy się na te warunki!
Warknąłem i odszedłem. Och,jak miło. Wróciłem do jaskini i ich wyśmiałem. Serio w to uwierzyli? Nie wytrzymam, co za lud. No dobra, trzeba to jakoś rozwiązać... Po drzemce.
*2 dni później*
Ja już tylko czekałem,aż ona wyjdzie z jaskini. O tak.... Już czułem tę przyjemność... Ale spokojnie. Wtedy ona wyszła z jaskini i skierowała się do lasu. Miała usztywnioną łapę,ale podskakiwała wesoło. Skierowała się do lasu. Wtf, jak można mieć taki dobry humor bez zabicia kogoś? Ruszyłem za waderą. Poszła w góry. No... Miałem nadzieję,że w las,no ale cóż... Szła półką skalną nadal podskakując i coś śpiewała. Fascynowało mnie to po troszku. Pytanie patrz wyżej. Szedłem więc za nią i się jej przyglądałem. Nagle osunęła jej się łapa. Złapała równowagę. Potem poszła dalej. Kiedy tak podskakiwała,nie zauważyła kamienia. Uderzyła w niego złamaną łapą i pisnęła z bólu. Odskoczyła trochę w bok i... O mało nie wyleciała. Trzymała się półki skalnej jedną łapą. Stanąłem nad nią. Zrzucić. Oczywiście,że zrzucić.
-Ratunku!-pisnęła.
Nie utrzyma się długo. Łapa już się jej ześlizgiwała. I w końcu puściła. A ja co? Sam w to nie wierzę,ale... Złapałem ją ogonem. Owinąłem wokół jej łapy,kiedy spadała. Zacząłem ją wciągać. Nie była za lekka. Ych... Musiałem podlecieć,żeby do końca znalazła się na półce skalnej. Dyszała ciężko,podobnie jak ja.
-Ty... Ty mnie uratowałeś.
-Chociaż miałem inne plany.
-Dziękuję-powiedziała cicho.
Dawno nikt mi nie dziękował. Tylko w latach szczenięcych... Ech... Wtedy ona zrobiła coś,czego się nie spodziewałem. Doskoczyła do mnie i mnie przytuliła. Zesztywniałem. Ostatnio mnie przytulała matka przed snem,moją ucieczką i... Jej śmiercią. Po chwili Diamanda mnie puściła. Było widać,że się bała. Zabrakło mi słów. Nagle zaczęły walić pioruny. O,super. Wściekli bracia przyjdą mnie zabić,bo pewnie myślą,że to ja ją zrzuciłem. Fajnie.
<Nowa seria? :3>

czwartek, 30 czerwca 2016

Od Zeke "Chcesz wojny? No to proszę bardzo cz.3"(cd.Diamanda/Heckler/Dergor)


-Złaź na dół!-warknąłem.
Wadera pokiwała głową. Wydawało się,że wie o czymś o czym ja nie wiem.
-Nie zabij mnie za ten róż na czuprynie-pisnęła.
Zaraz co? Zerknąłem na włosy. Ta,brawo. Widzę na czarno-biało. Warknąłem.
-Nie martw się,nie zabiję cię za twn róż-powiedziałem.
-Naprawdę?
Serio,jak można być tak głupim? Ja nie mogę...
-Jasne,że nie. I tak miałem to w planach.
Zaczęła piszczeć. Podleciałem do niej na gałąź i zepchnąłem z drzewa. Walnęła o ziemie i pisnęła z bólu. Wylądowałem obok niej. Zawarczałem. Zaczęła się odsuwać,ale nie ruszając jedną łapą. Ups,złamana? Prychnąłem szyderczo. Współczuję jej rodzicom,że spłodzili coś... Takiego. Przycisnąłem wadere do drzewa.
-Odmień to.
Doskonale wiedziała o co chodzi. Skuliła się.
-N-nie umiem.
-Zrób to,to może zabiję cię szybko-syknąłem.
Skupiła się i zamknęła oczy. Poczułem,że coś się zmienia. Chyba się udało. A jak nie... To i tak się dowiem. Popatrzyłem na waderę. Znowu zaczęła płakać. Nagle przypomniała mi się scena z dzieciństwa.  Matka płacząca w nocy. Podszedłem do niej wtedy i zapytałem:"O co chodzi? Mamo,powiedz...". Wiedziałem,że chodzi o ojca. Ta uniknęła odpowiedzi. Otarła łzy,potargała mi czuprynę i uśmiechnęła się smutno:"Nic,synku. Mam czasem przypływ nadziei... Dlatego płaczę". Uwierzyłem jej,ale teraz wiem o co jej chodziło. Potrząsnąłem głową,puściłem waderę i zacząłem się cofać. Usiłowałem odpędzić od siebie wspomnienia. Czemu one powracają w najgorszych momentach? Spojrzałem na Kucysia wielkimi oczami. Dyszałem ciężko. Diamanda wyraźnie nie wiedziała co się dzieje. A co najdziwniejsze,nie uciekała. Wręcz przeciwnie. Podeszła do mnie niepewnie.
-C-co jest?
Nie odpowiedziałem. Znowu zacząłem się cofać potrząsając głową. Jakieś 10 minut później się uspokoiłem. Znowu w moich oczach błyszczało psychopatyczne podniecenie. Jednorożec to zauważył i uciekł. Uśmiechnąłem się. Poczekam. Wleciałem na drzewo i owinąłem ogon wokół gałęzi. Potem zawisłem głową w dół(jak opos) i zasnąłem. Trzeba nabrać energii,c'nie?
<któreś z wyżej wymienionych?>

poniedziałek, 27 czerwca 2016

Od Zeke "Chcesz wojny? No to proszę bardzo cz.1" (cd.Diamanda)

Chodziłem wkurzony po jaskini. Śmiał się wcisnąć idiota. Niech się cieszy,że mu siostry nie zabiłem. Uśmiechnąłem się. No cóż,teraz dopiero będzie miał powód do walki. Chciał to będzie miał. Podbiegłem do ich jaskini. Byli wszyscy. Schowałem się w zaroślach i przez chwilę ich obserwowałem. Wyszukiwałem słabych punktów, uczyłem się ruchów. Poza tym... Wybierałem sobie ofiarę. Czarno-biały kujon? Nie. Ten cholerny debil z pasiastym ogonkiem? Kiedy indziej. Więc został... Gadatliwy tęczowy jednorożec. Ups... Tak więc czekałem aż wyjdzie. Sama. Na szczęście wszędzie jej było pełno i po krótkim czasie wyszła. Usłyszałem przestrogę jej braci:"Uważaj na siebie". Bardzo mądra rada,pomyślałem. Ta pokiwała głową(na pewno ich słuchała-wyczuj sarkazm),po czym wystrzeliła z jaskini. Skierowała się ku lasom. Idealnie. Po prostu idealnie. Poszedłem po cichu za nią. Kiedy oddaliliśmy się wystarczająco zacząłem warczeć. Nie mogłem się doczekać,żeby wydłubać jej te gały. Trochę pomęczyć i zabić. Zadrżałem z podniecenia.(Bez skojarzeń,plz XD) Uśmiechnąłem się psychopatycznie i spojrzałem na wystraszoną waderę.
- K-kto tam jest? - pisnęła.
Leniwie wyszedłem z zarośli patrząc jej w oczy. Stała jak sparaliżowana. Zaśmiałem się szyderczo.
- No co ty? Nie poznajesz mnie?
Zjeżyła się. Ojej, jednak poznała.
- Zeke - syknęła.
- Nie posiadam się z radości,jednorożec mnie poznał.
- Udałem,że podskakuję wesoło. - Jak uroczo. Ale na prawdę,nie udawaj groźnej. Coś ci nie wychodzi.
Haha,udało się. Skuliła się,już nie udawała. Wszystkie emocje z siebie wylała. A co jest najlepsze? Nie chciała walczyć.
- Czego chce-chcesz? - wyjąkała.
- No sam nie wiem... Może pomyślisz? Wiem,że to dla ciebie trudne,ale chociaż raz spróbuj.
Rzuciła mi nienawistne spojrzenie. Prychnąłem. Jednak nasz kucyś jest zdolny do nienawiści. Ale to zabawne.
- Pewnie... Em...
- Co może zrobić psychopata będąc sam na sam ze swoją ofiarą w lesie? - zapytałem z szyderczym uśmieszkiem.
Spojrzała na mnie z przerażeniem zdając sobie sprawę,że mam ochotę ją zabić.
- Brawo - rzuciłem.
Pisnęła i zaczęła uciekać. Pościg? No spoko. Więcej frajdy,pomyślałem i rzuciłem się za nią. Nie potrafiła za szybko biegać,więc dopadłem ją po niecałej minucie. Skoczyłem i poturlaliśmy się kawałek. Przygniotłem waderę do ziemi. Stanąłem łapą na jej gardle podduszając.
- Nieźle ci szło. Przez jakieś... 30 sekund? Czekaj jak ci tam było? Diamanda? No więc,nie wysilaj się. Nie ma tu twojego braciszka,który by ci uratował dupę.
Łzy napłynęły jej do oczu,co z kolei wprawiło mi uciechę. Wystawiłem pazury i przysunąłem Diamandzie do pyska.
- Może zaczniemy od zeszpecenia pyska? - szepnąłem.
- Po co to robisz? T-to fajne? - wyszlochała.
- Nie. Po prostu fajne.
<Diama? Mam pozwolenie jak coś XD>

poniedziałek, 14 września 2015

Od Zeke ,,Twierdzisz,że jestem psychopatą? cz.5"(cd.Yuko)

Poszedłem w stronę swojej jaskini. Czułem się... No właśnie,jak się czułem? Niby chciałem zapłacić za swój czyn,ale miałem wrażenie,że to nie ja. Wkrótce znalazłem się w jaskini. Kurde,jakaś czarna magia czy co? Miałem wrażenie,że jestem cały odrętwiały. Ziewnąłem,zawisłem na jednej skale jak nietoperz głową w dół(sam nie wiem czemu) i zasnąłem.
*********
Spałem długo. Obudziłem się wieczorem następnego dnia. Wow,nawet nie wiedziałem,że mogę tyle spać. Hah,pewnie nawet dostanę burę od ekipy polowań,że się nie zjawiłem. Pff... To akurat mam gdzieś. Wyszedłem na dwór i zauważyłem,że słońce zachodzi. Poleciałem w to samo miejsce gdzie widziałem się wczoraj z tą waderą... Jak jej było? Nie pamiętam. Wylądawałem i ujrzałem waderę. WTF? Chyba zapomniałem kwiatków kupić... Podszedłem do niej. Spojrzała na mnie spode łba. Chyba znowu płacze,pomyślałem.
-Ym... Co teraz?-mruknąłem.
-Co mówiłeś?-odparła.
Wywróciłem oczami. Nie chciałem tam być... Ale coś mnie do tego zmuszało.
-Pytałem co teraz.
-Możesz włożyć ciało do grobu?-zapytała cicho.
Zerknąłem na wykopany dół. Pokiwałem głową,zdjąłem truchło z drzewa i położyłem w grobie. Potem wspólnie zasypaliśmy dół. Otrzepałem się z krwi i ziemi. Wadera zrobiła to samo.
-I...? Teraz mam się modlić czy jak?
<Yuko?>

piątek, 11 września 2015

Od Zeke ,,Psychopata cz.2"(cd.Diamanda)

-Nie,nie przeszkadzają mi te skrzydła-warknąłem na waderę.
Nie dość,że wyśmiewa się z mojego ogona,to i ze skrzydeł. Pożałuje. Wrrr... Mam jej dość. Nie znoszę osób o takim głosiku co ona. A w dodatku widać,że niezbyt rozgarnięta. Tak więc odwróciłem się i odszedłem. Niestety polazła za mną.
-Kur*a,tęczowy jednorożcu,odwal się ode mnie,chyba że pragniesz szybkiej śmierci-rzuciłem wrogo.
-Nie. Ciekawie wyglądasz. Tak... Inaczej niż wszyscy.
Pewnie uznała,że żartuję. Ale jeszcze trochę i na serio się na nią rzucę,pomyślałem.
-Jeśli musisz za mną łazić,to chociaż się zamknij.
Ruszyłem dalej. Myślałem,że sobie pójdzie,ale truchtała za mną. Na dodatek gęba się jej nie zamykała. Po godzinie nie mogłem już jej znieść,więc wzbiłem się w powietrze. Poleciałem do Mrocznego Lasu. Nie jest to moje ulubione miejsce,bo wolę tereny zakazane,ale... Może być. I wtedy pojawiła się ta wadera. Nie wytrzymałem i przyszpiliłem ją do drzewa. Usiłowała się wyrwać,ale nic z tego. Trzymałem ją mocno,za gardło. Zresztą do najsilniejszych też nie należy. Po chwili doszła do wniosku,że to bezcelowe i spojrzała na mnie przerażona.
-C...Co ty robisz?-wyjąkała.
Oczy zapewne wyrażały jedno:żądzę mordu. Uśmiechnąłem się niebezpiecznie.
-Przecież cię ostrzegałem. Zanim polazłaś za mną,prawda? Najwyraźniej pragniesz szybkiej śmierci... Może wydłubać ci oczy,żebyś nie wiedziała dokąd iść?
Drapnąłem ją mocno. Przy oku. Puściłem waderę. Zaczęła się trząść i dopiero po chwili dotarło do mnie,że ona płakała. Prychnąłem.
-Jesteś potworem-wyszeptała.
-No co ty? Ja? Nie,ja jestem Zeke-mruknąłem ironicznie.
Zostawiłem ją tak i jakby nigdy nic,zapuściłem się dalej,w głąb lasu z uśmieszkiem pełnym zadowolenia.
<Diama? I Octi... Mam pozwolenie xD>

wtorek, 1 września 2015

Od Zeke,,Twierdzisz,że jestem psychopatą? cz.3"(cd.Yuko)

To zdanie kompletnie wybiło mnie z rytmu. Otworzyłem pysk żeby coś powiedzieć. Niestety,sam nie wiedziałem co. Chce go pochować? I jeszcze mówi o tym mordercy tego gościa. Brawo. Spojrzałem na waderę. Była naprawdę załamana,łzy uciekały próbując wydostać się na powierzchnię. Nawet zaczynałem jej współczuć. Potem znowu górę przejął mój charakter.
-No to świetnie,ale mnie w to nie mieszaj-warknąłem i ruszyłem w swoją stronę.
Wadera wstała i mnie dogoniła. Miałem już jej walnąć,ale odezwała się.
-Czekaj,masz przyjść. Zobaczysz co uczyniłeś,Zeke-powiedziała ostro.
Zaraz... Skąd ona mnie zna? Z tego co m wiadomo nie przedstawiłem się jej. W sumie... Niech sobie zna.
-Rozczaruję cię. Nigdy nie przychodzę na takie idiotyzmy.
Wadero,jak ci tam na imię,dodałem w myślach.
-Jakby co,jestem Yuko. I masz przyjść.
<Yuko? Sorry,nie mogę się w to wczuć za bardzo....>

wtorek, 25 sierpnia 2015

Od Zeke ,,Twierdzisz,że jestem psychopatą? cz.1"(cd.chętna wadera,oprócz Shadow)

Kolejny beznadziejny dzień.Czasami rozmyślam nad odejściem z watahy,ale nie mogę dać uciechy np.takiej wnerwiającej Shadow. Przechadzając się i rozmyślając nie zauważyłem,że słońce już zachodzi. A ja jeszcze nic nie jadłem. Poleciałem w góry,ale nic nie było. Głodny poleciałem na łąkę. I tam pasło się małe stadko. Upolowałem sobie dorodnego samca. Zacząłem jeść,ale nawet nie dotarłem do połowy posiłku,bo ktoś rzucił się na mnie od tyłu.Warknąłem i odrzuciłem napastnika. Ten,mocno walnął w drzewo. Szybko przygwoździłem go pnia. Dopiero wtedy spostrzegłem,że nie jest watahy. Skoro tak... Po co się litować w choćby najmniejszym stopniu? Podciąłem basiorowi(poznałem po zapachu) szyję i nabiłem na ostrą gałąź. Nieszczęśnik zwijał się i krzyczał z bólu,a ja śmiałem się psychopatycznie. Jak ja dawno nie miałem takiej zabawy! Prawie zapomniałem jak to jest... Po około 15 minutach wilk padł. No... Trochę słabo,ale zawsze coś. Już miałem odejść,ale usłyszałem szelest liści. Zjeżyłem się spodziewając się ataku. Ale to była wadera. W dodatku znajoma. O Boże waderka z watahy.... Wywróciłem oczami. Odwróciłem się,ale ona zapytała głosem pełnym przerażenia:
-J...Jesteś jakiś psy....psychopatą?
Odwróciłem łeb i przyjrzałem się jej. Ha! Boi się...
-Całkiem możliwe....-powiedziałem i uśmiechnąłem się okrutnie.
<jakaś wadera?>

poniedziałek, 10 sierpnia 2015

Od Zeke ,,Pierwszy dzień polowań cz.4"(Mid/Niebieski/Dis/Shad)

Znowu ta bezsensowna taktyka. Ziewnąłem położyłem się i mi się przysnęło. Ocknąłem się pod koniec. Wstałem i ziewnąłem. Przeciągnąłem się. 
-Dobra,wiecie co robić?-zapytał Midnight.
-Nie-odparłem oschle.
Powtórzył wszystko. Nie,ale fajne zadania. Mam wytropić zwierzynę i zapędzić do atakujących. Bezsens. Wytropiłem stado i ustawiłem się na swojej pozycji. Midnight dał znak. Shadow rzuciła się na sarny,ale ja pozostałem. Usiadłem sobie i patrzyłem. Po jakichś 20 minutach,udało im się upolować dostateczną liczbę. Zerknąłem z rozbawieniem jak idą do mnie wściekli.
-Czemu nic nie zrobiłeś?-zapytała zdenerwowana Shadow.
-Hm,pomyślmy. Nic nie będę robić,bo na nic się,według was,nie przydaję. Więc...-mruknąłem.
-Zachowujesz się jak bachor-powiedziała Shad.
Ziewnąłem i położyłem się na trawie. Stare teksty. Chce mnie sprowokować,ale się jej nie uda. 
-Tu chodzi o to,że masz się trzymać planu,a nie robić co ci się żywnie podoba!-zawołał BlueWay.
Zignorowałem go kompletnie. Wstałem i ruszyłem w stronę lasu. Midnight wyprzedził zastawił mi drogę. Warknąłem.
-Spier*alaj-rzuciłem wściekle.
Shadow dobiegła do Mid'a.
-A co? Wstydzisz się swojej mutacji?-zaszydziła.
To przelało czarę goryczy. Warknąłem przeciągle i skoczyłem na waderę. Jednym kopnięciem odrzuciłem ją kilka metrów do tyłu. Wpadła na drzewo i straciła przytomność. Mid i Dis rzucili się na mnie jednocześnie. Odsunąłem się i spadli na ziemię uderzając się głowami. Niebieski sobie odpuścił. Z szyderczym śmiechem wszedłem w las.
<ktoś z powyżej wymienionych? Sorry za taki rozpierdziel xD>

poniedziałek, 3 sierpnia 2015

Od Zeke ,,Coś nowego cz.4"(cd.Balto)

Hmm... Cóż to za propozycja?,zaśmiałem się w myślach. Przyznam,że on jest trochę głupi. Nie pokazuje mi się swojego miejsca zamieszkania,jeśli cię nie lubię. Hah źle się to dla niego skończy. Ale jak tu nie skorzystać z okazji? Uśmiechnąłem się złośliwie pod nosem. Balto niczego nie zauważył,tylko czekał na odpowiedź.
-Oczywiście,że z tobą pójdę-rzuciłem swoim ironicznym tonem.
-Okej. To chodźmy.
To ruszyliśmy. Prowadził mnie po jakiś gęstwinach. Szliśmy bardzo wolno,bo niósł wszystkie te rzeczy. Po jakimś czasie wziąłem trochę od niego i tempo przyspieszyło. Po godzinie dotarliśmy na miejsce. 
-No... To jest moja jaskinia-rzucił Balto.
-Ta,fajna-burknąłem.-Gdzie to położyć?
-Tam-wskazał łapą.
Odłożyłem rzeczy i położyłem się na półce skalnej.
-Teraz drzemka-mruknąłem.
-Co?! Dopiero spałeś!-zawołał Balto.
On też odłożył rzeczy i podszedł do mnie.
-Pff... Co z tego?-odparłem zrzędliwie.
-Ech... Ile razy dziennie tak śpisz?
-Zależy.
-Od czego?
-Od tego i owego.
-No powiedz.
-Co cię tak nagle interesuje moje życie? Spadaj-warknąłem.
Zamknąłem oczy pokazując mu,że rozmowa skończona. Zrozumiał i zaczął robić jakieś rzeczy z resztek mojego obiadu. Przez jakieś 20 minut przyglądałem mu się. Potem mnie to znudziło i zasnąłem.
*******
Obudziłem się po 4-godzinnej drzemce(przynajmniej tak twierdzi Balto). Wyszliśmy razem z jaskini. Ziewnąłem i przeciągnąłem się. 
-To co robimy?-zapytał Balto.
-Hmm,co powiesz na teren zakazany?-zapytałem.
-Pogięło cię? Co powie Olivia?
Był naprawdę wystraszony.
-Haha,kogo to obchodzi?-Zaraz... Wiem od Sakury,że on spotyka się z Jettą. Haha,dowalę mu.-Pękasz? Bojąc się nie zaimponujesz Jetcie.
Udało mi się. Balto wyglądał przez chwilę jakby skurczył się w sobie. Po chwili wahania odparł:
-Dobra,idę.
<Balto? XD>

niedziela, 2 sierpnia 2015

Od Zeke ,,Coś nowego cz.2"(cd.Balto)

Kurde. Znowu jakiś wilk,który się mnie czepia. Zamknąłem oczy,żeby się na niego nie rzucić. Kiedy uchyliłem powiekę,dojrzałem,że stoi obok mnie i sie gapi.
-Może chcę sam,co?-mruknąłem.
Ta gadka o tym,że muszę coś zrobić nie podziałała. Czemu tu są same pomocne wilki?!,pomyślałem niezadowolony.
-No weź... Z chęcią ci pomogę...-powiedział Balto.
Odwróciłem się od niego. Muszę szybko coś wymyśleć,żeby go spławić. Niestety,nic mi nie przyszło do głowy. Wtedy zaburczało mi w brzuchu.
-Idę na polowanie. Jeśli się ode mnie nie odczepisz i musisz ze mną iść to chodź-burknąłem.
Upolowaliśmy sporefo jelenia. Od razu zabrałem się do jedzenia. Kiedy zauważyłem,że Balto nie je,podniosłem głowę.
-A ty nie jesz?-prawie że fuknąłem.
<Balto?>

środa, 29 lipca 2015

Od Zeke ,,Wataha? No nie wiem cz.5(cd.Sakura)

Widać było od samego początku,że wadera nie ma humoru. Jestem głupi. Dobra,dam ci spokój. Kurde,to zabrzmiało jakbym ją co najmniej torturował. To inaczej. Kiedy indziej. 
-To może oprowadzisz mnie jutro? Idź się przespać,a ja ci poszukam tego lusterka. 
-Ale... Właśnie nie wiesz gdzie będziesz-odparła zaskoczona. 
-Trudno. Najwyżej się zgubię-wywróciłem oczami.
-Teraz idź-dodałem surowo. Chyba była bardzo zmęczona,bo odwróciła się i odeszła. Właściwie nie przeszkadzało mi to,ponieważ lubię samemu chodzić po lesie nocą. Po jakiejś godzinie położyłem się na ziemi. Nagle dostrzegłem błysk. Podszedłem do tego. Lusterko! Wziąłem je i zerknąłem w prawo. Dostrzegłem coś w stylu latarni i od razu poszedłem w tamtą stronę. Położyłem się na skraju lasu i zasnąłem z lusterkiem pod łapą. 
************** 
Obudziłem się szturchany przez kogoś. Zadziałałem instynktownie. Zanim jeszcze całkowicie się ocknąłem,Sakura była już przygwieżdżona do ziemi.
 -Ehm... Czy ty zawsze starasz się zabijać przewodników?-zapytała drżącym głosem. Puściłem ją. 
-Nie. Po prostu jestem przyzwyczajony-wzruszyłem ramionami.
 -Aha. Patrzyliśmy się na siebie w milczeniu,a po chwili Sakura zapytała:
 -Jak znalazłeś drogę do jaskiń? 
-Pff...-parsknąłem.-Wystarczyło znaleźć światła. 
Pokiwała głową i strzepała brud ze swojego futra. Wtedy sobie przypomniałem. Wziąłem lusterko z trawy.
 -Twoja zguba-rzuciłem bez wyrazu. 
-Och,dziękuję!-zawołała i uściskała mnie przyjaźnie. Po chwili zdała sobie sprawę z tego co zrobiła i odsunęła się ode mnie zarumieniona. 
-Ależ proszę bardzo-powiedziałem i uśmiechnąłem się. Po raz pierwszy w życiu uśmiechnąłem się szczerze. 
<Saki?:3 PS Nie zmieniaj mu proszę charakteru! ;-; I tylko RAZ się tak uśmiechnął! Potem znów ma być sobą,ok?>

wtorek, 28 lipca 2015

Od Zeke ,,Wataha? No nie wiem cz.3"(cd.Sakura ;3 )

Hah,jeszcze się policzymy,pomyślałem. Ta biała wadera jest na prawdę wnerwiająca. Na pytanie czy dołączę do jej watahy,wzruszyłem ramionami.
-Nie wiem. Zależy-mruknąłem.
-Od czego?-powiedziała ta biała głupia wadera.
-Od tego czy tu jest nudno. Czy są walki i takie tam-odparłem ziewając.
-Ha! Wierz mi,że nie będziesz się tu nudził-odparła... Sakura.
Kur**,ale ona jest ładna. Oczywicie niczego nie okażę. Czyli tak,jak mam w zwyczaju.
-Wierzę-rzuciłem z kamienną twarzą.
-A tak w ogóle to jak się nazywasz? Ja jestem Olivia-wtrąciła się ta biała.
Już miałem odpowiedzieć,żeby spadała,ale zmieniłem zdanie.
-Ala...-przerwałem. Nie,nie będę wracał do przeszłości.-Zeke.
-Zeke? Ciekawe imię. Ja jestem Sakura.
Ech... Już miałem sobie pójść,kiedy usłyszałem jak wadery szepczą coś między sobą. Zerknąłem na nie.
-Sakura zaprowadzi cię do Alexy-powiedziała Olivia.
-Chodź. Potem cię oprowadzę po watasze.
Sakura chwyciła mnie za łapę i pociągnęła. Rzuciłem jeszcze wściekłe spojrzenie Olivii. Sakura zaprowadziła mnie do Alexy,która okazała się lekarzem. Powiedziała,że błona skrzydła zrośnie się za jakiś tydzień,a oparzenie wyleczyła niemalże od razu za pomocą jakiejś maści. Po wizycie u Alexy spytałem niedbale Sakure:
-To dokąd teraz,co?
<Saki? >

Od Zeke ,,Pierwszy dzień na polowaniu cz.1"(cd.ktoś z grupy polowań)

Rano zebrała się cała ekipa od polowań. Był tam Discret,Shadow,Midnight i BlueWay,czyli ,,Niebieski". Kiedy Mid wydawał polecenia,ziewnąłem.
-To tak: Shadow ty rozproszysz stado tym swoim biegiem,a potem znajdź najlepsze sarny,BlueWay i Discret-wy będziecie po bokach i musicie uważać na to,które sarny wybiera Shadow,ja będę pomagał wam od przodu.
-A ja?-zapytałem znudzony.
-Ktoś musi wytropić stado-odparł Mid.-I kontrolować sytuacje z powietrza.
-Wybacz,nie mogę latać. Zalecenie lekarza-pokazałem mu skrzydło.
-Hm,to pomożesz Shadow-rzucił Mid.
-Ej,a ty przeszedłeś jakąś mutację czy co?-zaśmiała się Shadow.
-Tak. Wada od urodzenia. Coś się nie podoba?-powiedziałem niebezpiecznie.
-Ojej,jak mi ciebie szkoda-Shadow udawała zasmuconą.
-Hej!-Discret spojrzał na mnie niepewnie. Chyba wyczuł,że się zaraz rzucę na Shadow.-Może już przejdziemy do polowania?
Wzruszyłem ramionami.
-Stado jest jakieś pięć minut drogi stąd. Na prawo-burknąłem.
************
Wkrótce dostrzegliśmy stado. Było niewielkie,ale składało się z samych zdrowych i dorodnych sztuk. 
-Pamiętacie plan?-spytał szeptem Midnight.
Wszyscy potwierdzili z zapałem i rozeszli się by zająć swoje pozycje. Z Shadow czekaliśmy na znak od Midnight'a,kiedy możemy zacząć. W momencie,gdy na niebie pojawiła się flara,Shadow ruszyła. I powiem,że niezły jest jej sprint. Ja dogoniłem jelenia i sam powaliłem go na ziemię. Potem łania. I kolejna-ta z młodym. Następny jeleń. Nie chciało mi się więcej,więc przestałem. Reszta też złapała 3 sztuki.
-Jak ci się udało zrobić to samemu?-zapytał zaskoczony ,,Niebieski".
-Jak się wędrowało,to się nauczyło-rzuciłem.
-Dobra,nieważne. Zabierajmy się do jedzenia-powiedział Midnight.
Wziąłem małego jelonka i(OSOBY O SŁABYCH NERWACH PROSZONE O ZAPRZESTANIE CZYTANIA) rozprułem go. Ze śmiechem wyrwałem mu flaki i inne wnętrzności.(TERAZ MOŻNA DALEJ CZYTAĆ) Dopiero wtedy zabrałem się do jedzenia. Kiedy skończyłem,reszta gapiła się na mnie.
<Um... Sorka za takie sadystyczne troche...>

poniedziałek, 27 lipca 2015

Od Zeke ,,,Wataha? No nie wiem cz.1''(cd.Olivia)

Biegłem przez las. Wieczne podróże mnie wkurzały,ale co mi zostało innego? W dodatku... Nienawidzę siedzieć w jednym miejscu. Jest to nudne i głupie. Kiedy tak marudziłem,nie zauważyłem jak ktoś wystrzelił w moim kierunku strzałę. Usłyszałem świst,podniosłem łapę,a strzała przebiła mi błonę skrzydła. Zakląłem i rozejrzałem się. Nikogo nie było widać,jednak nie zmyliło mnie to. Byłem tak wyspecjalizowany w walce,że dobrze wiedziałem co robić. Udałem,że nie wiem o co chodzi i ruszyłem dalej. Wtedy rzuciła się na mnie cała zgraja wilków-wampirów. 
-Spadać na szczaw nieśmiertelne bachorki-zaśmiałem się złowrogo.
Tak się wkurzyły,że zaatakowały całą zgrają. Mordowałem każde po kolei. Jednak było ich trochę za dużo i po jakimś czasie zaczęło mi brakować sił. Warknąłem. Wtedy stało się coś nieoczekiwanego. Wilki-wampiry uciekły. W blasku światła stała biała wadera z pomarańczowymi włosami. Podeszła do mnie.
-Witaj. Po co tu przyszedłeś?-rzuciła.
-Tylko przechodziłem. Baj-rzuciłem złośliwie i odwróciłem się.
Ona jednak ruszyła za mną. Wywróciłem oczami.
-Czego chcesz?-mruknąłem nieprzyjemnie.
<Olivia? Sorr,ale Zeke już taki jest...>
szablon: synestezja