sobota, 23 lipca 2016
Od Zeke "Chcesz wojny? No to proszę bardzo cz.5"(cd.Heckler/Diamanda/Dergor)
-Czego?-warknąłem.
-Ochłoń trochę. Przyszliśmy pogadać-powiedział ten czarno-biały.
Nie kojarzę typa,ale to zapewne rodzeństwo Jednorożca i Paralizatora. Otrzepałem się,przeciągnąłem i zwróciłem do nich:
-Mało mnie to interesuje.
I ruszyłem w swoją stronę. Po chwili jakaś magiczna siła chwyciła mnie za ogon i przytrzymała. Warknąłem.
-Pan Zekuś raczy się honorem i nie zamierza gadać?
-Z debilami nie rozmawiam-odparłem.
-Mówiłem,że tak będzie-rzucił Heckler do rodzeństwa.
Siła mnie puściła. Wtedy odezwała się Diamanda:
-Czy... Mogę wrócić już do domu?
Odwróciłem się w jej stronę.
-A tobie jeszcze nie mało?-warknąłem.
Właśnie w tej sprawie przyszliśmy... Poprosić cię delikatnie żebyś się odpierniczył od niej!
Zmrużyłem oczy i machnąłem ogonem. Widać było,że liczy na walkę. Zobaczymy co da się z tym zrobić.
-Bo co? Ona zaczęła. Przy*ebała się i nie dawała mi spokoju. Nawet wtedy kiedy odleciałem. Mówiłem żeby spadała,ale nieee-mówiłem poirytowanym głosem.-A ja to skończę.
-A możemy się umówić,że już skończyłeś? Zapomnimy o tej sprawie i będzie fajnie-powiedział czarno-biały.
-Dobra-rzuciłem.
Wszyscy zrobili wielkie oczy. Diamanda nawet się uśmiechnęła.
-Ale jeśli znów będzie się ze mnie wyśmiewać czy nawet się napatoczy...-warknąłem.
-Okey,zgadzamy się na te warunki!
Warknąłem i odszedłem. Och,jak miło. Wróciłem do jaskini i ich wyśmiałem. Serio w to uwierzyli? Nie wytrzymam, co za lud. No dobra, trzeba to jakoś rozwiązać... Po drzemce.
*2 dni później*
Ja już tylko czekałem,aż ona wyjdzie z jaskini. O tak.... Już czułem tę przyjemność... Ale spokojnie. Wtedy ona wyszła z jaskini i skierowała się do lasu. Miała usztywnioną łapę,ale podskakiwała wesoło. Skierowała się do lasu. Wtf, jak można mieć taki dobry humor bez zabicia kogoś? Ruszyłem za waderą. Poszła w góry. No... Miałem nadzieję,że w las,no ale cóż... Szła półką skalną nadal podskakując i coś śpiewała. Fascynowało mnie to po troszku. Pytanie patrz wyżej. Szedłem więc za nią i się jej przyglądałem. Nagle osunęła jej się łapa. Złapała równowagę. Potem poszła dalej. Kiedy tak podskakiwała,nie zauważyła kamienia. Uderzyła w niego złamaną łapą i pisnęła z bólu. Odskoczyła trochę w bok i... O mało nie wyleciała. Trzymała się półki skalnej jedną łapą. Stanąłem nad nią. Zrzucić. Oczywiście,że zrzucić.
-Ratunku!-pisnęła.
Nie utrzyma się długo. Łapa już się jej ześlizgiwała. I w końcu puściła. A ja co? Sam w to nie wierzę,ale... Złapałem ją ogonem. Owinąłem wokół jej łapy,kiedy spadała. Zacząłem ją wciągać. Nie była za lekka. Ych... Musiałem podlecieć,żeby do końca znalazła się na półce skalnej. Dyszała ciężko,podobnie jak ja.
-Ty... Ty mnie uratowałeś.
-Chociaż miałem inne plany.
-Dziękuję-powiedziała cicho.
Dawno nikt mi nie dziękował. Tylko w latach szczenięcych... Ech... Wtedy ona zrobiła coś,czego się nie spodziewałem. Doskoczyła do mnie i mnie przytuliła. Zesztywniałem. Ostatnio mnie przytulała matka przed snem,moją ucieczką i... Jej śmiercią. Po chwili Diamanda mnie puściła. Było widać,że się bała. Zabrakło mi słów. Nagle zaczęły walić pioruny. O,super. Wściekli bracia przyjdą mnie zabić,bo pewnie myślą,że to ja ją zrzuciłem. Fajnie.
<Nowa seria? :3>
czwartek, 30 czerwca 2016
Od Zeke "Chcesz wojny? No to proszę bardzo cz.3"(cd.Diamanda/Heckler/Dergor)
-Złaź na dół!-warknąłem.
Wadera pokiwała głową. Wydawało się,że wie o czymś o czym ja nie wiem.
-Nie zabij mnie za ten róż na czuprynie-pisnęła.
Zaraz co? Zerknąłem na włosy. Ta,brawo. Widzę na czarno-biało. Warknąłem.
-Nie martw się,nie zabiję cię za twn róż-powiedziałem.
-Naprawdę?
Serio,jak można być tak głupim? Ja nie mogę...
-Jasne,że nie. I tak miałem to w planach.
Zaczęła piszczeć. Podleciałem do niej na gałąź i zepchnąłem z drzewa. Walnęła o ziemie i pisnęła z bólu. Wylądowałem obok niej. Zawarczałem. Zaczęła się odsuwać,ale nie ruszając jedną łapą. Ups,złamana? Prychnąłem szyderczo. Współczuję jej rodzicom,że spłodzili coś... Takiego. Przycisnąłem wadere do drzewa.
-Odmień to.
Doskonale wiedziała o co chodzi. Skuliła się.
-N-nie umiem.
-Zrób to,to może zabiję cię szybko-syknąłem.
Skupiła się i zamknęła oczy. Poczułem,że coś się zmienia. Chyba się udało. A jak nie... To i tak się dowiem. Popatrzyłem na waderę. Znowu zaczęła płakać. Nagle przypomniała mi się scena z dzieciństwa. Matka płacząca w nocy. Podszedłem do niej wtedy i zapytałem:"O co chodzi? Mamo,powiedz...". Wiedziałem,że chodzi o ojca. Ta uniknęła odpowiedzi. Otarła łzy,potargała mi czuprynę i uśmiechnęła się smutno:"Nic,synku. Mam czasem przypływ nadziei... Dlatego płaczę". Uwierzyłem jej,ale teraz wiem o co jej chodziło. Potrząsnąłem głową,puściłem waderę i zacząłem się cofać. Usiłowałem odpędzić od siebie wspomnienia. Czemu one powracają w najgorszych momentach? Spojrzałem na Kucysia wielkimi oczami. Dyszałem ciężko. Diamanda wyraźnie nie wiedziała co się dzieje. A co najdziwniejsze,nie uciekała. Wręcz przeciwnie. Podeszła do mnie niepewnie.
-C-co jest?
Nie odpowiedziałem. Znowu zacząłem się cofać potrząsając głową. Jakieś 10 minut później się uspokoiłem. Znowu w moich oczach błyszczało psychopatyczne podniecenie. Jednorożec to zauważył i uciekł. Uśmiechnąłem się. Poczekam. Wleciałem na drzewo i owinąłem ogon wokół gałęzi. Potem zawisłem głową w dół(jak opos) i zasnąłem. Trzeba nabrać energii,c'nie?
<któreś z wyżej wymienionych?>
poniedziałek, 27 czerwca 2016
Od Zeke "Chcesz wojny? No to proszę bardzo cz.1" (cd.Diamanda)
- K-kto tam jest? - pisnęła.
Leniwie wyszedłem z zarośli patrząc jej w oczy. Stała jak sparaliżowana. Zaśmiałem się szyderczo.
- No co ty? Nie poznajesz mnie?
Zjeżyła się. Ojej, jednak poznała.
- Zeke - syknęła.
- Nie posiadam się z radości,jednorożec mnie poznał.
- Udałem,że podskakuję wesoło. - Jak uroczo. Ale na prawdę,nie udawaj groźnej. Coś ci nie wychodzi.
Haha,udało się. Skuliła się,już nie udawała. Wszystkie emocje z siebie wylała. A co jest najlepsze? Nie chciała walczyć.
- Czego chce-chcesz? - wyjąkała.
- No sam nie wiem... Może pomyślisz? Wiem,że to dla ciebie trudne,ale chociaż raz spróbuj.
Rzuciła mi nienawistne spojrzenie. Prychnąłem. Jednak nasz kucyś jest zdolny do nienawiści. Ale to zabawne.
- Pewnie... Em...
- Co może zrobić psychopata będąc sam na sam ze swoją ofiarą w lesie? - zapytałem z szyderczym uśmieszkiem.
Spojrzała na mnie z przerażeniem zdając sobie sprawę,że mam ochotę ją zabić.
- Brawo - rzuciłem.
Pisnęła i zaczęła uciekać. Pościg? No spoko. Więcej frajdy,pomyślałem i rzuciłem się za nią. Nie potrafiła za szybko biegać,więc dopadłem ją po niecałej minucie. Skoczyłem i poturlaliśmy się kawałek. Przygniotłem waderę do ziemi. Stanąłem łapą na jej gardle podduszając.
- Nieźle ci szło. Przez jakieś... 30 sekund? Czekaj jak ci tam było? Diamanda? No więc,nie wysilaj się. Nie ma tu twojego braciszka,który by ci uratował dupę.
Łzy napłynęły jej do oczu,co z kolei wprawiło mi uciechę. Wystawiłem pazury i przysunąłem Diamandzie do pyska.
- Może zaczniemy od zeszpecenia pyska? - szepnąłem.
- Po co to robisz? T-to fajne? - wyszlochała.
- Nie. Po prostu fajne.
<Diama? Mam pozwolenie jak coś XD>
poniedziałek, 14 września 2015
Od Zeke ,,Twierdzisz,że jestem psychopatą? cz.5"(cd.Yuko)
Poszedłem w stronę swojej jaskini. Czułem się... No właśnie,jak się czułem? Niby chciałem zapłacić za swój czyn,ale miałem wrażenie,że to nie ja. Wkrótce znalazłem się w jaskini. Kurde,jakaś czarna magia czy co? Miałem wrażenie,że jestem cały odrętwiały. Ziewnąłem,zawisłem na jednej skale jak nietoperz głową w dół(sam nie wiem czemu) i zasnąłem.
*********
Spałem długo. Obudziłem się wieczorem następnego dnia. Wow,nawet nie wiedziałem,że mogę tyle spać. Hah,pewnie nawet dostanę burę od ekipy polowań,że się nie zjawiłem. Pff... To akurat mam gdzieś. Wyszedłem na dwór i zauważyłem,że słońce zachodzi. Poleciałem w to samo miejsce gdzie widziałem się wczoraj z tą waderą... Jak jej było? Nie pamiętam. Wylądawałem i ujrzałem waderę. WTF? Chyba zapomniałem kwiatków kupić... Podszedłem do niej. Spojrzała na mnie spode łba. Chyba znowu płacze,pomyślałem.
-Ym... Co teraz?-mruknąłem.
-Co mówiłeś?-odparła.
Wywróciłem oczami. Nie chciałem tam być... Ale coś mnie do tego zmuszało.
-Pytałem co teraz.
-Możesz włożyć ciało do grobu?-zapytała cicho.
Zerknąłem na wykopany dół. Pokiwałem głową,zdjąłem truchło z drzewa i położyłem w grobie. Potem wspólnie zasypaliśmy dół. Otrzepałem się z krwi i ziemi. Wadera zrobiła to samo.
-I...? Teraz mam się modlić czy jak?
<Yuko?>
piątek, 11 września 2015
Od Zeke ,,Psychopata cz.2"(cd.Diamanda)
-Nie,nie przeszkadzają mi te skrzydła-warknąłem na waderę.
Nie dość,że wyśmiewa się z mojego ogona,to i ze skrzydeł. Pożałuje. Wrrr... Mam jej dość. Nie znoszę osób o takim głosiku co ona. A w dodatku widać,że niezbyt rozgarnięta. Tak więc odwróciłem się i odszedłem. Niestety polazła za mną.
-Kur*a,tęczowy jednorożcu,odwal się ode mnie,chyba że pragniesz szybkiej śmierci-rzuciłem wrogo.
-Nie. Ciekawie wyglądasz. Tak... Inaczej niż wszyscy.
Pewnie uznała,że żartuję. Ale jeszcze trochę i na serio się na nią rzucę,pomyślałem.
-Jeśli musisz za mną łazić,to chociaż się zamknij.
Ruszyłem dalej. Myślałem,że sobie pójdzie,ale truchtała za mną. Na dodatek gęba się jej nie zamykała. Po godzinie nie mogłem już jej znieść,więc wzbiłem się w powietrze. Poleciałem do Mrocznego Lasu. Nie jest to moje ulubione miejsce,bo wolę tereny zakazane,ale... Może być. I wtedy pojawiła się ta wadera. Nie wytrzymałem i przyszpiliłem ją do drzewa. Usiłowała się wyrwać,ale nic z tego. Trzymałem ją mocno,za gardło. Zresztą do najsilniejszych też nie należy. Po chwili doszła do wniosku,że to bezcelowe i spojrzała na mnie przerażona.
-C...Co ty robisz?-wyjąkała.
Oczy zapewne wyrażały jedno:żądzę mordu. Uśmiechnąłem się niebezpiecznie.
-Przecież cię ostrzegałem. Zanim polazłaś za mną,prawda? Najwyraźniej pragniesz szybkiej śmierci... Może wydłubać ci oczy,żebyś nie wiedziała dokąd iść?
Drapnąłem ją mocno. Przy oku. Puściłem waderę. Zaczęła się trząść i dopiero po chwili dotarło do mnie,że ona płakała. Prychnąłem.
-Jesteś potworem-wyszeptała.
-No co ty? Ja? Nie,ja jestem Zeke-mruknąłem ironicznie.
Zostawiłem ją tak i jakby nigdy nic,zapuściłem się dalej,w głąb lasu z uśmieszkiem pełnym zadowolenia.
<Diama? I Octi... Mam pozwolenie xD>
wtorek, 1 września 2015
Od Zeke,,Twierdzisz,że jestem psychopatą? cz.3"(cd.Yuko)
-No to świetnie,ale mnie w to nie mieszaj-warknąłem i ruszyłem w swoją stronę.
Wadera wstała i mnie dogoniła. Miałem już jej walnąć,ale odezwała się.
-Czekaj,masz przyjść. Zobaczysz co uczyniłeś,Zeke-powiedziała ostro.
Zaraz... Skąd ona mnie zna? Z tego co m wiadomo nie przedstawiłem się jej. W sumie... Niech sobie zna.
-Rozczaruję cię. Nigdy nie przychodzę na takie idiotyzmy.
Wadero,jak ci tam na imię,dodałem w myślach.
-Jakby co,jestem Yuko. I masz przyjść.
<Yuko? Sorry,nie mogę się w to wczuć za bardzo....>
wtorek, 25 sierpnia 2015
Od Zeke ,,Twierdzisz,że jestem psychopatą? cz.1"(cd.chętna wadera,oprócz Shadow)
-J...Jesteś jakiś psy....psychopatą?
Odwróciłem łeb i przyjrzałem się jej. Ha! Boi się...
-Całkiem możliwe....-powiedziałem i uśmiechnąłem się okrutnie.
<jakaś wadera?>