Powróciłem do mojej jaskini powolnym i trochę zaspanym jakby tempem wszedłem do mojego kącika. Spałem z dala od tych basiorów, co zajęli moją CALUTKĄ jaskinię i to szamotanie się w nocy tego z klapka na oku... Ehh... Nie przywykłem do spokojnego życia. Na razie stary nie jestem, by mieć spokój, ale jak umilić połowę życia jak zasnąć nie można. Wskoczyłem na swoją skalną półkę, pokręciłem się trochę i położyłem bezruchu. Akurat w ''dachu'' jaskini była mała dziura obok malowideł. Widziałem księżyc iskrzący srebrnym blaskiem i drzewa kołysane moim północno-wschodnim szkwałem. Uśmiechnąłem się sam do siebie i odwróciłem się na drugi bok. Jakoś dziwnie mnie ciągnęło do wadery. Wyścigi, rozśmieszanie, droczenie się i przygody. Moja złośliwość do innych padła? Sądzę, że nie - ale ta wadera dodaje mi naprawdę dużo energii by tu pozostać. Gdyby odeszła nie miałbym gdzie się podziać. Wróciłbym do lichych pustkowi, i co? Przynajmniej bym odpoczął od Miley Cyrus, ale co i to da? Ponowne samotne polowania, brak kogoś z kim mogę pogadać. Przez tak długi czas gadałem sam do siebie. Proszę - nie bądź taki jak Balto i nie wymyślaj przyjaciela! Koniec z ziołem... Nie wiem kiedy, ale nagle zasnąłem. Nawet nie spodziewałem się tego - wiecznie miałem nie przespane noce w moim troszkę cichszym miejscu w jaskini.
Mój sen był dziwny. Znowu znalazłem się na lichych pustkowiach. Stałem na szczycie mojej sławnej górki. Od strony watahy przyleciał do mnie jakiś... Ptak? Z daleka nie było widać za dużo. Zostawił wokół mnie na niebie kręgi i zleciał mi na ramię. Miał świetliste moce i patrzył się w dal. Nagle wszystko się rozmazało i ujrzałem w półmroku niebieskie oczy. Wstałem jak nienormalny i palnąłem głową w skalną półkę.
- Ajjj! Co za ból!- złapałem się za głowę i zeskoczyłem z dwóch metrów w dół. Prześlizgnąłem się małym kanalikiem, który prowadził na zewnątrz jaskini. Był tu bliski wodopój i szybko sięgnąłem łapą po trochę wody. Zmoczyłem sobie głowę zimną wodą i z dna wyłowiłem lodowaty kamień. Przyłożyłem do niewidocznego guza i czekałem. Woda płynęła strumieniem nieustannie a ja byłem w zaroślach ukryty całkowicie. Poczułem coś dziwnego... Trochę zacząłem się trząść i miałem problemy z widzeniem. Przestraszyłem się stanem zdrowia. Na pewno było to coś od uderzenia głową w tą skałę... Ehh... Odczekałem pełen nudności kilka minut. Wszystko przeszło. Nagle zauważyłem wokół mnie masę chochlików. Siedziały nade mną na drzewie i się śmiały.
- Ejj! Dupki! Co tam siedzicie?!- wrzasnąłem gniewnie.
Te zaśmiały się i zaczęła latać koło mnie chmarą. Próbowałem zamknąć oczy i nie myśleć o problemie.
- DOŚĆ - krzyknąłem i użyłem magii światła by je oślepić.
Ta.. Chwila... Magii światła? Zdziwiłem się. Zamiast je ode mnie wykurzyć, rzuciłem w ich jakąś ciemną energią. Tak, to była moja czarna magia ale takiego zaklęcia jeszcze nie widziałem. Wszystkim unosiły się fioletowe płomienie wokół oczu. Był to znak chwilowego lekkiego...''Opętania''? Pomyślałem, by zmieniły się w pył.
Nagle uniosły się w powietrze, eksplodowały nagle i tylko na ścieżkę spadł czarny dym.
- Co to za magia?- popatrzyłem na moje łapy i futro.
Nie wiem czemu to zrobiłem, ale pierwszą moją myślą było do zobaczenia czy coś mi się nie stało. Tak zostały opętywane wilki, chwilowo dostając demoniczne moce i ginąc w cierpieniach. Usiadłem trochę ogłuszony całym dziwnym przypływem mocy i nie ukrywam - czułem się wtedy dziwnie... Bardzo dziwnie...
Spojrzałem na moje brzuch. Zorientowałem się, że coś jest nie tak. Zauważyłem w pewnym miejscu biały odcień futra... Nie miałem nigdy tej plamki co mnie zaciekawiło i zdziwiło. W mieszanych emocjach wróciłem do jaskini moim tajnym i ciasnym przejściem - w końcu ułożyłem się znowu.
Zasnąłem tylko i wyłącznie z myślą o Shadow.
***
Słońce było chyba już wysoko. Ptaki ćwierkały wesoło na zewnątrz i wiem jedno - było bardzo duszno. Nadal z zamkniętymi oczyma przekręciłem się. Czułem wilgotną i zimną podłogę- nie wiem czemu, ale chyba podczas snu znowu spadłem z półki.
Poczułem coś miłego i od razu przystawiłem do tego twarz i położyłem się.
- Wstajesz?- usłyszałem głos.
W tym samym momencie otworzyłem nerwowo oczy i obejrzałem się wokół. Shadow stała koło mnie dmuchając na swoją łapę.
- Haha, aż taki mam ciężki łeb?- podrapałem się po głowie.
- Może, ale mózg natomiast mały.
- Weź mnie od rana nie dołuj
- Oczywiście, że się ciebie nie posłucham
- A jak ty tu weszłaś?
- A co? Macie jaskinię zamkniętą na kłódkę czy wlatujecie dachem?
- Wchodzimy wejściem
- Właśnie, nikogo tu nie zastałam ale usłyszałam twoje chrapanie, proste.
- Słodko chociaż śpię?
- Tak, jak spocone skarpetki koksów z siłowni z podwiniętymi gaciami z czerwonymi napisami ''puma'' powyżej spodni.
- Haha, królowa ripost
- Wiem, jestem niezła
- Posłuchaj, wczorajsza rozmowa... Nie pozwolę Ci odejść i tak
- Ciekawe czy mnie powstrzymasz
- Jak nie idę z tobą
- Jesteś jak kula u nogi
- Ja też mam uczucia...
- A i przy okazji masz miękkie futerko
- Przecież to ty mnie wkurzasz- wycedziła przez zęby.
Ruszyłem za waderą do wyjścia.
- Gdzie dziś idziemy?
- Nie, ja idę na misję... Na wilko-wampiry. Mam zlecenie
- Idę z tobą
- Nie masz debilu wykształcenia na zwiadowcę... Jak Olivia się dowie, że ze mną poszedłeś oderwie ci łeb
- Ile razy mówiłem, że mógłbym każdego tu zabić z osobna, a ona by nawet nie machnęła na to palcem.
- Idziesz na własna odpowiedzialność
<Shadow? Jakaś pogawędka w czasie drogi? ^^?>
Brak komentarzy
Prześlij komentarz