- A co mnie to obchodzi, że się zmoczę!? Nie jestem taką porządnisią jak te niektóre wadery - prychnęła, po chwili weszła do jaskini i otrzepała się.
- Zresztą, to tak jak ja - przekręciłam głowę w bok.
Wadera spojrzała jednym okiem na mnie i zwróciła łeb w inną stroną.
- Kim jesteś?- rzekła z oburzeniem.
- Nazywam się Elise. Mieszkam w tej jaskini. Widocznie jesteśmy współlokatorkami - zamyśliłam się przez chwilę.
Wadera obojętnie przeszła koło mnie z nadąsaną miną i opuszczonym ogonem. Szła korytarzem i przelotnie spoglądała na korytarz i główne pomieszczenie jaskini. Wilczyca pokręciła się trochę po naszej wspólnej grocie i po kilkunastu minutach obróciła się kilka razy i położyła się w ciemnym miejscu.
- Co się tak gapisz?- burknęła przewracając się na bok.
- Nic. Po prostu chciałabym wiedzieć jak masz na imię. Głównym pytaniem moim jest do ciebie jak masz na imię. Mam do Ciebie mówić na ''ty'' jak teraz? Nie jest to aż takie uprzejme według mnie - skrzyżowałam przednie łapy.
- Shadow, teraz daj mi spać. To, że zajmujesz mi głowę to nie umiesz pilnować swojego nosa - powiedziała nieco ciszej, ostatnie zdanie jakby do siebie.
- Tak mi kogoś przypominasz...- po chwili sama z siebie zasnęłam.
***
Obudziłam się na drugi dzień. Shadow nie było w swoim miejscu.
- Gdzie ona tak rano poszła?- zapytałam samą siebie, przeciągnęłam się i wyszłam z groty.
Na świeżym powietrzu napotkałam czarnowłosą. Siedziała na trawie wpatrując się w słońce. Tak, prosto w słońce.
- Aventius Solee - podeszłam do niej.
- Co proszę?- skrzywiła się nawet nie patrząc na mnie.
- Powitanie watahy - szepnęłam.
- Aventeriueos Seler - wypaplała po chwili.
- Czemu patrzysz się na słońce? Oczy Cię nie bolą?- podniosłam z zaciekawieniem brew.
- Myślisz, że słońce działa na wilki mroku?- jej czarne oczy wpatrywały się we mnie przez chwilę, w końcu spuściwszy wzrok wstała i wbiegła w las.
<Shadow?>
Brak komentarzy
Prześlij komentarz