Chwileczkę popatrzeliśmy na słońce będące odrobinkę wyżej od horyzontu. Nie wiem, ale uwielbiam wschody słońca. Dużo wilków mówi, że zachody są piękniejsze, bo niebo jest fioletowe, różowe, pomarańczowe- ma wiele kolorów. Ale nie mają racji, wschód słońca jest podobny, też ma cukierkowe piękne kolory. Ogólnie wolę wschody bo jest zimno, a potem cieplej. Przy zachodzie jest odwrotnie.
- Może wejdziemy do wody?- zapytałam po chwili gapienia się w morze i te piękne nużące fale.
- Z chęcią - zostawił torbę na piasku i biegiem wskoczył do morza.
- Ejj! Zimne!- krzyknął po chwili.
- Haha, jest dopiero ranek, czego się spodziewałeś?- zaśmiałam się lekko i podeszłam do brzegu. Na piasku zostawiłam swoje odciski łap, ale lubiłam robić takie ślady.
- Wskakuj!- krzyknął trochę odpływając dalej.
- Poczekaj, ja nie umiem pływać - wyszeptałam.
- Nie umiesz?- wyjął głowę z wody.
- Taa... I ja nazywam się wilkiem. Wilk powinien biegać, skakać, pływać... Eh, ale ja nie umiem - odłożyłam moją mp3 na piasek.
- To chodź, nauczę cię! Pływanie jest proste!- zaprezentował parę zdolności pływackich.
- Wygląda na takie proste, ale dla mnie nie jest... Próbowałam już tyle razy pływać - westchnęłam
- Myślisz, że nauczysz się stojąc na plaży? Chodź w końcu!- zachęcił.
Miał rację, musiałam jakoś przełamać lęk przed wodą. Weszłam jedną łapą do morza.
- BOSZE, JAKA ZIMNA - syknęłam.
- A ja tu wpadłem i od razu zanurkowałem sobie wyobraź - zaśmiał się.
- Dobrze, dobrze już wchodzę - wtedy jakoś wpadłam na płytką wodę, nie pływałam ale chciałam się po prostu szybko zanurzyć i zaprzyjaźnić z wodą.
- Ajjj.. Zimna - wyszeptałam.
- To chodź! - basior przepłynął koło mnie dwa kółka na plecach, wziął głęboki wdech i zanurkował.
Nasza plaża miała przeźroczystą, piękną błękitną wodę i widziałam gdzie basior płynie. Weszłam dalej, na głębokość mojej szyi. Kiedy płynęła jakaś fala, ja w popłochu za każdym razem skoczyłam krok, bym nie miała mokrej głowy i się nie zachlusnęła przypadkiem.
- Boisz się?- Balto nagle wyjrzał samymi oczyma jak krokodyl z wody.
- Znaczy... Może trochę... Boję się, że się utopię
- Daj spokój, kiedy ja tu jestem nic ci się nie stanie, dobrze? Złap mnie za łapę i przepłynę z tobą kawałek ty spróbujesz machać łapami, dobrze?- zapytał.
Ja z chwilą zastanowienia złapałam basiora za łapę.
<Balto?>
Brak komentarzy
Prześlij komentarz