Wadera miała ciemno-niebieskie futro z białymi, dość sporymi akcentami. Miała oklapnięte słodkie i uszy i hipnotyzujący uśmiech. Czemu ja nie jestem taka śliczna?
- No to, jak chcesz oprowadzę się po watasze. Jak dojdziemy do polany polowań to sobie coś upolujesz, dobrze?- zaproponowałam.
- Ymm.. Niech będzie - wadera zastanowiła się przez chwilę patrząc w las, na swoją zdobycz w której jej przeszkodziłam.
- A, i przepraszam za tego jelenia... Ale uwierz mi, że na polanie na pewno znajdziesz takie same dorodne kąski - oznajmiłam serdecznym głosem.
Za każdym razem próbowałam mówić moim tłumaczącym, delikatnym a zarazem zrozumiałym tonem. Tak, na takim poziomie służyła rola dyrektorki szkoły- by też wpływać na uczniów tonem głosu... Znowu odpływam...
- Nie ma sprawy, jestem bardzo głodna...
- Pochodzisz z daleka?
- Można tak powiedzieć - Valixy machnęła głową.
***
Spacerowałyśmy długo, a ja opowiadałam waderze o watasze, historii, stanowiskach i jaskiniach.
Wilczyca była dość zaciekawiona watahą, ale na pewno myślami była przy jakieś zwierzynie. Kiedy przeszłyśmy wszystkie tereny w drodze na polanę koło nas przechodził BlueWay i Midnight.
- Hello, hello pani alfo - zaśmiał się Way.
- Dobry - przyznał Mid.
- Haha, miłego dnia - uśmiechnęłam się.
- A panienka nowa?- zatrzymał się na chwilę Blue.
- Tak...- zarumieniła się Valixy.
Po chwili znowu ruszyłyśmy ścieżką. W końcu doszłyśmy do polany.
- Jejku, jak tu pięknie!- zachwyciła się patrząc w dół ze skarpy.
- Taak. Nasze najowocniejsze miejsce w watasze jeśli chodzi o zwierzynę - oznajmiłam.
- Ammm...
- Teraz zejdźmy na dół, tylko cicho - możemy spłoszyć dorodne okazy.
- Nie ma sprawy - szepnęła szybko.
Zeszłyśmy po zielonym zboczu, a ja położyłam się w wysokiej trawie na malutkiej góreczce.
- Nie idziesz?- Valixy odwróciła się na chwilę patrząc na mnie.
- Nie, trochę odpocznę i zaczekam na ciebie - oparłam łeb na przednich łapach.
Wadera przeskoczyła małą rzeczkę w której zawsze sarny piją wodę i oddaliła się. Ja w tej chwili pogrążyłam się w beztroskim śnie. Śnił mi się koszmar... Za dużo tłumaczyć, wtedy wstałam jak opętana z ziemi i oglądałam się wokół.
- Obudziłam Cię?- kilka metrów ode mnie zobaczyłam Val w tłustą sarną.
- Nie, nie to koszmar - westchnęłam i znowu się położyłam.
- Widzę, że coś upolowałaś - zaśmiałam się.
- Taak, ogólnie chciałam zapolować na jelenia ale był chyba dowódcą stada i bronił młodych... Więc, jeleń odpadł. Nie chcesz?- zapytała w trakcie jedzenia.
- Nie, jadłam niedawno śniadanie.
<Valixy? :3>
Brak komentarzy
Prześlij komentarz