Usiadłam na kładce i skrzyżowałam nogi. Moje odbicie w wodzie zdradzało, że moje włosy chyba nie przepadają za elektrycznością. Spojrzałam w stronę basiora nadal taplającego się w strumyku.
-Rozumiem, że to twój znak firmowy, ale czy musiałeś aż tak popsuć mi fryzurę?
-Hahah. Sorka, tak jakoś wyszło.
Zrobiłam buzię w ciup i jednym, sprawnym ruchem ręki wyczarowałam sobie szczotkę do włosów. Rozczesałam swoją "ognistą" czuprynę i znowu spojrzałam w odbicie.
-No i teraz jest idealnie, - wymierzyłam nagle szczotką prosto w basiora - ale nie myśl sobie, że nie odpłacę ci się za to i za tą "rudą"!
-Domyśliłem się - uśmiechnął się nonszalancko. Strasznie mnie tym zirytował.
-Długo tak jeszcze będziesz brał kąpiel, czy idziemy?
-Jeszcze nie! - Rocki udając zachowanie małego szczeniaka uderzył łapami o wodę, rozbryzgując ją na wszystkie strony. Jedna duża kropla leciała na mój pyszczek. Złapałam ją zgrabnym ruchem i wrzuciłam z powrotem do strumyka. Kiedy spadała, słońce miło dla oka migotało na jej powierzchni i w końcu kropla zanurzyła się w połyskującej toni. Spojrzałam z powrotem na basiora. Akurat patrzył się prosto w niebo, więc nie zauważył, że się mu przyglądam. Wyglądał na starszego ode mnie - jakiś miesiąc czy dwa. Ale zachowaniem tego po sobie nie zdradza. Jest naprawdę zabawny, ale i wkurzający. Typowy basior... Wstałam i przeciągnęłam się.
-Dobra koniec kąpieli! - powiedziałam zdecydowanym tonem. Basior spojrzał się na mnie i już miał coś powiedzieć, ale mu przerwałam.
-A podobno nie umiesz usiedzieć w jednym miejscu?
-No dobra, dobra. Już idę.
Rocki wskoczył ze strumyka na kładkę i wytrzepał wodę z futra, zachlapując wszystko dookoła. Mi na szczęście udało się pozostać suchą.
-Tak ci tylko przypomnę, - odezwał się basior - że to ty mnie wrzuciłaś do wody.
-Ech... Choć i mnie nie denerwuj. Już mieliśmy zejść z kładki, gdy nagle poślizgnęłam się na kałuży, którą zostawił po sobie Rocki. Jednak zanim upadłam na twarde drewno, basior złapał mnie w ostatniej chwili.
-Niezły refleks co? - zapytał się i puścił mi oczko, na co prawie niedostrzegalnie się zarumieniłam.
-Dziękuję, a teraz mnie postaw.
Kiedy stałam z powrotem na czterech łapach zeszłam szybko z tej piekielnej kładki i zaczekałam, aż basior do mnie dołączy. Kiedy do mnie podszedł ruszyliśmy "spacerowym" krokiem. Zwiedzaliśmy dużo miejsc: pole wrzosów, zatokę watahy, kolorowy las, most nadziei, rajskie pola i rzekę kwitnących wiśni. Część z nich sama nigdy nie widziałam, więc byłam tak samo zachwycona jak Rocki. Basior przez całą naszą wycieczkę o czymś opowiadał. A to o jego imieniu lub malutkich przygodach jakie miał podczas szukania nowej watahy i jeszcze o wielu innych rzeczach. W pewnym momencie nie mogłam się połapać o czym mówi, aż dotarło do mnie, że się o coś pyta.
-Co mówiłeś? - powiedziałam troszkę nieprzytomnie.
-Pytałem się, gdzie teraz pójdziemy? Czy ty w ogóle mnie słuchałaś?
-Tak tak...Niech pomyślę. Jak sądzę spacerowanie po zwykłych miejscach ci się już znudziło. A może Magiczna Dżungla?
-W skali od 1 do 10 na ile jest nadnaturalna?
-Emm 10? Tak myślę. Jeszcze tam nie byłam.
-W takim razie przekonamy się osobiście.
<Rocki? Sorka, ale wena mi się już skończyła, by pisać dalej>
Brak komentarzy
Prześlij komentarz