Olivia już poszła, a ja postanowiłem wejść do mojej jaskini i trochę po ogarniać tam. Zerwałem dużo bluszczu, który wisiał na zewnętrznej ścianie groty. Zrobiłem z niego posłanie w jednym z kątów. Strzepnąłem kurz z półek skalnych. Podszedłem do mojego nowego łóżka i położyłem się na nim. Zamknąłem oczy i zacząłem myśleć o różnych rzeczach... Zasnąłem...
* * *
Obudziłem się. Wstałem i przeciągnąłem się. Wyszedłem z jaskini, słońce już powoli wschodziło. Postanowiłem najpierw coś upolować, a potem spotkać się Olivią. Zacząłem schodzić w dół. Kamienie osuwały się pode mną, nie stanowiło to dla mnie większego problemu. Szedłem coraz szybciej i szybciej aż zacząłem biec. W końcu dotarłem na dół. Ciągle biegłem przed siebie. Omijałem gałęzie, które mogłyby spłoszyć moją ofiarę. Usłyszałem fale. Zatrzymałem się i stanąłem za krzakami. Kolejne fale. Jest po prawej stronie. Ujrzałem w trawie dużą łasice.
- Będzie ciekawie — pomyślałem.
Powoli skradałem się do niej. Kiedy byłem 10 metrów od niej, wyskoczyłem z trawy i zacząłem ją gonić. Musiałem uważać na bardzo nierówny teren i wiele korzeni. Co jakiś czas przeskakiwałem nad jakimiś zwalonymi drzewami albo przechodziłem pod nimi, jeżeli były za wysoko. Las zaczynał gęstnieć. Musiałem biegać slalomem, dosłownie. Łasica była już bardzo blisko. Skoczyłem na nią. Udało się. Wbiłem w nią swoje pazury. Moje łapy zrobiły się lekko czerwone. Zacząłem jeść. Po zjedzeniu udałem się nad małe jeziorko, które ujrzałem wcześniej, idąc z Olivią do mojej jaskini. Kiedy piłem, poczułem fale. Tak jakby dużo wilków albo innych stworzeń biegło na raz. Te dźwięki dochodziły zza jeziorka, które jest otoczone całe w wysokiej trawie. Poszedłem tam. Ujrzałem kilka wilków biegnących za sarnami. Biegli według pewnej taktyki. Po kilku minutach dopadli zwierzynę. Ze skały zeskoczyła Olivia, której wcześniej nie zauważyłem. Wymieniła kilka zdań z wilkami, które po chwili pobiegły dalej. Zacząłem do niej podchodzić. Kiedy dzieliło nas 30 metrów, wader podbiegła do mnie.
- Witaj — powiedziałem.
- Cześć — odpowiedziała mi z uśmiechem, a po chwili dodała. - Podobało Ci się polowanie?
- Tak, mieli bardzo dobrą taktykę.
- Jak chcesz coś do jedzenia to mów, mamy go pod dostatkiem — powiedziała i pokazała na kilka złapanych saren.
- Nie dzięki, jadłem już — odparłem.
< Olivia? >
Brak komentarzy
Prześlij komentarz