Przechadzałam się po lesie. Rozmyślałam nad tym,jak to jest mieć towarzysza. Niedawno pomogłam smokowi Snow'a. Przyznam,że trochę się z nim zżyłam. Tyle czasu włożyłam w opieke nad nim. Jednak... Nie chciałabym mieć smoka. Mógłby być taki lisek. Tak rozmyślając,nie usłyszałam kroków. Nagle coś na mnie wpadło. Odwróciłam się gwałtownie,a za mną stał.... Źrebak. Był bardzo wystraszony. Usłyszałam jakieś krzyki. Nade mną przeleciał Zeke i już pojęłam co się dzieje. Konik znowu ruszył do biegu. Nie uszło mojej uwadze,że jest cały poharatany i że krwawi z kilku głębszych ran. Zza krzaków wypadli:Discret,Shadow,BlueWay no i Midnight. Zeke wylądował tuż przed konikiem. Ten,wystraszony,stanął dęba i się wywrócił. Zarżał przenikliwie,wstał i znowu rzucił się do ucieczki. I w tym momencie się potknął. Usłyszałam trzask łamanej kości i źrebię upadło. Shadow podbiegła do konika z chęcią zadania ostatecznego ciosu.
-Stójcie!-wrzasnęłam.
Zatrzymali się. Źrebię próbowało wstać,ale za każdym razem przewracało się. Podeszłam powoli do konika. Ten,już na granicach wytrzymałości,zaczął machać tylnymi nogami. Pochyliłam się nad nim.
-Ćśśś...-szepnęłam i pogłaskałam go po szyi.
Źrebak był cały spocony i dyszał ciężko. Miał ciekawe umaszczenie. Złocisto-biała sierść połyskiwała od potu. Głaskałam go delikatnie i przestał się rzucać.
-Co ty robisz?-krzyknęła na mnie Shadow.-Nawet nie wiesz,ileśmy się z nim ganiali! To nasze mięso!
-Nie mam zamiaru zabierać wam mięsa,tylko uratować niewinnego źrebaka-odparłam spokojnie.
Wadera parsknęła. Źrebię poruszyło się wystraszone.
-Dobra,nie kłoóćmy się-rzucił Mid.
-Wrrr-warknęła Shadow.
-Zeke-zerknęłam na latającego basiora.-Poleć mi po nosze.
-Nie-powiedział zaciekle basior.
Zamknęłam oczy. Spokojnie... Tylko spokojnie...
-Ja polecę-zaproponował Mid i już go nie było. Reszta wilków rozeszła się w swoje strony. Po chwili wrócił Midnight z noszami.
-Powiadomiłem Olivię. Będzie czekać pod jaskinią.
Pokiwałam głową. Spróbowaliśmy podnieść źrebaka,ale ten szarpnął się. Rozejrzałm się wokoło. Na szczęście rosło tu trochę rośliny usypiającej. Dałam źrebakowi do powąchania i niemalże od razu zasnął. Zanieśliśmy źrebaka do mojej jaskini. Olivii nie było,ale nie przejęłam się tym. Źrebię zostało ulokowane w jakby zagrodzie. Stalagmity ,,wyrosły" tak duże,że robiły za ogrodzenie. A znajdowały się prawie przy sobie. Między dwoma była trochę większa przerwa,co wyglądało jak wejście. Bramka to były po prostu 4 złączone belki na zawiasach wczepionych w kamień(nie pytajcie mnie jak Mid to zrobił). W środku tej prowizorycznej zagrody rósł mech,ale nie było go jakoś dużo,więc konik by się nie zapadał. Położyliśmy nosze ze źrebakiem i skoczyłam po skrzynkę i poidło drewniane. Mid poleciał po słomę i siano,a ja wzięłam wiadro i skoczyłam po wodę. Musiałam chodzić z 7 razy,żeby napełnić poidło. Po jakimś czasie wrócił Midnight. Niósł całą belę słomy. Rozrzuciliśmy pół beli w rogu ,,ogrodzenia",a po chwili przyszła Arya z sianem. Skrzynka była średniej wielkości i wypełniliśmy ją sianem,a reszta została na później. Wytarłam wiadro i wsypałam tam z 2 garście owsa,dodłam trochę miodu i marchewki. Arya w tym czasie czyściła konika. Mid wybudował ,,boks",czyli po prostu dach drewniany wsparty belkami nad rozrzuconą słomą. Przeniosłam tam wiadro i skrzynkę,a poidło rezem z Midem. Kiedy Arya wyczyściła źrebaka,przenieśliśmy go,zdjęliśmy z noszy i położyliśmy na słomie. Wtedy podziękowałam im i wyszli. Skoczyłam szybko po leki. Opatrzyłam rany(te na nogach i grzbiecie,bo tylko te były ranami otwartymi),nasmarowałam je maścią na szybsze zagojenie,po czym owinęłam źrebię bandażem. Po chwili dotarło do mnie,że to klacz. Zerknęłam na jej nogę. Złamanie zamknięte. Wyprostowałam małej nogę,a ona stęknęła przez sen. Potem nałożyłam gips. Westchnęłam. Klaczka powoli zaczynała się budzić,więc wyszłam z jej wybiegu i stanęłam przy ogrodzeniu. Mała próbowała wstać. Nie udała się jej. Wyciągnęła szyję i zaczęła pić wodę.
-Widzę,że ma tu prawie hotel-usłyszałam głos za plecami.
Odwróciłam się. W wejściu do jaskini stała Olivia.
-O,cześć. Możliwe,że tak-odparłam.
Siostra podeszła do ogrodzenia. Przyglądała się klaczce.
-Boi się.
Olivia miała rację. Źrebak machnął łbem i przyglądał się nam wielkimi,wystraszonymi oczami.
-Tak...-westchnęłam.-Ale trudno się dziwić po tym co przeszła...
-Ooo,to klacz?-zapytała.-Dałaś jej jakieś imię?
-Nie... Ale myślę,że pasuje do niej Geist-szepnęłam.
Olivia pokiwała głową.
<Olivia? Proszę,nie komentujcie wybiegu dla konia w jaskini :') To jest duża jaskinia xD>
Brak komentarzy
Prześlij komentarz