niedziela, 16 sierpnia 2015

Od Donny ''Kim ja jestem? cz.1'' (cd.Olivia)

Był okropny upał, szłam przez las a pot kapał mi z czoła. Jestem Donna, mam 2,5 roku i wychowałam się wśród ludzi na Arktyce.
Kiedyś ktoś mnie zostawił, a ludzie okazji mi się najbliźsi. Uczyłam się tam polowań i szpiegowałam wrogie plemiona, rozumieliśmy się bardzo dobrze. Aż do momentu kiedy skończyła się żywność, mieli mnie zabić dla mięsa i futra. Cudem udało mi się uciec przez dziurę w ich namiocie. Do świata magicznych wilków dostałam się przez portal, który otworzyła mi pewna stara kobieta. Nie mam pojęcia kiedy pojawiła się na środku arktyki w samych sandałach i cienkiej szacie. Powiedziała mi, że to nie miejsce dla mnie i ,że powinnam się stąd ulotnić jak najszybciej. Przeżyłam wiele sytuacji które odcisnęły swoje piętno na mojej psychice.
Nie byłam tajemnicza zawsze, byłam odważna,śmiała i raczej otwarta. Dołączyłam jednak do pewnej watahy żądnej krwi i mordu. Byłam niemal pewna, że sobie poradzę ale.. nie dałam rady. Wilki dostrzegły to, ze jestem słaba i znęcając się psychicznie wrzuciły mnie do ciemnej jamy. Ten koszmar trwał parę miesięcy. Udało mi się uciec dzięki życzliwości pewnej starszej wadery, nie wiem co jej za to zrobili ale mogę przysiąc, że gdzieś już ją widziałam.. To tylko jedna z wielu sytuacji.Ukrywałam się w lesie i obserwowałam zachowania zwierząt. O swojej mocy dowiedziałam się dopiero gdy kojoty przyszły odebrać mi jedzenie. Był środek nocy, burza. Usłyszałam wycie więc wstałam. Zobaczyłam lśniące ślepia i nagle zapragnęłam żeby wszystko co przeżyłam w jakiś sposób spłynęło na nich. Udało się, cztery czworonożne stworzenia odeszły chwiejnym krokiem, a ja oszołomiona wróciłam do nory. Przez kolejne pół roku ćwiczyłam obserwację i swoje moce. Kiedy już nie mogłam wytrzymać postanowiłam znaleźć nową watahę. Normalną. Wyruszyłam w podróż i tak dochodzimy do samego początku. Teraz jest 30 stopni w cieniu, zdążyłam zawędrować nad małe bajoro z mostem. Siedziała tam wilczyca, była żółta w czarne pręgi. Przyglądałam jej się w ukryciu, odwróciła głowę i nasłuchiwała. Stwierdziłam, że mogę wyjść i jest w miarę bezpiecznie. 
- Cześć - powiedziałam głośniej.
- Kim jesteś i czego tu szukasz? - wadera patrzyła na mnie trochę zaniepokojona.
- Jestem Donna.Wędruję w poszukiwaniu watahy. - Ona natomiast powiedziała, że jest alfą w pewnej watsze przedstawiła się jako Olivia. Stanęłam w zamyśleniu i po chwili wahania zapytałam.
- Mogę dołączyć? 
<Olivia?>

Brak komentarzy

Prześlij komentarz

szablon: synestezja