Shadow, uspokój się. - patrzyłam na waderę zdenerwowana - Nie znasz mnie, nie masz prawa mnie oceniać. - zaczęłam spokojnie wyjaśniać.
- A kim ty jesteś, że tak się do mnie odzywasz?! - była w furii.
- Posłuchaj, nie chcę mieć tu wrogów. Rozumiem twoje zdenerwowanie ale daj mi szansę. Jestem Donna. - podałam łapę Shadow. Ta niechętnie odwzajemniła uścisk .
- W takim razie, pokaż co potrafisz. -
Wadera patrzyła na mnie drwiąco.
- Dobrze. Tylko pokażcie mi miejsce gdzie mogę się wykazać. - uśmiechnęłam się, kolejny szczebel wyżej. Przeciwstawiłam się komuś i czuję, że zaczynam przełamywać lody.
- Oliwia, idziesz z nami? - alfa zgodziła się.
Dotarliśmy do jaskiń, były w nich wampiry. A przyjemniej tak twierdziła Shadow. Jeden z nich właśnie się napatoczył. Wadery przyglądały mi się.
- Nowa? - tajemniczy głos odezwał się w mroku. -Jeszcze Cię tu nie widziałem, skarbie. - lśniące oczy połyskiwały w ciemności.
Uśmiechnęłam się tylko, byłam zestresowana. Nie ukrywam, ze nigdy nie walczyłam z niczym takim - wampir był gotowy zaatakować i koniec końców zrobił to. Oboje byliśmy bardzo szybcy. Rzuciłam na niego zaklęcie które go osłabiło, po czym wbiłam mu kły w szyję. Wampir odrzucił mnie a ja obiłam się o ścianę, nim dążyłam się podnieść, stał już przy mnie i przyduszał mnie. Spanikowałam, starałam się go zmęczyć wspomnieniami. Gdy to nie podziałało, wbiłam mu pazury w plecy i zerwałam trochę skóry. Stwór puścił mnie, ledwo łapiąc oddech rzuciłam się na niego wgryzając mu się w kark.Opadł na kolana a ja przerysowałam mu pazurami po plecach, upadł. Szarpnęłam mu głowę skrecając kark.
Podeszłam do wader.
-I jak?
Jaaaa
OdpowiedzUsuń