- Ze mną nic nie wiadomo - zaśmiałem się
Olivia przewróciła oczami.
- Niestety zauważyłam...
- Bardzo śmieszne! - mruknąłem
- Hm.... Chyba wiem jak dostaniemy się szybciej nad potok - zaczęła mówić
- Jak...?
Olivia podeszła do mnie. Wyciągnęła łapę...
- Berek! - zawołała i uciekła
- E! Ty, ty zła, ty! - uśmiechnąłem się i odbiłem od ziemi. Zacząłem za nią biec. Omijaliśmy krzaki, drzewa, kamienie i inne przeszkody. W końcu usłyszałem szum potoku. Biegłem dalej. Już miałem ją złapać, gdy tu nagle Olivia odsunęła się i wpadłem prosto do wody. Wadera zaczęła się tarzać po ziemi ze śmiechu. Wyskoczyłem z tej zimnej kąpieli. Otrzepałem się, a krople wody spadły na śmiejącą się samicę. Nagle poczułem coś na ogonie. Patrzę a tam.. Łosoś! Nabity na kolce.
- Widzisz, kochana? - powiedziałem dumnie
- Przypadek - spoważniała, jednak nadal miała uciesz.
- Na pewno... - zacząłem jeść łososia.
< Olivia? To talent B) >
Brak komentarzy
Prześlij komentarz