- Komuś tu się na czytanko zebrało - zaśmiałem się
- Yem.. Tak - uśmiechnęła się i zamknęła książkę - Pójdziemy na polowanie?
- E, kochana - uśmiechnąłem się - Spokojnie. Co czytasz?
Podleciałem do niej i zajrzałem zza ramienia.
- Em... Książkę? - spojrzała na mnie ze zdziwieniem
-Nie lubię książek, moje życie i tak opisuje lepsze historie niż to - warknąłem pokazując łapą na kartki pergaminu. - Na przykład, gdy zaatakował mnie smok. Jak zionął jakąś lawą czy Bóg wie czym, tydzień siadać nie mogłem!
- A więc i z tego morał prosty - dodałem
- Em..Jaki? - zapytała
- Zawsze wytężaj wzrok, bo może być tam smok. - zrymowałem dumnie
- Widzę poetę? - zaśmiała się
- Mam tobie rymować? Zawodowcy macie się chować! - znów rymuję. Jak zawsze z szyderczym uśmiechem.
- Hah, widzę talent - przyznała śmiejąc się - Zrymuj coś jeszcze.
- Hm.. - zastanowiłem się szukając nowego rymu - Olivia, najlepsza wadera, zaraz będzie afera...
Olivia zdziwiła się ostatnim rymem.
- Nie rozumiem, jaka afera?
Cofnąłem się i pokazałem łapą wyjście z jaskini. Stało za nią jakieś dziwne, wysokie i czarno - niebieskie stworzenie...
- Co to..? - cofnąłem się w głąb jaskini, jednak stanąłem przed Olivią, by w razie czego ją obronić.
- To Kayu - przestraszyła się - Jak on znalazł drogę do jaskini....
- No.. Ten, tego.. szedłem piechotą, mogło przypałętać się za mną...Mamy problem?
- I to duży... Mogę wziąć go z zaskoczenia, tylko ktoś go musi zająć... - spojrzała na mnie
- No chyba nie! - jednak po namyśle - No dobra, co mam zrobić...?
- Cokolwiek. Szybko!
- Ehem... Lubisz żarty? - podszedłem bliżej tego czegoś
Kayu mruknął.
- Przychodzi wadera do lekarza, a tam doktor! - zaśmiałem się, panikując - Olivia, szybko...
<Olivia? Szybko.. Czuję, że to się nie skończy dobrze... xD)
Brak komentarzy
Prześlij komentarz