- Ale najpierw... Jak mogła ci się złamać kość ogonowa jak spadłeś na przednie łapy?- ze zdziwieniem zrobiłam duże oczy.
- Mówiłem już, że ze mną wszystko możliwe... Pomocy, no!- krzyknął i gładził sobie tył.
- Próbuję, tylko...- speszyłam się.
- No co? Raksasa pokonałaś, jakoś tą watahę założyłaś, to chyba umiesz coś zaradzić na kość ogonową, nie?- delikatnie się położył lekko skomląc przy tym.
- Tak tyle, że...- znowu mi przerwał.
- Wstydzisz się tyłu? Jasne...- zaśmiał się pod nosem.
- Tym więcej o tym mówisz, tym bardziej się rumienię i nic z tym nie zrobię!- tupnęłam łapą o ziemię.
- Płoniesz rumieńcem na widok samczego tyłka? Ciekawe - wystukiwał jakiś rytm o ziemię, by jakoś załagodzić ból.
- Nie mów tak... Jestem waderą i nie takie rzeczy mi w głowie! Jak już to wam takie tematy krążą w stanie myślenia
- Nie... Wcale - jakoś zaśmiał się przez ból.
- Dobra, ale nic nie mów - syknęłam i stłumiłam go wzrokiem.
Ten ciągle się śmiał zatykając buzię łapą. Jakoś z trudnością podałam mu znieczulenie w tamto miejsce.
- Nie będziesz nic czuć, ale po kilku godzinach ból nadejdzie. Lekko będziesz chodził, ale to nic. Chodźmy do źródła życia, może ci polepszy twój stan zdrowia - westchnęłam w niesmaku i spuściłam łeb. Ten wstał i spojrzał na swój tył.
- Różnicy nie widzę - rzekł.
- A może, że nic ci się nie stało?
- No weź, taki nie jestem by tylko wadera mną się zainteresowała...
- Nawet ja nie wpadłabym na ten pomysł...
- Zmieniając temat, coś ciągle nam się dłuży ta wyprawa na polanę polowań, prawda?
- Potwierdzam... Ale dla twojego stanu zdrowia musimy znowu iść gdzie indziej, ale na szczęście to blisko, chodź jak możesz- wyprzedziłam go i kierowałam go w stronę lasów.
***
Po chwilowym pobycie w źródle życia, sądzę - przynajmniej mam nadzieję, że Gabrielowi już nic nie doskwiera. Skakał wokół mnie jak koziołek uradowany tym, że ''wyzdrowiał''.
- A to źródło daje też bycie przystojniejszym?- przygładził sobie łapą delikatnie grzywkę.
- Haha, możliwe. Ja mogłabym tam wskoczyć.
Gabi zaczął coś mówić, ale kiedy zobaczył polanę zbiegł z górki jak opętany krzycząc znaczące:
Łiiiiiiiiiii! A ja powoli jak żółw ciągnęłam się w stronę basiora. Po jakimś czasie straciłam go z oczu, z myślą, że jest na głównym sektorze terenu poszłam na mój najwyższy szczyt tego miejsca. Dokładnie, Gabriel próbował polować i chował się w długich trawach.
<Gabi?:3 Nie mogę z tych opów i charakterku xD <3>
- Mówiłem już, że ze mną wszystko możliwe... Pomocy, no!- krzyknął i gładził sobie tył.
- Próbuję, tylko...- speszyłam się.
- No co? Raksasa pokonałaś, jakoś tą watahę założyłaś, to chyba umiesz coś zaradzić na kość ogonową, nie?- delikatnie się położył lekko skomląc przy tym.
- Tak tyle, że...- znowu mi przerwał.
- Wstydzisz się tyłu? Jasne...- zaśmiał się pod nosem.
- Tym więcej o tym mówisz, tym bardziej się rumienię i nic z tym nie zrobię!- tupnęłam łapą o ziemię.
- Płoniesz rumieńcem na widok samczego tyłka? Ciekawe - wystukiwał jakiś rytm o ziemię, by jakoś załagodzić ból.
- Nie mów tak... Jestem waderą i nie takie rzeczy mi w głowie! Jak już to wam takie tematy krążą w stanie myślenia
- Nie... Wcale - jakoś zaśmiał się przez ból.
- Dobra, ale nic nie mów - syknęłam i stłumiłam go wzrokiem.
Ten ciągle się śmiał zatykając buzię łapą. Jakoś z trudnością podałam mu znieczulenie w tamto miejsce.
- Nie będziesz nic czuć, ale po kilku godzinach ból nadejdzie. Lekko będziesz chodził, ale to nic. Chodźmy do źródła życia, może ci polepszy twój stan zdrowia - westchnęłam w niesmaku i spuściłam łeb. Ten wstał i spojrzał na swój tył.
- Różnicy nie widzę - rzekł.
- A może, że nic ci się nie stało?
- No weź, taki nie jestem by tylko wadera mną się zainteresowała...
- Nawet ja nie wpadłabym na ten pomysł...
- Zmieniając temat, coś ciągle nam się dłuży ta wyprawa na polanę polowań, prawda?
- Potwierdzam... Ale dla twojego stanu zdrowia musimy znowu iść gdzie indziej, ale na szczęście to blisko, chodź jak możesz- wyprzedziłam go i kierowałam go w stronę lasów.
***
Po chwilowym pobycie w źródle życia, sądzę - przynajmniej mam nadzieję, że Gabrielowi już nic nie doskwiera. Skakał wokół mnie jak koziołek uradowany tym, że ''wyzdrowiał''.
- A to źródło daje też bycie przystojniejszym?- przygładził sobie łapą delikatnie grzywkę.
- Haha, możliwe. Ja mogłabym tam wskoczyć.
Gabi zaczął coś mówić, ale kiedy zobaczył polanę zbiegł z górki jak opętany krzycząc znaczące:
Łiiiiiiiiiii! A ja powoli jak żółw ciągnęłam się w stronę basiora. Po jakimś czasie straciłam go z oczu, z myślą, że jest na głównym sektorze terenu poszłam na mój najwyższy szczyt tego miejsca. Dokładnie, Gabriel próbował polować i chował się w długich trawach.
<Gabi?:3 Nie mogę z tych opów i charakterku xD <3>
Brak komentarzy
Prześlij komentarz