piątek, 14 sierpnia 2015

Od Olivii ''Początek cz.14'' (cd.Gabriel)

Gdy akurat leżałam sobie na letnim słońcu z lekkiego snu wybudził mnie Loki.
- Niedźwiedź!- krzyknął.
- Chwila, co?- przetarłam oczy od rażącego słońca i spostrzegłam biegnącego kilkanaście metrów dalej niedźwiedzia.
- NIEDŹWIEDŹ- powtórzył ponownie i przebiegł obok mnie niczym wichura.
Zaspana podniosłam się z ziemi i popędziłam za basiorem.
- Co ty znowu zrobiłeś! Czemu z tobą tyle problemów?- krzyknęłam przeskakując właśnie kłodę.
- Co mogę za to, że te zwierzęta tak się na mnie uwzięły?- powiedział trochę żalącym głosikiem.
Uh, taki jest jego trik na przebaczenie... Skubany.
Biegliśmy długo, a kupa futra nie ustawała w biegu. Miś był coraz bliżej, zdawał się coraz szybszy i bardziej wkurzony. Chwilami myślałam, że po prostu na nas skoczy i po imprezie. Ganialiśmy się z niedźwiedziem długo, w końcu zauważyliśmy dalej ogromnego dęba z naprawdę, wielgachnym pniem i rozłożystymi grubymi gałęziami, przez które przebijało słońce.
- A nie możesz go oślepić czy coś tymi promyczkami?- zasugerował po większości czasu.
- Moja moc została przeznaczona na pokonanie Raksasa, gdybyś nie wiedział. A może, teraz ty coś zrobisz z nim, co?- szturchnęłam go w bok.
- Tsa... Chyba w snach
- Chwila, czy to była kompromitacja?!
Nim się obejrzałam już byliśmy przy gigancie i szybko za pomocą zwinnych i ostrych pazurów wleźliśmy na drzewo, oraz usiedliśmy na jednej z wysoko położonych gałęzi. 
- Rawrr!- ssak ryczał na dole i gorączkowo uderzył przednimi łapami o korę drzewa. Mimo to, dąb się ani trochę nie trząsł- drzewo miało ogrom lat! W końcu rozwścieczony miś odszedł, nadal sobie powarkując pod nosem.
- Chwila, jeszcze nie schodź!- odwrócił się do mnie Gabi.
- Czemu niby?- podniosłam przecząco brew.
- Może przyjść z obstawą - zaczął gryźć pazury.
- Nieee, chodź - pociągnęłam basiora za ogon.
- O, nie nie, nie! Tylko nie ogon - spanikował po czym objął łapami pień.
- Teraz ja coś upoluję - westchnęłam i skinęłam głową w prawą stronę.
Tam jest wielkie jezioro, które od przepychu lilii wodnych, wygląda jak ziemia. Może połowimy tam ryby albo... Nie, potok!
- Loki, idziemy nad potok połowić łososie. Już nic nam nie przeszkodzi w śniadań... A nie, właściwie obiadu - zaśmiałam się.
<Lokuś? :3>

Brak komentarzy

Prześlij komentarz

szablon: synestezja