czwartek, 6 sierpnia 2015

Od Olivii '''Wampiry? cz.4'' (cd.Under Dakter)

- Do czego one mogą służyć?- wzięłam jeden z nich i przyjrzałam się mu z bliska.
- Możemy ich użyć do zabicia wampirów - oznajmił prędko i zwinnymi ruchami chwycił dwa noże.
- Z-zabić?- wyjąkałam biorąc pozostałe.
- Nie mamy wyjścia, prawda?- odwrócił się do mnie plecami i czekał aż wampiry wpadną do komnaty.
Nigdy wcześniej nie byłam zmuszona do zabijania. Czy to są demony, moi wrogowie lub inne stworzenia. Bałam się, że mogą kiedyś mi się odpłacić, nawet moim życiem bliskie im osoby. Chciałam po prostu je stąd wykurzyć, jak powiedziałam wcześniej - dziwne, ale teraz czułam się dziwnie. Magiczne sztylety pojawiły się znienacka jakby były bardzo ważne. Może one do czegoś służyły? Miały jakąś tajemnicę? I czemu akurat ukazały się nam? Chyba było to na celu pomocy nam... Ale to zwykłe wampiry z, którymi wygrywałam bardzo często. Mogło się coś zdarzyć? Sama nie wiem, ale te noże miały na sumieniu, coś - że nagle się pojawiły w takiej sytuacji. Under miał trochę racji, choć robiłam to z lekkim wyrzutem sumienia. Te bestie mogą wypić krew naszym mieszkańcom watahy, a gdy napadną w większych ilościach nawet zabić. Jak kiedyś, sto lat temu na tych terenach. Nie mogłam powstrzymać nie chęci morderstwa. Za bardzo widok krwi mnie odrażał, wiedziałam, że to widok i zajęcia nie dla mnie. Mimo wszystko jedno było pewne - musieliśmy razem je powstrzymać. Nie zdawałam sobie z tego sprawy, ale mogą być naprawdę niebezpieczne i zabić... Nie tylko mnie, ale innych. Wzięłam poręcznie sztylety ze skrzyni po czym podrzuciłam się i złapałam w pysk. Podbiegłam bliżej basiora i patrzyliśmy jak opętani razem na drzwi i nasłuchiwaliśmy każdy łomot i dźwięk w korytarzu. I piorun.
Wbiegły do pokoju z wyraźnym gniewem i warczała zawzięcie. Teraz zauważyłam ich prawdziwą siłę, były wielkie i umięśnione. Ich furia w danym momencie mówiła sama dla siebie. Taki mały nożyk je pokona?! Zawsze byłam za rozwiązaniem danej sytuacji magią, a nie... Mieczem czy innymi przedmiotami. Jeden biegł na Under'a, kiedy ten zadał mu kilka ciosów srebrnym nożem. Wyglądało to strasznie, ale musiałam zapomnieć o widoku i bólu wroga. Nim się obejrzałam dwa biegły na mnie. Prawie zapomniałam, że magiczne moce są tu nie wskazane. Od razu chciałam uciekać, czy się bronić, jednak tutaj jedynym ratunkiem był przymusowy atak. Nagle usłyszałam tylko przenośny pisk i ból w tylnym miejscu głowy. Upadłam na posadzkę i dostałam bardzo mocno z łeb... Jak mogłam się wyrolować tym potworom! Jeden z nich, chyba przywódca całej gromady przyłożył mnie do ziemi, kiedy chciał zadać mi ostateczny cios wbiciem w moją szyję jego ostrych i śmiercionośnych kłów. Jakoś z ostatnimi siłami wypuściłam z pyska nóż, który pokierował się wprost jego ramiona - wyraźniej tętnicę.
<Under? o.o Trochę makabryczne to moje op. xD>

Brak komentarzy

Prześlij komentarz

szablon: synestezja