Był już późny wieczór, słońce dawno schowało się za horyzontem. Więc jak codziennie postanowiłam wybrać się na długi spacer. Tym razem planowałam wrócić późno w nocy. Nie wiedziałam, gdzie mam iść, dlatego postanowiłam poszukać jakiś nowych miejsc. Idąc tak między jakimiś drzewami zauważyłam polanę, nad którą unosiła się gęsta mgła. Ciekawość poniosła mnie w tamtą stronę. Kiedy brnęłam głębiej w mgłę, widoczność stawała się coraz mniejsza. Nie widziałam nawet tego co było pół metra przede mną! W końcu doszło do tego, że straciłam orientację. Obróciłam się o 360 stopni i zrezygnowana usiadłam. Z rozmyśleń wyrwał mnie cichy jęk... Jakby jakieś zwierzę tuż obok mnie się obudziło.
-Hej - usłyszałam głos jakiegoś basiora. Przerażona odskoczyłam na bok. Rozejrzałam się wokół. Zauważyłam czyjąś sylwetkę, jakieś 1,5 metra ode mnie. Powoli się przybliżał...
-Nie podchodź... Boję się, kim jesteś? - odezwałam się wystraszona.
-Spokojnie - zaśmiał się. - Jestem William, należę do watahy Nuit Solitaire. Nic ci nie zrobię, nie mam złych zamiarów...
-Och... Przepraszam, wystraszyłam się bardzo... - powiedziałam lekko speszona. Basior podszedł bliżej i wtedy mogłam mu się dokładnie przyjrzeć. Był uśmiechnięty i najwidoczniej nie miał złych zamiarów.
-A ty kim jesteś? - zapytał.
-Jestem Valixy... - powiedziałam cicho. Chyba odezwała się we mnie moja nieśmiałość.
-Chyba już cię gdzieś widziałem. A tak w ogóle to co robisz tutaj w środku nocy?
-Lubię nocne spacery, więc sobie spacerowałam i zauważyłam polanę, nad którą unosiła się mgła. Ciekawość mnie tutaj przyprowadziła, a kiedy zagłębiałam się w mgłę, straciłam orientację... No i jestem tu, gdzie jestem. Nie mam nawet pojęcia gdzie - wyjaśniłam. - A ty?
-W sumie to przyszedłem tutaj jak jeszcze było widno i zasnąłem. Tyle, że wtedy jeszcze było coś jako tako widać... A teraz też jestem w szoku - zaśmiał się znów.
-No to chyba mamy problem...
<William?>
Haven't started playing Solitaire on your phone? Download SOLITAIRE (Works on Android or iOS)
OdpowiedzUsuń