Przemierzałem teren watahy z bardzo dobrym humorem, poznałem dużo fajnych osób
ale najbardziej przykuła moją uwagę, ta piękna, pełna wdzięku i słodka alfa.
Od czasu do czasu spoglądałem na nią z ukosa, gdy ta z pasją wydzierała się wydając rozkazy swoim wojownikom, nie było takiego dnia co bym na nią nie spojrzał i powitał ją ciepłym uśmiechem, raz dwa tygodnie później nie patrząc przed siebie, wpadłem w Olivię we własnej osobie, to zaś powiedziała tylko tyle "nowy, uważaj... jeśli nie chcesz pracy na rzecz watahy" po czym odeszła, pożegnałem ją ciepłym uśmiechem.
Pewnego dnia przystało mi stanąć obok samej alfy i zagadać do niej
- Witaj, chyba byłaś tak zawalona robotą, że nie zdążyłem ci się przedstawić...
- Wiem kim jesteś, przecież jestem alfą, ja wiem wszystko- powiedziała dumnie
- Wiem... i do tego-już miałem powiedzieć "piękna" gdy w porę ugryzłem się w język.
<Olivia?>
Brak komentarzy
Prześlij komentarz