Patrzyłam skulona na odchodzącego basiora. Otarłam łapą łzy i pociągnęłam nosem. Domyśliłam się, że był z siebie zadowolony. Dlaczego? Jaki ma sens znęcanie się nad innymi? Podczas takich rozmyśleń zauważyłam, że ni stąd, ni zowąd był koło mnie Heckler. Podejrzewam, że widział chociażby część sytuacji.
-Nic ci nie jest?-spytał tonem mniej obojętnym niż zwykle.
-Chyba nie....-odparłam cicho.
-Wracaj do domu... I uważaj z kim się zadajesz-mruknął mój brat patrząc za widocznym jeszcze Zeke.
Stało się to, czego się spodziewałam. Heck pognał w stronę tamtego wilka i rzucił się na niego. Zaczęli walczyć, ale braciszek miał przewagę w tym, że zaatakował z zaskoczenia. Drapał go pazurami i próbował wgryźć się w przeciwnika. Psycho-basior odepchnął Hecklera od siebie i to był błąd, bo wtedy dostał piorunem przywołanym przez mojego brata. No i zaczęła się prawdziwa walka z użyciem żywiołów. Zeke zaczął ziać ogniem, a mój brat odparowywał ataki magią i sam ciskał w niego magicznymi pociskami. Jeszcze się pozabijają, pomyślałam i podbiegłam do nich.
-Stop! Dosyć!-krzyknęłam stając między nimi.
Zeke patrzył na mnie z wyraźną chęcią mordu.
-Diamanda idź stąd!-rozkazał Heckler, ale ja nie ruszałam się z miejsca.
-Weźcie przestańcie, bo ja bym wolała nie widzieć tu dwóch trupów!
-Tylko on będzie trupem-mój brat wskazał łapą na Zeke.-Nikt nie będzie groził, ani krzywdził części mojej rodziny!
-Chyba ty padniesz pierwszy!-rzucił Zeke.
Obaj zaczęli na siebie warczeć i ja nie wiem jak unieruchomiłam obu tęczową mocą.
-Obaj jesteście w tej watasze! Dość mówię!
<Zeke? P.S. moc Diamy nie jest za mocna>
piątek, 18 września 2015
Od Diamandy ,,Psychopata cz. 3" (cd. Zeke)
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy
Prześlij komentarz