- Cześć - uśmiechnęłam się do basiora. - Jak zwykle można cię spotkać na drzewie.- nie dziwię mu się. Ukrop, że masakra. Tu jest chłodno, cień rzucany przez drzewa nie pozwala przedostać się słońcu, dobrze.
- Faktycznie, nie jest to zadziwiające. - nastało kilka chwil ciszy. - Dlaczego cały czas się uśmiechasz? - miał rację, nadal się uśmiechałam. Te słowa trafiły we mnie jak piorun, natychmiast spoważniałam.
- Uśmiech to cała prawda smutku. - wyszeptałam aby nie usłyszał. - Poprostu lubię - dodałam głośniej. I tak nikogo nie obchodzą i nie powinny obchodzić moje problemy. Wczorajszy dzień i tak dał nam obu sie we znaki. Patrzyłam na wilka siedzącego na drzewie.
- Mogę się dosiąść? - spytałam
< Amaimon?>
piątek, 4 września 2015
Od Donny "Spotkanie cz.10" (c.d Amaimon)
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy
Prześlij komentarz