-Niech ci będzie, powiem ci trochę o sobie...
Balto patrzył na mnie gotowy słuchać.
-Ja i mój brat pochodzimy z bardzo daleka. Rodzice wysłali nas na poszukiwanie watahy, ale TYLKO nas. Brat się na mnie uwziął i traktuje jak szczeniaka, chociaż to ja jestem starszy. (Co z tego, że tylko pięć minut) Uczyłem się o zielarstwie od dawna, to takie jakby moje hobby...
-Heh, u mnie tak samo-mruknął Balto.
-No to będzie o czym pogadać-sam nie wierzyłem w to co mówiłem.
Szliśmy dalej rozmawiając o doświadczeniach w zielarstwie i tym podobnych. Może łatwo mi się z nim gadało, bo jesteśmy do siebie podobni z charakteru? A może dlatego, że obaj jesteśmy zielarzami? Nie wiem, ale lubię go. Po pewnym czasie doszliśmy do morskiego wodospadu i coś przykuło moją uwagę. To była mała ciemnozielona łodyżka o trzech liściach w kształcie łez. Szybko podbiegłem do rośliny.
-Balto, też to widzisz?
-Tą małą roślinkę? No widzę.
-To Cyanur!
-Na serio?-przyjrzał się roślinie.-A faktycznie!
-No patrz, myślałem, że już żadnego nie zobaczę, tak trudno je znaleźć, pomożesz mi go wykopać?
Razem ostrożnie wykopaliśmy Cyanura z niewielkiej ilości ziemi między skałami.
-Jest trochę mały-stwierdził Balto.
-Fakt, ale nie powinniśmy go tu zostawić, jeszcze jakieś dzikie coś by go zjadło i nie moglibyśmy wykorzystać w żaden sposób jego właściwości.
-Do doniczki chcesz go wsadzić?
-Owszem, tak zrobię.
<Balto?>
Brak komentarzy
Prześlij komentarz