- Boże.... Co tu się wyrabia?! O co w tym wszystkim chodzi?!
-Diama.... Ja rozumiem,że chciałaś dobrze,ale.... Duchy nie wzywa się od tak... Do tego się trzeba przygotować-powiedziałam.
-To był przypadek... Ale co robimy?-zapytała.
Bardzo,ale to BARDZO,dobre pytanie. Czy lepiej odzyskać od razu jej
ciało,czy może iść znaleźć tę cholerną kartkę? Szybko podjęłam
decyzję.
-Szukamy kartki. Może tam coś jest jak pokonać tego ducha.
-To chodźmy. Szybko! Pokażę ci,gdzie znalazłam tę
książkę...-rzuciła.
Pobiegła w stronę biblioteki,a ja popędziłam za nią. Miałam dziwne
uczucie patrząc na zjawę. A jeszcze dziwniejszym był widok smutnej i
poważnej Diamandy. Wkrótce dotarłyśmy na miejsce. Od razu
zabrałyśmy się do szukania kartki. Zajęło nam to strasznie dużo
czasu(za dużo). Ale w końcu Diama krzyknęła:
-Udało się! Mam!
Pobiegłam do niej. Przeczytałyśmy zawartość stronicy i obie bardzo
się zawiodłyśmy. Nie było tam nic,co można było wykorzystać. Tylko
ostrzeżenie,że to silny duch,jego opis... Oraz napisane wielkimi
literami:"POD ŻADNYM POZOREM NIE PRZYZYWAĆ!" Reszta... Zamazana.
-Super. Naprawdę wiele nam to pomogło-burknęłam.
-Czyżbym wyczuł ironię?-odezwał się jakiś głos za nami.
Odwróciłam się szybko i ujrzałam ciało Diamy. Stało jakoś
dziwnie krzywo. Warknęłam. Diamanda też warknęła(co mocno mnie
zdziwiło).
-Oj Alexo,Alexo...-zaśmiało się to coś w ciele Diamy.
Brak komentarzy
Prześlij komentarz