Wokół przyzwanego stwora trochę pojaśniało. Widać było, że jest żółty. Uskoczyłam lekko do tyłu kiedy do mnie podleciał.
-Cześć Dama, musisz mieć sprawę, skoro mnie wezwałaś-usłyszałam głos.
To nie był głos wilka. Cofnęłam się jeszcze krok.
-A ty co taka płochliwa?-zaśmiał się duch patrząc swoim jednym okiem na mnie.-Przecież cię nie ugryzę.
-S...skąd wiesz jak mam na imię?-zapytałam drżącym głosem.
-Ja wiem dużo rzeczy, widzę co się dzieje dookoła-padła odpowiedź.
Duch poprawił muszkę.
-Więc przejdźmy do sedna... co ode mnie byś chciała? -trójkątny duch zawisł w powietrzu naprzeciw mnie.
-No.. ja.... Dowiedziałam się, że w moim bracie są resztki ducha koszmaru....-zacięłam się. Trudno mi było wydusić następne słowa.
-I?-dziwnie się czułam jak to jedno oko było we mnie wpatrzone.
-I chcę żebyś mi pomógł pozbyć się tego ducha-powiedziałam w końcu. Nie mogłam już powiedzieć, że nie chciałam go przywoływać teraz. Zwłaszcza, że niewiele o nim wiem.
Duch wyglądał jakby się zastanawiał.
-Umówmy się..Ja wybiorę się do Hecklera i sprawdzę czy można pozbyć się tamtego ducha koszmaru, a ty dasz mi coś w zamian. Konkrety później. Zgoda?
-Zgoda-odparłam niepewnie. Strzelałam-nie miałam pojęcia jak się zachować.
Bez przekonania podałam mu łapę a on nią potrząsnął. Nie byłam pewna czy w ogóle czuję jego dotyk.
-To jesteśmy umówieni, lecę ogarnąć co i jak z duchem. Chcesz rolę obserwatora co będzie się działo w jego łepetynie?
-Um... tak?
-Dobra, tylko się nie przestrasz-duch uniósł się nieco wyżej.
-Zaczekaj.... jak w ogóle się nazywasz? Napis w książce był zamazany.
-Jestem Bill. Bill Cipher- (czyt. sifer)odpowiedział.-Pamiętaj, wszechświat to złudzenie, rzeczywistość to iluzja, kupuj złoto, pa-duch zniknął.
Wszystko dookoła odzyskało kolor. Nie byłam pewna czy ten "Bill" tu był, czy tylko mi się przyśniło. Ale otwarta książka faktycznie leżała przede mną. Podniosłam ją starając się trochę uspokoić i ogarnąć zdarzenia. To była jakaś umowa z tym duchem? Chyba tak.... W końcu przypomniałam sobie i zrozumiałam co i jak się stało. Przyjrzałam się resztkom pozostałym po wyrwanej stronie. Było tam widać fragment zdania "POD ŻADNYM POZ..." i koniec. Dalsza część się nie zachowała. Coraz bardziej mnie to wszystko niepokoiło. Muszę znaleźć brakującą stronę i dowiedzieć się więcej o Billu. Jeśli to faktycznie jego imię. Wróciłam pospiesznie do biblioteki. Obiegłam całą. Miałam nadzieję, że ta strona jeszcze tu jest. Serce coraz mocniej mi waliło z nerwów kiedy po półgodzinnych poszukiwaniach nic nie znalazłam. Jak chciałam szukać pod regałami dziwnie poczerniało mi przed oczami i upadłam na podłogę.

Brak komentarzy
Prześlij komentarz