Spacerkiem ruszyłem przez tereny watahy. Cisza spokój żadnych problemów . Tylko o tym pomyślałem a już ktoś na mnie wpadł.
- Wrr… wypłoszyłeś mi zająca! -
- Czyżby słyszał słodki głos mojej koleżanki Shadow?- przycisnęła mnie do ziemi mocniej.- Ała Shad...ja tylko żartuje.
- Jestem głodna. Więc jeśli nie chcesz żebym cię pożarła w całości to lepiej coś mi upoluj.
- Z przyjemnością się tym zajmę, tylko mnie puści.- wadera niechętnie ale zrobiła to. - Dobra to trzeba by było pójść na polanę tu mało co znajdziesz.
- Znalazł się ekspert ...phh..- ruszyliśmy razem na polane. Wytropiłem dorodną sarnę. Połowę sukcesu za mną tylko teraz ją upoluje i uczta.
-Pomożesz mi czy zostawiasz wszystko na mojej głowie?
-Spłoszyłeś mi zająca.- warknęła.- Masz czelność jeszcze prosić mnie o pomoc?
- Dobra, dobra czemu tak ostro?
-Do głodnej wadery nie pochodź bliżej niż jeden kilometr. Nie uczyli ciebie o tym w szkole? - ułożyła się wygodnie pod drzewem. Ruszyłem powoli do sarny. Skradałem się cicho i byłem już tak blisko kiedy zwierze się spłoszyło. Ruszyłem za nią biegiem. Trawa była wilgotna po deszczu i łapy mi się na niej ślizgały. W takich warunkach trudno jest upolować jakiekolwiek zwierze. Nie mogłem się dobrze rozpędzić. Miałem szczęście, sarna poślizgnęła się i upadła, a ja mogłem do niej dopaść. Usłyszałem za plecami klaskanie czyiś łap .
- Brawo, jak chciałeś mi zaimponować to ci się udało.
- Nie chciałem nikomu zaimponować … Naprawdę mi się udało?
- Nie -uśmiechnęła się do mnie.- Dzięki, że dałeś się wrobić i upolowałeś mi śniadanie.
- Dzięki, że to ty dałaś się wrobić i zaprosić na spólne śniadanie.- również się uśmiechnąłem.-To zechce pani zjeść ze mną tą dorodną sarnę?
< Shadow?>
Brak komentarzy
Prześlij komentarz