— Chodź już i nie człap tyle jak baba — warknąłem, kiedy pokonałem trzy stopnie schodów, które podejrzanie kręciły się w dół.
— Jakbyś nie wiedział, właśnie jestem "babą" — zaakcentowała, jak zwykle nie miała dosyć kłótni, przechwalanek i wymądrzania się.
Na to odwróciłem się w jej stronę, kiedy była o krok za mną i posłałem jej minę w stylu "skończ już, naprawdę". Shadow tylko wystawiła mi język, a kiedy się odwróciłem, już czułem, że czyni sobie wielką radość z przedrzeźniania mnie.
Schodziliśmy tam coraz niżej, w końcu poczułem podejrzany zapach. Czyżby... Wilko-wampiry? Ustałem na chwilę i wsłuchiwałem się w głuchą ciszę. Jedyny dźwięk, który dobiegał do moich uszu to... Krople wody, które zlatywały po ścianach oraz najbardziej wkurzający dźwięk w historii.
— Shadow, przestań w końcu obijać tak tymi pazurami o posadzkę! — syknąłem na tyle cicho, żeby tylko ona to słyszała.
— Oj, pedicure i manicure sobie dopiero co zrobiłam, patrz! — odpaliła z wkurzającym tonem głosu, a ja wywróciłem oczami, co więcej westchnąłem ciężko.
Nawet nie zauważyłem momentu, kiedy zanurzyłem łapy do kolan w... Wodzie!
— Kurna, gdzie ty mnie Discret wyciągnąłeś!? — zagryzła nerwowo wargę, kiedy tylko stanęła jedną łapą w deszczówce.
— Csii... Jeszcze zobaczysz, że wywołamy jakieś upiory i chupacabry tutaj — znowu ją upomniałem, ale ta nic sobie z tego nie robiła i sprawiała, że moje ciśnienie cały czas rośnie w górę.
Na siłę wciągnąłem ją do wody i szliśmy po omacku. Właściwie oprócz Shadow, bo ta podobno widzi w ciemności. Wtedy był to dobry moment, by oświecić drogę. W mgnieniu oka wyczarowałem mały płomyczek żarzącego się światła.
— O, szybko pomyślałeś, by nam jakąś lampeczkę wyklepać — parsknęła, ale tym razem to zignorowałem.
Usłyszałem plusk. Nie byliśmy tutaj sami.
<Shadow? ^^>
Brak komentarzy
Prześlij komentarz