niedziela, 3 lipca 2016

Od Midnight'a "Poznanie cz.11"(cd.Annabeth)

-Ale właśnie tutaj nie jesteś bezpieczna!-podniosłem głos- Tam nikt ci nic nie zrobi.-zniżyłem ton- Uwierz mi Ann-potrząsłem ją za ramiona.
-A JA TUTAJ ZOSTAJE!-wydarła się na cały głos.
-Proszę. Jak chcesz zostać żoną tego debila albo gnić w lochu jego królestwa. Proszę. Powodzenia!-powiedziałem co miałem powiedzieć i podleciałem w góre.-nie wiem jak ty ale ja nie będe tutaj siedział. Poleciałem wprost w stronę terenów watahy. Zrobiło mi się smutno. Przecież ona sama nie poradzi. Dopadnie ją tamten koleś i nikt nie wiem co z nią zrobi. Wreszcie postanowiłem. Zawróciłem szybkim łukiem i dostałem się do Ann. Jednak nie była sama. Dwa wilki ognia próbowały ją zawiązać w ogromny sznur i unieruchomić. Włączyłem infiltracje i w pierwszej kolejności zaatakowałem tego największego. Chłopak do ostatniej chwili nie wiedział co się stało. Nagle mały sztylet napędzany niewidzialną mocą znalazł się w jego głowie. Co się stało?-pewnie myślał gdy umierał. Drugi zaś widząc śmierć swego kolegi rzucił się w moją stronę. Nie zdążyłem odskoczyć i padłem na ziemię. Wymierzył szybki cios, tak na prawdę nie wiedział gdzie ale trafił mi w szczękę. To był mocny cios-pomyślałem i oddałem mu prostu w brzuch. Upadł na chwilę i mogłem szybko wstać. Chciałem mu wymierzyć kolejny cios ale skulił się i moja pięść przeleciała mu nad głową. Widocznie skojarzył się gdzie siedzę i grzmotnął mnie z całej siły w łapę, która trzasnęła i najpewniej była już złamana. Szybko zareagował wyjmując nóż z tamtego kolesia i podciąłem mu gardło. Trochę jeszcze się szamotał ale szybko zamarł. Podczas tej walki zapomniałem o Ann, która siedziała teraz skulona pod palmą.
-No... może teraz dasz się namówić?-spytałem dalej sapiąc.
<Annabeth?>

Brak komentarzy

Prześlij komentarz

szablon: synestezja