Heh, nie mogła nadążyć, pomyślałam. Biegłam jeszcze kawałek. po czym skręciłam bez uprzedzenia i schowałam się między drzewami lasu, do którego właśnie dotarłam. Sun rozglądała się chwilę szukając mojego tęczowego futra, a ja ledwo powstrzymywałam się od śmiechu, zdradziłabym swoje położenie natychmiast, ponieważ stałam tuż koło niej. Otóż dzięki Sunset i tej niefortunnej zmianie koloru jej fryzury, nauczyłam się zmieniać kolor własnego futra na krótki czas. To dość trudne i pochłania duże zasoby mocy, ale raz po raz nie zaszkodzi poudawać kameleona. Tylko moje kolorowe oczy zdradzały położenie, więc musiałam mieć się na baczności i zamykać je jak tylko ktoś patrzył na mnie kiedy miałam ochotę się tak ukryć. Tymczasem żółta koleżanka nie miała pojęcia gdzie zniknęłam, a domyśliła się w jakim obrębie zostałam bo dalej była miękka ziemia i byłyby widoczne moje ślady.
-Poddaję się, gdzie jesteś?-westchnęła w końcu Sun.
Przywróciłam normalny kolor futra i wadera odskoczyła zaskoczona, bo nie ruszyłam się nawet na krok z tego miejsca obok niej. Zaśmiałam się i po chwili koleżanka dołączyła do mnie.
-Ale się dałam nastraszyć. Jak to zrobiłaś w ogóle?-zapytała.-Nie umiałaś wcześniej być niewidzialna.
-I wciąż nie umiem-odparłam oglądając się dokładnie, żeby upewnić się, że całe futro mam już normalnej barwy.-Ty pomogłaś mi nauczyć się takiego bajeru. Zmieniam kolory całego mojego futra. Jak kameleon-zrobiłam specjalnie zeza.
Sunset znów parsknęła śmiechem.
-No nieźle, kolejny krok do opanowania mocy.
-Ale to tam niedużo.. tylko ze swoim futrem jak na razie umiem dobrze to robić. Sama widziałaś jak to wygląda z czyimś-mruknęłam.-Ale nie gadajmy o tym-dodałam szybko.
-Spoko, chodźmy dalej-zaproponowała.
Szybko oceniłyśmy którędy powinnyśmy iść, chciałyśmy zdążyć pójść w oba ustalone miejsca, więc musiałyśmy wyznaczyć krótką drogę. Ruszyłyśmy w dalszą część "mini podróży" roześmiane, bo przypomniały mi się zabawne historie z życia moich braci, więc po zaczęciu tematu i Sun opowiedziała parę śmiesznych zdarzeń, albo tych, które widziała, albo tych zasłyszanych w wataszce lub poza nią. Kiedy tylko zmalałyśmy się nareszcie na plaży, nie czekałyśmy ani chwili, tylko natychmiast wskoczyłyśmy obie do wody. Po paru minutach chlapania Sun powiedziała:
-Popatrz na to-uderzyła w wodę powodując duży rozbryzg i użyła swojej mocy światła. Załamane światło wytworzyło chwilową tęczę!
-Niezłe-uśmiechnęłam się.-Moja kolej na coś fajnego.
W sumie odkryłam to już dawno, ale nie pamiętałam. Dopiero jak zobaczyłam tęczę dzięki kroplom wody znów przypomniałam sobie, że tak umiem.
Wytworzyłam w łapach dwa skupiska tęczowej mocy, oba migały cały czas zmieniając kolor. Połączyłam je powoli w jedno i powstała kula białego światła. Sunset popatrzyła na to chwilę okrągłymi oczami, ale niestety po paru sekundach światło zniknęło, wyglądało to jak pęknięcie bańki mydlanej... znaczy świetlnej.
<Sun? >
poniedziałek, 8 sierpnia 2016
Od Diamandy "Spacerkiem przez życie cz.2" (cd. Sunset)
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy
Prześlij komentarz