niedziela, 11 września 2016

Od Midnight'a ,,Najzwyczajniejsze w świecie spotkanie cz.8" (cd.Olivia)

-Właściwie to....-sam się zdziwiłem, nie użyłem skrzydeł- yhhhhh-ona nadal śmiała się w niebo głosy a ja stałem jak słup- zapomniałem o własnych skrzydłach! Może mi ktoś powiedzieć jak?! Nadal myślałem jak mogło się to stać? W sumie też musiałem coś powiedzieć Olivii jako wytłumaczenie...- No wiesz... gdy upadłem to yy on przywalił w ziemię i poleciałem brzuchem na drzewo iiiii boli mnie przez to skrzydło..-jąkałem się, przejęzyczyłem się kilka razy ale chyba uwierzyła, bo skończyła się śmiać. Albo udawała... co było bardziej prawdopodobne. Nastała krępująca cisza... w tym czasie otrzepałem futro z piachu i ziemi jak i próbowałem trochę z wody ale tylko lekko się wytrzepałem.
-W sumie, muszę już lecieć do....-nie zdążyłem skończyć zdania, ponieważ opierając się o drzewo, wpadłem chyba do portalu. Straciłem na chwilę przytomność a gdy otworzyłem oczy, zobaczyłem stojących nade mną dwóch dresiarzy, krzyczących coś, słyszałem tylko bełkot. Bardziej wytrzeźwiałem gdy poczułem mocnego kopniaka w prawy bok. Chciałem wstać ale teraz dostałem w szczękę i znowu poleciałem jak długi. To była już przesada! Przeturlałem się unikając kolejnego ciosu i stanąłem na nogach. Teraz to mogłem dokładnie przenaalizować napastników. Jeden widocznie starszy od drugiego, miał trochę mięśni a ten największy na brzuchu, widocznie bardzo lubi sobie popić trochę. Z nim nie powinno być kłopotu.. z drugim będzie problem: Typowy wypchany sterydami ,,twardziel". Chociaż wystarczy dobra technika i jakoś go położe....
Zrobiłem szybki ruch w stronę jednego kolesia a uderzyłem drugiego w szczękę co widocznie ich zadziwiło, najbardziej tego, który dostałem, bo krzyczał z bólu. Znaleźli sobie ofiarę do kopania a tu taka niespodzianka! Jednak ten z ,,mięśniem" szybko się otrząsnął i wymierzył cios w mój tors. Za późno skojarzyłem się, co do jego zamiarów, przez co po chwili poczułem silny ból. Skuliłem się czując skutki mojej nieuwagi. Napastnicy wyraźnie ucieszeni wizją dobicia nie winnej ofiary, postanowili położyć po czym bić mnie w twarz. Lewy sierpowy, prawy, prosty.. powoli traciłem przytomność gdy coś(lub ktoś) zaatakował moich prześladowców, obezwładniając ich w kilka sekund. Jak przez mgłę, widziałem jak z podkulonym ogonem zwiewali przed moim, nieznajomym obrońcą. Wreszcie mój mózg otrząsnął się z wydarzeń, które miały miejsce przed chwilą i mój wzrok wracał do normy. Z wielkim trudem, podniosłem głowę aby zobaczyć kto zadał sobie tyle wysiłku, czasu aby mnie uratować. Była to kobieta, dość piękna. Miała rude włosy, jasną cerę i czerwone oczy. Coś tam mówiła do mnie, chyba chciała mnie ocucić. Słucham jej głosu aż dosłyszałem się jednego ważnego słowa: Mid. To musiała być Olivia. Z trudem jakoś się podniosłem i opierając się od ścianę spojrzałem na mojego wybawiciela. Nie myliłem się kto nim był...
<Olivia Sory, że tak długo ale miałem tak zawalone dni robotą....?>

Brak komentarzy

Prześlij komentarz

szablon: synestezja