poniedziałek, 26 grudnia 2016

Od Hecklera "Syrena cz. 3" (cd. Alexa)

Brat natychmiast odsunął się od Alexy, powiedział szybko, że to nie to na co to wygląda. Wadera westchnęła gardząco.
- Czemu się nagle tak przejmujesz? - prychnęła.
- A czemu miałbym w ogóle przestać?! - podszedłem bliżej, brat cofnął się jeszcze dalej.
- Wszystko wskazuje jakby nie o mnie tu chodziło! - warknęła i odleciała używając mocy wiatru. Chciała mnie teraz uniknąć za wszelką cenę. Rzuciłem piorunujące spojrzenie bratu.
- Przestań Heck, nic jej nie nagadałem zanim spytasz. Przyszła do mnie jako do przyjaciela - burknął.
Mam nadzieję, pomyślałem. Bo jeśli nie...
- Bo jeśli nie to... co? - usłyszałem głos niosący się echem. Odwróciłem się gwałtownie, ale nikogo nie zobaczyłem. Poszukałem chwilę wzrokiem, bez skutku. Dergor jak okazało się, też postanowił wybyć, zostałem w tej jaskini całkiem sam. Nie było żadnego sensu żeby czekać tu na cokolwiek dłużej, przywołałem z powrotem skrzydła burzy i wyleciałem na zewnątrz. Nie wzbijałem się wysoko, chciałem w razie co wypatrzeć bez problemu poszukiwaną osobę. Lot przerwał ktoś rzucający mi się na szyję, oczywiście to była Airis! Teraz rozumiem, że mogę ją nazwać powodem swoich problemów! Straciłem kontrolę nad skrzydłami z chmur i wyładowań elektrycznych, spotkałem się z ziemią i przetoczyłem razem z pechową waderą jakieś dobre parę metrów. Zatrzymałem się leżąc właśnie pod nią. Zaśmiała się w głos i zrobiła słodkie oczka. Wygrzebałem się wkurzony spod jej ciała
- Co ty wyprawiasz?! - ryknąłem.
- Nie widać? - odpowiedziała pytaniem na pytanie Airis.
Popatrzyłem na nią krzywo. Znów zachichotała.
- Napadam na ciebie Heckie - oznajmiła robiąc głupi głosik i przyturlała się bliżej żeby popatrzeć mi w oczy.
Warknąłem na nią znacząco i chyba WRESZCIE dotarło, że to wszystko nie jest jednym wielkim żartem. Przestraszona położyła uszy i wstała powoli otrzepując  się z kurzu.
- Co ci Heckie? - mruknęła niepewnie. - Aż tak cię wkurzyła twoja znajoma..? Nie powinieneś się przejmować skoro....
 - Będę się przejmować, bo to nie żadna znajoma! - wybuchłem. - Jak zwykle nigdy nie słuchasz i nie dajesz sobie nic wyjaśnić! Alexa NIE jest moją znajomą, to moja partnerka! - tak wydarłem się na Airis, że aż skuliła się . - A ty tu wparowałaś chwaląc się, że jesteś moją dziewczyną! Masz pojęcie jaki to wydźwięk dla niej miało?!
Odpowiedziała mi cisza. Warknąłem ponownie i zacząłem chodzić tam i z powrotem co jakiś czas zerkając na tą głupią waderę. Spróbowałem liczyć do dziesięciu, uspokoić oddech, bo nie wolno mi uderzyć wadery,  nawet tak porąbanej i głupszej od cegły. Ugh, nie było to łatwe zadanie, łapy mnie świerzbiły na tą myśl.
- Dotarło o co mi chodzi? - znów się odezwałem już nie krzycząc, ale w moim głosie słychać było wielką irytację i wściekłość.
Kiwnęła niepewnie głową znów kładąc uszy. O, czyżby w końcu zrozumiała kogo znalazła? Nie wyluzowanego kawalera, ale męża i ojca z dwójką dzieci.
- Słuchaj, miło, że mnie w ogóle znalazłaś i że w ogóle szukałaś, ale tyle wystarczy. Nie powspominamy sobie dzieciństwa ani tym bardziej nie pobierzemy się. To nieaktualne Airis. Przybyłaś za późno, a teraz ja muszę posprzątać ten bałagan który tu mi przyniosłaś. Odejdź jeszcze dziś - nakazałem surowym tonem, nie kryjąc negatywnych emocji.
Rzuciła mi ostatnie błagalne spojrzenie, które po chwili ukryła pod swoją maską neutralnego spojrzenia.
- To może..? Ostatni przyjacielski uścisk? - zapytała.
- ... Ostatni - uściskałem ją ze względu na dawną przyjaźń.
- I buzi na dobranoc? - jak to usłyszałem znów dałem jej  do zrozumienia wyrazem pyska, że nie chcę żeby tu przebywała dłużej.
- Do widzenia Heckie - skierowała się ścieżka w stronę wyżyn polnych, stamtąd trafi wkrótce do granicy watahy. - A w powietrzu czułam tą tragedię... Czemu uwierzyłam? - dodała cicho do siebie, kiedy błędnie myślała, iż nie usłyszę.
Odprowadziłem ją wzrokiem i znów ruszyłem na poszukiwanie Alexy. Pytałem o nią napotkane wilki, właściwy kierunek wskazał mi Sekuri. Pędziłem śladem mojej ukochanej najszybciej jak byłem w stanie. Znalazłem ją w lesie, na gałęzi drzewa.
<Alexa?>

Brak komentarzy

Prześlij komentarz

szablon: synestezja