- Tak szczególnie miałam spatrolować watahę, czy nie dzieje się nic złego. Bo wiesz- dołączył taki jeden, co muszę go mieć 24/7 oko - wyczarowałam sobie skrzydła i je złożyłam niczym jakiś ptak.
- Woww, masz skrzydła - podchwycił.
- Eee, to nic takiego. Właściwie, jeśli chcesz oprowadzę tu i tu. Ale niestety będę musiała zostawić Cię na plaży. Stamtąd będę musiała szybkością błyskawicy dolecieć do mojej jaskini... To idziemy?- zapytałam i poprawiłam uczesanie.
- Idziemy - westchnął i podążał za mną krok w krok.
***
- Więc, tak szczególnie wędrowałeś Krainą Nuit Solitare. Wataha nie mogła być taka duża jak ta kraina, więc... Powstała wataha nosząca nazwę krainy. Jest ona tutaj tylko jedna wataha- w której właśnie jesteś. Od wieków mieszkały tutaj wilki. Pewnego razu, czyli blisko 100 lat temu wilki uciekły stąd. Wiele zostało pokonanych przez olbrzymie potwory zwane tytanami. Została w naszej watasze zza młodu buntowniczka - Salmona. Mieszka w domku blisko zamglonej polany. Nie chciała opuścić tego miejsca i właśnie, mieszka tu po dziś dzień. Taak... Przecież ona ma ponad 100 lat... Dziwne, prawda?- skończyłam swoją barwną bądź nie historię. Taką bardziej sproszczoną od tych prawdziwych historii.
- Ciekawe... Nie wiedziałem, że takie miejsce ma tyle historii
- Oczywiście! Jest ich pełno. Ale nie będę cię zanudzać tymi historiami...
<Balto? Zupełnie, ale zupełnie nie wiedziałam o czym napisać ._.>
Brak komentarzy
Prześlij komentarz