Spacer o poranku kiedy jeszcze niektórzy śpią, delikatny wiaterek i cisza. Tak to jest najfajniejsze kiedy możesz sobie w samotności pomyśleć i nikt ci ogona nie zawraca, Ale przyjaciół nigdy za wiele. Warto poznawać nowe wilki można się ciekawych rzeczy dowiedzieć o nich i o tym co wiedzą. Tym razem łapy zaprowadziły mnie do bardzo cichego miejsca .Niesamowite tereny watahy są naprawdę wielkie. Koło rzeczki siedział wilk . Podszedłem do niego . Dobra czas poznać kogoś nowego.. jak ja to lubię …
- Cześć- przywitałem się. Wilk na mnie spojrzał. Ta chyba nie był zadowolony z tego, że się odezwałem. Ja też nie byłem z tego zadowolony.
- Widzę, że lubisz ciszę..- brnąłem w tym dalej. Ech… a mogłem zostać w jaskini.
-Tak lubię… i co?- wieścicie się odezwał.
- Nie nic …. jak masz na imię?
-Discret – odwrócił głowę w drugą stronę.
-Ja jestem Balto. Nie wiedziałem , że kogoś tu spotkam… inne wilki lubią bardziej żywsze miejsca.
-Prawda…- ale się z nim dziwnie...rozmawia? Chyba mogę to tak nazwać.
-No patrz tak samo się z tobą trudno rozmawia. Nie dziwię się, że masz przyjaciół- No proszę kto tu się odezwał. A podobno był na mnie obrażony, że poznaje nowe wilki...ale hmm… Ma rację, nie często się odzywam unikam innych. Może powinienem być bardziej towarzyski .
- Ta… lepiej posiedzieć w ciszy i samotności. Nie będę przeszkadzać, też wole myśleć w cichym miejscu -odwróciłem się i poszedłem przed siebie.
<Discret?>
Brak komentarzy
Prześlij komentarz