Nagle gryf zbił się w powietrze i zaczął skrzeczeć .
- Czy zawsze te stwory muszą tak drzeć? – zakryłem uszy. Gabriel zrobił to samo...” Krzyk tego wybryku natury był nie do przeżycia . Po chwili przyleciały jego większe kopię.
- Coś mi się wydaje że rodzice przylecieli …- spojrzałem na gryfy.
- Mamy niezły problem nie?
-Tak i radzę teraz wiać-dwa duże gołębie skrzyżowane z kotem rzuciły się na nas, a my
daliśmy nogę do lasu. Gryfy nie dawały za wygraną były szybkie, a zmęczeni. Nagle zauważyłem małe wejście do jaskini. Tak duże, że zmieści się tam wilk, a zarazem tak małe dla gryfa. Wepchnąłem tam Gabriela.
- Uff zwialiśmy…
- Dużo szczęścia mieliśmy – uśmiechną się basior. Spojrzeliśmy razem na wyjście.
- Chwile tu pobędziemy - położyłem się w kłońcie - może zdrzemnijmy się to krócej nam zejdzie czekania.
- Dobry pomysł – zamknąłem oczy. Nie musiałem długo czekać na sen, byłem bardzo zmęczony. Po chwili obudził mnie wrzask. Zerwałem się na równe nogi. Odruchowo spojrzałem na mojego towarzysza. On był cały więc nie on krzyczał.
- Co się stało?- zapytałem. Basior pokazał mi łapą wyjście w którym zaklinowała się głowa gryfa. To było jedyne wyjście z jaskini.
< Gabriel ? Sorr że krótkie >
środa, 26 sierpnia 2015
Od Balto „Nowy cz.5" (cd.Gabriel)
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy
Prześlij komentarz