Matko, kolejny psychopata, pomyślałam. Oni są dziwni jak nie wiem co. Znecanie się nad innymi. Co w tym takiego fajnego? Nie potrafię tego ogarnąć.
-To co robisz jest dziwne-stwierdziłam i cofnęłam się pół kroku.
-No i co z tego? -uśmiech sadysty nie schodził z jego pyska.
Westchnęłam. Popatrzyłam na niego trochę uważniej. Ja go znałam z widzenia. Zaraz jak on miał? Ze... Ze... Zeke!
-Ty jesteś Zeke nie? Z naszej watahy?
-Ehe -popatrzył na wiszące zwłoki.
-A skoro tak to chyba nic mi nie zrobisz prawda?
-Zastanowię się-zaśmiał się i pokiwał ogonem.
Zabawnie to według mnie wyglądało. Ten ogon był taki "lwi" a Zeke kiwa nim jak kot. Zachichotałam cicho na te myśl.
-Co cie tak bawi? -skierował wzrok na mnie.
-Mnie? Nic-z trudem powstrzymywałam się żeby nie wybuchnąć prawdziwym śmiechem. Niech to szlag te moje skojarzenia.
-Właśnie widzę-przewrócił oczami.
Myślę że Zeke z wyglądu nie jest jak typowy wilk. Po pierwsze ten ogon. A po drugie te jego skrzydła. Ciekawe czy mu normalnie przeszkadzają. Nie wytrzymałam i zadałam o to pytanie:
-Tobie nie przeszkadzają takie skrzydła?
-A mają?
-No... nie wiem bo nie mam skrzydeł.
Basior-psycho postanowił nie odpowiadać na moje pytanie.
-Um... czemu w ogóle zabiłeś tamtego wilka? W sensie czemu z takim okrucieństwem?
<Zeke? Diamanda i jej ciekawość XD>
Brak komentarzy
Prześlij komentarz