Przyjrzałam się uważnie zajęczakowi leżącemu przede mną. Stróżka krwi leniwie wypływała z miejsca, w którym kły Rockiego zakończyły żywot małego stworzonka. Wzdrygnęłam się na samą myśl o tym. Mam przynajmniej nadzieję, że nie cierpiał długo...
-Co ty tak się tak zastanawiasz nad tym zającem, co? - zapytał basior z pyskiem pełnym mięsa. Przełknął i kontynuował. - Nie będziesz jadła?
-Wiesz, nie przywykłam do jedzenia czegoś, co jeszcze przed chwilą sobie spokojnie żyło.
Basior spojrzał się na mnie jak na idiotkę. Wiem co sobie myśli "Wilk, który nie je mięsa? Co to za wilk?!" I zgodnie z moimi przewidywaniami zapytał:
-Jesteś może wegetarianką? Albo weganką?
-Ani pierwszą, ani drugą. Po prostu nie gustuję w takiej formie jedzenia.
-A w jakiej to formie gustuje panienka, jeśli można wiedzieć? Na przyszłość wyrażałbym chęć móc zadowolić pani rozwydrzone podniebienie w pełni.
Zaśmiałam się krótko, ale to wystarczyło, by Rocki rozkręcił się na dobre. Zaczął zalewać mnie dostojnymi uwagami godnymi jakiejś księżniczki.
-Dziękuję Ronaldzie za ten wysokiej klasy wywód na temat tak błahy, że tracę chęć spożywania posiłków przez następne półksiężyca. Ale sądzę, iż nadeszła odpowiednia chwila by zakończyć ten "arcyważny" temat.
-Dobra, dobra. A olśnisz mnie, czy nie?
-No... Wole mięso, które jest pieczone. Uuu chyba mam jakiś przepis na zajęczaka z rożna. Najlepiej zrobię go z jakąś sałatką warzywną lub innymi dodatkami. Hmm, a może zrobię coś w tylu samosy jako sos? Chociaż nie, bo to zaburzy smak mięsa...
-Możesz mi wyjaśnić jak chcesz to wszystko zrobić? Tym się raczej nie da - zamachał mi łapami. - A dodatkowo po co aż tak sobie utrudniać? Nie możesz zjeść tego jak ja?
-Mówiłam ci już przecież, że nie. A zrobię to za pomocą magii.
-W domu też tak jadłaś?
-Właśnie z domu mam tą zasadę. Mama nauczyła mnie wszystkiego co sama wie o magicznym gotowaniu. "Najważniejsze to nie przesadzić z magią!" - wyrecytowałam z uśmiechem. Rockiego zadziwiły moje słowa.
-Nie przesadzać z magią? Totalny bezsens. Jakbym miał używać czarów to bym się nie ograniczał i szedł na całość.
-No to powodzenia. Bo tu chodzi o to, by używać naturalnych składników. Stworzone sztucznie za pomocą czarów nie smakują tak samo dobrze.
Podniosłam się i wyczarowałam małe ognisko z rożnem. Przygotowałam sobie sterylne miejsce pracy i wzięłam się za zajęczaka. W tym czasie Ron skończył swoje śniadanie i teraz bacznie obserwował moje poczynania. Kilkoma zaklęcia odarłam ze skóry, wypatroszyłam i starannie wyczyściłam mięso. Potem dodałam swoje ulubione przyprawy i umieściłam zająca na rożnie. Rzuciłam jeszcze zaklęcie, by samo się kręciło i odezwałam się do Rockiego, który ,jak sądzę, jeszcze nigdy się tak nie wynudził.
-Ron bądź tak miły i przypilnuj mięsa żeby się nie spaliło. Czar działa tak, że w dowolnym momencie możesz zatrzymać kręcenie ale jak puścisz rączkę znowu zacznie się obracać.
-Ty gdzieś idziesz, czy co?
-Wychodzę tylko na chwilę nazbierać składników do surówki z ogródka koło jakini.
-To my mamy ogródek? I to własny?
-Tak jakby. Założyłam go niedawno, ale bardzo szybko umiem wyhodować rośliny, więc mam świeże warzywa i owoce w każdej chwili.
-Czy to nie jest naginanie reguły "Nie przesadzać z magią" ?
-Nie, ponieważ ja nie wytwarzam tylko wyhodowuje. A to różnica.
-No w sumie. Dobra idź sobie nazbieraj co tam chcesz. Ja się wszystkim zajmę.
-Mam nadzieję, tylko nie zjedz mi śniadania zanim wrócę!
-Nie martw się. Twoje śniadanko jest bezpieczne w moich łapach. Chociaż w sumie bym tego śniadaniem nie nazwał. Bardziej obiadem... iii poszła sobie.
<Ron? Sorka, że musiałeś tyle czekać>
Brak komentarzy
Prześlij komentarz