- Jeśli przyjdziesz i okażesz trochę skruchy, może twoje winy zostaną ci wybaczone. - Powiedziałam spokojnie. Łzy przestały ciec i otrzepałam się, żeby pozbyć się ich resztek.
- Po co ktoś ma mi wybaczyć? Przecież i tak zabiję kogoś. Wtedy znowu będziesz mnie ścigać?
- Jeśli moje łzy ci nie wystarczają, zmuszę cię, żebyś przyszedł. - Powiedziałam intensywnie wpatrując mu się w oczy.
- Nie ma takiej siły, która... Mam coś na twarzy? - Jego oczy napotkały moje spojrzenie. Jednak ja ani drgnęłam zastanawiając się nad czymś. Co mama mówiła? Wedrzyj się do jego umysłu. Zapanuj nad nim.
Zeke nie ruszył się też wpatrując mi się w oczy. Zaczęłam w myślach krzyczeć: Przyjdę, przyjdę, muszę zapłacić za swoje winy.
- Przyjdziesz?
- Tak, przyjdę. - Odpowiedział bez mrugnięcia okiem.
- Jutro o zachodzie słońca.
- A więc widzimy się jutro. - Powiedział głosem do którego nie przywykłam. nie można było wywnioskować z niego żadnych uczuć.
Zeke zamrugał kilka razy i przyjrzał mi się, a następnie oddalił się bez słowa.
<Zeke? Mam zgodę na kontrolę XD>
Brak komentarzy
Prześlij komentarz