sobota, 23 lipca 2016

Od Dergora "Niepokój cz. 2" (cd.Olivia)

Rozejrzałem się jeszcze raz w celu przejechania wzrokiem po całej okolicy.
-Hm... Dlaczego w ogóle akurat mnie obudziłaś do tej sprawy ?-popatrzyłem na waderę.
-Wydałeś mi się odpowiednią osobą, chyba znasz się co nieco na magii i stworzeniach pochodnych nie?
-No tak...-znów skierowałem wzrok na wskazane miejsce dziwnych zjawisk.
Nic nie przychodziło mi do głowy. Prawda, dużo słyszałem o magicznych siłach  i potężnych stworzeniach czerpiących z tego źródła moc, ale nie spotkałem ich za wiele osobiście. Jestem magiem ze średnim doświadczeniem, raczej powód do dumy to nie jest...
-Myślisz, że to jedno z tych dziwactw, z którymi walczą magowie naszej watahy?-zapytałem.
-Nie wiem już co o tym myśleć-westchnęła wadera.
-Ech... pamiętam co mówiłaś, że  już  byłaś tam na dole i oglądałaś teren, ale ja muszę sam też tak zrobić. Dla pewności. Jak pójdziemy teraz we dwójkę może zauważymy coś, co wcześniej umknęło twojej uwadze.
Olivia kiwnęła głową, że się zgadza, więc od razu zacząłem schodzić. Podążała tuż za mną, lecz w drodze na dół udzielił mi się jej nastrój. Na początku tego wszystkiego powątpiewałem w prawdziwość usłyszanej historii, ale na etapie powrotu na ziemię po prostu dygotałem z ciekawości i niepewności. Chyba, że to był po prostu lęk przed nieznanym. Tak czy inaczej, oboje skończyliśmy niełatwe schodzenie strasznie niespokojni. Nie czekając już ani chwili, pognaliśmy do wskazanej przez Olivię części lasu. Po ciemku nawet nie zorientowałem się który to, na terenach watahy trochę ich jest. Właściwie myślę, że mało mnie to obchodziło w tamtym momencie.
Rozglądałem się bacznie na wszystkie strony w poszukiwaniu czegoś dziwnego.
-To na pewno tu?-zapytałem.
-Nie ma mowy o pomyłce-odparła Alfa.
Obszedłem wskazane miejsce parę razy zaglądając za każde drzewo i zwracając uwagę na każdy kamień, czy kępkę trawy. Nic oczekiwanego.  Przyjrzałem się również pniom  licząc, że będą tam jakieś podpowiedzi w postaci wyrytych zaklęć lub czegoś podobnego. Niestety znów się zawiodłem.
Skierowałem wzrok ku górze, ale moim oczom ukazały się tylko korony drzew i bezchmurne niebo pełne gwiazd, innymi słowy- nic niespotykanego, żadnych świateł powiązanych z magicznymi działaniami. Pokręciłem głową i opierając się o drzewo stwierdziłem:
-Obawiam się, że faktycznie nic konkretnego tu nie można znaleźć.
Wilczyca spuściła wzrok.
-Pewnie dziś już tego nie będzie.... -powiedziała zawiedziona.
Zapadła kilkuminutowa cisza zmącona jedynie  szumem liści.
-Mam pomysł, skoro jest trochę czasu można iść do biblioteki i poszukać jakiś wskazówek-zaproponowałem, jeszcze raz zerkając ku górze.-Kto szuka, ten znajduje, co nie?
<Olivia?>

Brak komentarzy

Prześlij komentarz

szablon: synestezja