niedziela, 3 lipca 2016

Od Midnight'a "Poznanie cz.9"(cd.Annabeth)

- No to tak...-zacząłem- urodziłem się w dość spoko rodzince jako ostatni. No tak jakby trochę ,,nie potrzebnie" dlatego nie byłem tak ważnym członkiem rodziny. Rodzice woleli ich niż mnie. W sumie aż tak mi to nie przeszkadzało więc jakoś sobie radziłem. Jak miałem no tak z rok to postanowiłem uciec. Nie sprawiło mi to dużej trudności. Pewnie nawet się nie skojarzyli się, że mnie nie ma. Z pierwszej watahy wywalili mnie po tym jak upolowałem sarnę. Jezuuuu to był taki bezsens. Trzeba być na wyższym szczeblu by móc polować na sarny i jelenie. Kolejne watahy były przelotne. Aż trafiłem na wataha zorzy polarnej. Poznałem tam Arye, moją przyszłą partnerke. Była piękna, mądra po prostu ideał. Pamiętam dokładnie moment gdy się z nią zaręczyłem. Zrobiłem to na plaży w trakcie zachodu Słońca. Postanowiła ze mnie zażartować i przez 5 minut zastanawiała się czy za mnie wyjść aż wreszcie dla zabawy odmówiła. Oczywiście później się zgodziła ale ile wtedy zjadłem nerwów. Niestety, po tym jak urodziła mi córeczkę dołączyłem do Assassynów. Ciągle tego żałuje, bo przez to zniszczył się nasz związek. Miała również tego jej brata- Kronosa. Zabił jej rodzinę na jej oczach i ciągle ją dręczył. Czasem musiałem z nim walczyć ale zawsze był silniejszy. Wreszcie zacząłem sobie jakoś radzić sam. Córka gdzieś uciekła, Arya też. Nie miałem siły by je znaleźć. Odpuściłem sobie i tego żałuje. Może jeszcze żyją, może nie było minęło, niechce już do tego wracać. Dość długo się po tym zbierałem ale przyjaciele postawili mnie na łapy i jakoś żyje. Aż to teraz.-skończyłem opowieść mojego życia,której opowiadanie strasznie mnie zmęczyło.-Może pójdziemy już spać?-zaproponowałem szybko.
-W sumie dobry pomysł.-odpowiedziała Ann widocznie zadowolona wizją odpoczynku. Położyłem się bardziej w rogu jaskinii. Mam jakieś dziwne przyzwyczajenie spać w cieniu. Może ma to związek z dzieciństwem? W swoich rozmyślaniach zapadłem w dość głęboki sen...
*************
Obudziłem się gdy Słońce było już w zenicie. Jezuuuu ile ja spałem? Rozejrzałem się w po jaskini. Ann dalej spała. Była piękna, po prostu piękna. Dopiero co się poznaliśmy,nie? Jakiś tydzień temu się poznaliśmy i już jakaś przygoda. Fajna zmiana po roku rutyny. Postanowiłem coś upolować na śniadanie. Jest tutaj pełno zwierzyny, więc to nie będzie trudne zadanie. Szybko upatrzyłem sarnę, która do ostatniej chwili myślała, że jest bezpieczna. Wróciłem do towarzyszki, która już nie spała. Siedziała koło zgasłego ogniska, patrząc w dal, jakby jej tu nie było. ,,Obudziła się gdy rzuciłem koło niej zwierzyne i spytałem:
-Jemy? 
Po skończonym posiłku zacząłem rozmowę:
-Umiesz może określić gdzie się obecnie znajdujemy?
<Annabeth?>

Brak komentarzy

Prześlij komentarz

szablon: synestezja