Nie wiedziałem co zrobić! Ann poznałem wczoraj może przedwczoraj a ona własnie płakała w moje futro. Nie spodziewałem się jej reakcji gdy wspomniałem o jej rodzicach. Najpewniej miała słabe dzieciństwo. Cóż ja nie miałem takiego super strasznego, więc co ja mogę powiedzieć? Postanowiłem po prostu siedzieć w miejscu i się nie odzywać. Rozejrzałem się ukradkiem po okolicy. Nikogo nie ma? To dobrze, chociaż zawsze wróg może czaić się w każdym miejscu. No właśnie... wszędzie... Z piasku wyskoczyło dwóch tubylców. Były to zwykłe, szaro- czarno białe wilki jednak były mojego wzrostu. Rzuciłem się na jednego powalając go na ziemie, drugi widząc leżącego towarzysza postanowil rzucić się na mnie z pazurami ale zrobiłem unik przez co zderzyli się razem głowami. Rozejrzałem się szybko w poszukiwaniu innych wrogów ale nikogo wokół nie było. Popatrzyłem się w stronę gdzie powinna być Ann. Jednak nie było po niej śladu. Nigdzie! Popatrzyłem się w gąszcza dżungli i usłyszałem znajomy głos:
-Mid..-krzyknęła ale ktoś ją uciszył. Pobiegłem na mega sprincie w stronę towarzyski włączając przy okazji infiltracje. Była to jedna z moich magii dzięki której moje futro wtapiało się w otoczenie zmieniając kolor. Przeskakiwałem między drzewami aż do samego źródła. Nikt jednak tam na mnie nie czekał. Tak mi się wydawało... Spojrzałem w góre i zobaczyłem straszny widok. Pięć wilków siedziało na koronie drzew wypatrując (najpewniej mnie). Ale jak mnie nie zobaczyli?! Przecież moja moc nie jest aż tak dobra! Gdzieś z tym. Trzeba teraz się do nich dostać! Ale... od czego ma się skrzydła? Powoli podleciałem na wprost nich i przyglądałem się im. Nagle jeden wskazał na mnie i coś krzyknął. Zareagowałem od razu. Podleciałem do niego zrzucając go z dość dużej wysokości, drugi zaczął rozglądać się wokół i dlatego spotkał go ten sam los. Pozostali zeszli z drzewa i ratowali się ucieczką. Miałem ich już dowybijać ale wpadłem na pewien pomysł... Zacząłem ich śledzić. Oni biegli jak by poparzeni a ja dotrzymywałem im kroku co było nawet trudnym zadaniem, gdyz biegli dość szybko. Wreszcie zaczęli zwalniać i mogłem im się lepiej przyjrzeć. Inaczej wyglądali niż tamci na plaży. Tamci byli bardziej ,,zwykli" a ci tutaj bardziej wtapiający się w otoczenie. To muszą być zwiadowcy... albo myśliwi. Wreszcie tak zwolnili, że idąc mógłbym ich dogonić. Nagle zauważyłem lekkie błyski światła. Niewielkie ale znaczące w zrozumieniu o co w tym chodzi. Po 5 minutach mogłem już się przyjrzeć co to jest...
<Annabeth?>
Brak komentarzy
Prześlij komentarz