Trzymałem w łapach jedną z wielu ksiąg z niemożliwym do odczytania tytułem. Oprawa pewnie kiedyś była twarda, ale obecnie przez wilgoć rozmiękła i aż nieprzyjemnie się ją trzymało.
-Olivia, no chodź!-powtórzyłem zniecierpliwiony opierając się o regał.
Dopiero wtedy Alfa przyszła do mnie, a ja pokazałem łapą stronę, na której otworzyłem grube tomisko. Trochę musiała się wysilić (jak ja wcześniej) żeby zrozumieć pismo z rozmazanego atramentu. Był tam opisany pradawny smok, który został uwięziony na tysiące lat. Opisano go jako władcę wszelkiej magii zdolnego do odebrania wszystkim magicznym stworzeniom ich mocy. Spisano również, że po przebudzeniu będzie szukał swoich sił rozproszonych po świecie, a jak je odnajdzie ... i tu była plama z atramentu. Czemu taki los spotyka najważniejsze części zdań?
-Myślę, że to może mieć jakiś związek z tym...-mruknąłem dla pewności jeszcze raz przecierając plamę na końcu napisów. Na co ja liczę, to nie zejdzie.
-Jeśli tak...to może być niezwykle niebezpieczne dla wszystkich!-zaniepokoiła się Alfa.
-Ta...-zajrzałem na kolejną kartkę.
-Nic nie piszą kiedy został uwięziony?
-Pusto-następne strony były albo nadpalone, albo poszarpane, albo w ogóle wyrwane z książki. Albo komuś zależało na pozbyciu się wielu informacji albo ktoś nie ma poszanowania dla starych pism.
-Niech to... Poszukajmy jeszcze, książek w bibliotece jest dużo, a my jeszcze nie przejrzeliśmy wszystkich.
Z westchnięciem szurając nogami poszedłem dalej szperać. Naprawdę szczerze wątpiłem w dalszy sens poszukiwań.
***
Zdawało mi się, że te kolejne pisane głupoty tylko zmarnowały nam czas. Spora część ksiąg została zniszczona przez czas i naprawdę wiele z pozostałych było napisanych takimi archaizmami, że głowa mała! Czas mijał i w końcu Olivia stwierdziła:
-Dalej nie znajdziemy kolejnych podpowiedzi, tam dalej są książki mówiące o zupełnie innych rzeczach.
-To co teraz? Idziemy szukać powodu świateł samodzielnie?-zapytałem powstrzymując ziewanie.
-Chyba tylko to nam zostało.
Skierowaliśmy się do wyjścia, jednak pod jakimś dębowym regałem był kawałek zapisanej kartki. Natychmiast go złapałem i spróbowałem wyciągnąć. Po tym całym zawiedzeniu i tylko jednej opcji jeśli chodziło o przyczynę świateł, byłem prawie pewny, że ta kartka coś nam powie. Nie udało się jej zabrać spod mebla. Chciałem użyć magii i unieść regał, ale byłem taki zmęczony, że o mało to wszytko, co ledwo tknąłem telekinezą nie zwaliło się na mnie. Oliwia nie byłaby zadowolona. Postanowiłem użyć siły mięśni żeby wydobyć skrawek papieru. Sam zdziwiłem się jaki jestem słaby, na nic mi się to zdało.
-Dergor, idziesz czy nie?-usłyszałem nagle.
-Idę, idę.. Ja tylko.... -nie dokończyłem nawet i opuściłem szybko bibliotekę dochodząc do wniosku, że jedna karteczka dużo nie zmieni.
W drodze powrotnej humor nam za bardzo nie dopisywał. Szliśmy akurat smętnie przed siebie oboje zamyśleni, kiedy nagle niebo przeciął złotobiały błysk.
-Znów to się dzieje!-krzyknęła Olivia.
<Olivia?>
Brak komentarzy
Prześlij komentarz