czwartek, 25 sierpnia 2016

Od Meredith "Cześć, to ja, Meri cz.3" (cd.chętny)

Zanurzałam się coraz głębiej, patrząc w mroczną otchłań, po chwili obróciłam się w stronę oślepiającego słońca i Olivii radośnie płynącej niczym ryba. Wynurzyłam się z wody kilkoma energicznymi ruchami łap i wróciłam do rzeczywistości, że smażącym słońcem i głośnym wodospadem, nie przeszkadzało mi to oczywiście, wręcz przeciwnie. Tereny tej watahy były niezwykle urokliwe, bujne lasy, gęsta i różnorodna flora oraz krystalicznie czyste wody. Czuję, że mogę być dumna z bycia teraz jej częścią. Nie przedłużając, po wynurzeniu się z wody, ujrzałam waderę, jedynie uśmiechnęłam się do niej i z trudem wyszłam na brzeg. Moja gęsta sierść jest ciężka, nawet gdy jest sucha a poruszanie się z nią, gdy jest mokra, wydaje się gorsza od dźwigania głazu, więc z trudem doczłapałam na trawę i padłam ociężale, przyciągając się przy okazji. Spojrzałam za siebie na wilczyce, także wynurzyła się z wody, obróciła się.
- Ja muszę jeszcze coś załatwić, gdyby coś się stało, to wiesz gdzie mnie szukać- Stwierdziła radośnie i odeszła.
- Jasne- Powiedziałam już bardziej sama do siebie. Po chwili wstałam, gdyż moje futro zaskakująco szybko wyschło, postanowiłam niezwłocznie poznać mój nowy dom, najbardziej ciekawiły mnie wilki, w końcu warto się dowiedzieć z kim będę obcować. Nie musiałam za daleko iść, aby spotkać nowe wilki.
- Amai, Orion, Vernon, Sheriss, Alexa, Carmen... - dzięki moim mocom odczytywałam imiona pobliskich wilków. Czułam się jak w szkole, od razu mogłam znaleźć tak zwanych przystojnych koszykarzy, królowe, nerdy, nieśmiałe wadery, które najchętniej ukryłyby się do mysiej nory, wieczne szczeniaka i waleczne piękności.
- Zapowiada się ciekawie - powiedziałam sama do siebie. Po drodze wybrałam sobie jaskinie i obejrzałam kilka miejsc. Po krótkim spacerze napotkałam jeszcze kilka wilków, do każdego powiedziałam krótkie, nic nieznaczące "Cześć". Poszłam jeszcze tylko leśną ścieżką w stronę mojej jaskini, gdy nagle wpadłam na wilka.
- O...przepraszam - powiedziałam lekko oszołomiona.
<ktoś chętny?>


Uwagi: Następnym razem postaraj się o dłuższe opowiadanie. Musisz jeszcze popracować nad interpunkcją, gdyż w wielu miejscach nie było przecinka przed "że", "gdy", "gdyż", "aby", "nawet gdy", "gdzie". Dodatkowo musisz wyłapywać momenty w zdaniu złożonym, w którym trzeba wstawić przecinek, bo wydaje się, że zdanie niebywale długo się ciągnie. Przykładem jest zdanie: "Nie przedłużając, po wynurzeniu się z wody, ujrzałam waderę, i z trudem wyszłam na brzeg." Dalszy ciąg, który dopisałaś w Twojej oryginalnej części, przekształciłam go w drugie zdanie, bo zbytnio nie trzymało się kupy. Albo jeszcze jeden przykład: "Zanurzałam się coraz głębiej, patrząc w mroczną otchłań (...)". Jest jeszcze kilka małych i drobnych błędów, w tym jeden ortograficzny. Tekst jest w miarę poprawiony, możesz spojrzeć jeszcze raz na Twój pierwowzór i porównać. Bardzo dobrze ćwiczy to pamięć i wyłapywanie swoich własnych błędów, podczas pisania innych opowiadań.

2 komentarze

szablon: synestezja