wtorek, 16 sierpnia 2016

Od Nucky "Przyjaciel czy wróg? cz.1" (cd.Shadow)

"Minęły dwa tygodnie od dołączenia do Watahy Nuit Solitaire. Mój brat już ugania się za jakąś waderą, cały Lucas. A ja... dalej nie znalazłam żadnych przyjaciół, choćby jednego. No dobra, dziwisz się? Mój charakter zazwyczaj wszystkich odpędza." - napisałam w moim pamiętniku. Poczułam głód. Przemieniłam się i ruszyłam na polanę. Pod lasem na polanie zauważyłam dorosłą łanię. Podeszłam tam z ukrycia. Potem skradałam się i gdy byłam już na wyciągnięcie łapy, sarna zauważyła mnie. Zaczęła uciekać w głąb lasu. Goniłam ją. Ona przyspieszała. "Tak się bawimy? No to dawaj!'-pomyślałam. Ja też przyspieszyłam. I nagle nie wiadomo skąd wyskoczyła Shadow.
- Pomóc? - spytała i nie czekając na odpowiedź ruszyła za sarną.
Skoczyła na jej grzbiet, a ja dusiłam ją z dołu. Zwierzę padło.
- Hej, ty jesteś Shadow prawda ? - spytałam
- A na kogo innego ci wyglądam? Nie dziękuj. Nudzi mi się.
- Może zjemy śniadanie? -zaproponowałam.
- Nie... nie dzięki. Nie znam cię, a zranili mnie w życiu już dość razy - powiedziała.
- Trudno, nie to nie.-powiedziałam.
Oczywiście mój kochany braciszek MUSIAŁ pojawić się w tym momencie, w którym ostatnią rzeczą jakiej myślałam było spotkanie go.
- Witam panie. I szczególnie moją kochaną siostrunię - powiedział z wrednym uśmiechem.
- Hej - odpowiedziałam i przewróciłam oczami.
- O, sarna! Jestem głodny. Mogę? - i nie czekając na odpowiedź zabrał się za jedzenie.
- Ej! Wypad! To moje żarcie! - krzyknęłam.
On nie zwracał uwagi.
-"No dobrze, słowa nie pomagają, przejdźmy do czynów.-"
Skoczyłam na niego i chwyciłam go za kark. Zanim się zorientował, chwyciłam go za ucho i rozszarpałam je. Potem przeskoczyłam mu nad łbem i wylądował na przeciwko niego.
- Auuu! - zawył z bólu.
- Oszalałaś?! - wykrzyknął.
-Nie, jeszcze nie. Po prostu jestem głodna a ty mi przeszkadzasz - roześmiałam się, patrząc jak cierpi. Zresztą dobrze mu tak.
Kątem oka widziałam Shadow stoi z boku z otwartym pyskiem i patrzy na nas. W między czasie Lucas pokuśtykał do swojej jaskini.
-WOW. Takiego kabaretu dawno nie widziałam!- powiedział sarkastycznie Shadow.
Ja tym czasem zabrałam się do jedzenia. Shad zniknęła w krzakach.
<Shad?>

Brak komentarzy

Prześlij komentarz

szablon: synestezja