piątek, 12 sierpnia 2016

Od Olivii ,,Z wizytą u leśnych wróżek" #5

Powoli wstałam na cztery łapy z zeschłych liści. Wolałam oczyścić myśli i nie wspominać o tym, co przed chwilą się wydarzyło. Może Discret miał rację. Może zaczynam wariować...? Ostatnio słyszę głosy, mam same koszmary. Mówi to samo za siebie, kto wie, że już jestem szalona.
Nagle coś przeprysło mi, tuż przed moim czarnym nosem. Odchyliłam głowę, odwróciłam się i spojrzałam w górę. Wokół mnie non stop przelatywało mnóstwo rozmazanych, złotych, żółtych, beżowych i lekko pomarańczowych światełek. Wybałuszyłam ze zdziwienia oczy i wpatrywałam się w to dziwne zjawisko. To coś latało koło mnie z dużą szybkością. Niektóre światełka robiły przewroty, czy różne inne sztuczki. Reszta leciała gdzieś ponad liche korony Cichego Lasu, a druga połowa... Wtedy obejrzałam się przed siebie, a moim oczom okazały się dwa drzewa, które nagle, bujnie, obrosły dzikie pnącza roślin, dzięki czemu całkowicie zasłaniały ich korę. Jakieś strasznie mocne i rażące w oczy światło, rozbłysnęło się z pomiędzy drzew, zapraszając do środka, za tajemnicze, leśne wrota. 
Bez namysłu wzięłam rozpęd, zarazem niemalże, wpadając za światło. Nim otworzyłam oczy, już moje uszy słyszały głośne rozmowy zapracowanych, leśnych duszyczek. Znajdowałam się w kole sześciu, gigantycznych drzew, równie dobrze obrośniętymi pnączami i bujnymi koronami liści. Na kilkudziesięciu metrowych olbrzymach, można było zauważyć prawie jedno przy sobie malutkie drzwi, które zapraszały do malutkich mieszkanek. Niektóre z nich miało nawet daszek z liścia przed wejściem, niektóre miały małe balkoniki, również uformowane z liści, na których widać rozwieszone pranie wróżek. Z każdego domku, paliło się światło, słychać było dyskretny trzepot malutkich skrzydełek, tuż nad moją głową. Zanim spojrzałam w górę, zauważyłam jeszcze, że tajemnicze, różnokolorowe i rozmyte światełka, to wróżki, które wracały do swoich domów. Uniosłam głowę w górę. Nade mną, w jednym miejscu stały, unoszące się nad ziemię trzy malutkie istotki. Jedna z nich - widocznie płci żeńskiej stworzonko, mające długie, brązowe, związane z kok u góry włosy i w cudownej, małej sukience z pąku konwalii sukience, obdarzyła mnie dosyć mieszanie zdecydowanym spojrzeniem. Druga, o wiele mniejsza wróżka, z równo krótko przyciętych, blond włosach, chowała się za większą. Trzeci, był to jakiś młodzieniec w dosyć szykownym, jak na wróżkę stroju z okrągłymi okularami, które cały czas spadały mu z nosa.
C.D.N

Brak komentarzy

Prześlij komentarz

szablon: synestezja