- to pewnie trochę moja wina to ja Cię oślepiłam. Nie chciałam by Czarnemu coś idzie stało.
Znów spojrzałam na gada, warczał na mnie niezadowolony. Wadera poprawiła swoją tęczową grzywkę.
- Radziłabym włożyć tą łapę do zimnego wody, zbiegiem czasu może Cię ona piec. To efekt uboczny .
- Jak masz na imię?
- Ja ...Hysmine szkoda, że poznajemy się w takich warunkach ... a ty? Jak masz na imię?
- Ja Diamanda i tak miło Cię poznać -uśmiechnęła się. Pocieszna wadera miło się na takie wilczyce patrzy.
- Alfa miała mnie oprowadzić po watasze jest już za późno może mogłabyś ty mi pokażesz cała watahę?
- Pewnie ! Z przyjemnością to zrobię
- To widzimy się jutro rano.
- Przyjdę tu jutro rano - Spojrzała na smoka i ruszyła razem przed siebie pewnie do swojej jaskini. Usiadłam na kamieniu i spojrzała w niebo. Było za chmurzone , zanosiło się na deszcz.
- Ty tu zostajesz ?- usłyszałam za sobą głos Diamandy. Popatrzyłam na nią.
- A gdzie mam pójść? Dopiero tu przybyłam nie znam terenów.
- To chodź do mnie prześpisz się u mnie jedną nic zrobię Ci miejsce a potem znajdziesz sobie jaskinie.
- Nie wiem czy to dobry pomysł.
- No zgódź się , nocami jest zimno .
- No dobrze- wstałam .- Ale to tylko na jedną noc.
Uradowana wadera ruszyła przed siebie, a ja za nią. Co chwilę niepewnie spoglądałam na smoka który wędrował tuż za nami. Czułam jego wściekły wzrok . Myślałam, że zaraz się na mnie rzuci i mnie pożre.
- Wszystko porządku? -Diamianda zatrzymała się.
- Em... Tak jest okej ...
- Boisz się ich prawdą ?
- Co ? Kogo?
- Smoków.
- No ja nigdy się nie spotkałam z takimi wielkimi gadami- spojrzałam na czarnego.- Myślałam że one wyginęły dawno temu.
- Wyginęły? Skąd! Tu jest ich pełno nie jednego tu spotkasz. - przełknęłam ślinę " jest ich pełno ... nie jednego tu spotkasz " jest ich tu więcej? Więcej takich bestii grasuje na tych terenach. Za strachem popatrzyła na krzaki nieopodal nas.
- Nie martw się nie wszystkie są groźnie , bronią tylko swojego terytorium jeśli muszą , ale rzadko atakują wilki chyba, że wilki zrobiły im krzywdę.
- Nie spotkałam nigdy smoków, żadnemu nie zrobiłam krzywdy. To czemu on mnie zaatakował?
- Może się Ciebie przestraszył....
Nie odezwałam się już ani słowem. Jak taki wielka jaszczurka ma się kogokolwiek bać? Duży, opancerzony w grube łuski i pewnie zieje ogniem to inni powinni się bać jego nie odwrotnie. Po paru minutach doszliśmy do jej jamy.
- Mieszkam razem z bratem i z innymi basiorami, ale nie będziesz mi przeszkadzać tak myślę.
- Mam taką nadzieję - w szłyśmy do jaskini. Zdążyliśmy w samą porę, bo zaczęło padać .
- Tu jest moje posłanie, rozgość się- uśmiechnęła się do mnie Diamanda. Usiadłam na jednym końcu posłania i rozejrzałam się. Ściany jakim były pokryte kolorowymi malunkami . Zaintrygowało mnie to.
- To twoja sprawka? Te rysunki ?- zapytałam ją po chwili.
- Nie wszystkie , niektóre już tu były zanim ja się za to zabrałam .
Podeszłam do ściany i spojrzałam na malunki. Niektóre były bardzo stare. Zauważyłam znaki w barwie czerwonej. Charakterystyczne dla staraj watahy najprawdopodobniej pierwszej na świecie ,której wilki mogły być naszymi przodkami. Niektóre były namalowane w innych odstępach czasowych, co mogło oznaczać , że ta wataha zatrzymała się tu na jakiś czas lub osiadła tu na stałe.
- Co Ty tak patrzysz na tą ścianę? - wyciągnęła mnie z zadumy głos wilczycy.
- Przepraszam zamyśliłam się. W bardzo ciekawej jaskini mieszkasz z bogatą przeszłością.
- Jak to?- pokazałam łapa na starą znaki.
-To są znaki pewnej bardzo starej watahy. Nie mieli jednego domu mieli koczowniczy tryb życia. Nazywam je krwawymi wilkami ponieważ nie były to miłe istoty. Zabijały wszystko co spotkały na swojej drodze.
- I one tu były? W tej jaskini?
- Tak tyle, że to są znaki starszyzny jedynie on mogli cokolwiek zapisywać. - Skąd ty o nich tyle wiesz ?- Diamanda położyła się obok i z zaciekawieniem spoglądała na malunki .
- To praca mojego życia, wędruje i szukam różnych faktów na ich temat. To moja pasja .
- Ciekawe a zawsze myślałam, że to zwykłe bazgroły
- To jest rodzaj pisma, opisują wszystko albo rysunkami zwierząt albo znakami takimi ja tu- uśmiechnęłam się do niej.- tu każda linia ma jakieś znaczenie.
- umiesz je odczytać?
- Tak - nagle na zewnątrz usłyszeliśmy głośny huk. Pierwsza oznaka burzy. Aż podskoczyłam, bardzo się przestraszyłam.
- Dobrze, że Cię zabrałam ze sobą byś zmokła .
- Prawda... Może chodźmy spać. Późno już jest.
- Zaraz a co z malunkami? Nie przetłumaczysz mi ich? Proszę bardzo ładnie proszę - wystrzelałam kły w szerokim " niewinnym" uśmieszku. Spojrzałam jeszcze raz na znaki na ścianie jaskini
-Muszę sprawdzić w swoim notesie, po za tym dużo jest zakryte twoimi farbami. Możemy się domyślać co chcieli mam oni przekazać.
- To źle tak? Nie powinnam malować tak po ścianach?
- Z jednej strony nie, ale nie mogę Cię za to ukarać niby jak? Nie wiedziałaś o tym. Można się z tym pogodzić.
- Okej ...
- Naprawdę nie musisz się o to martwić poradzę sobie z tym co mam teraz- ziewnęłam i zwinęłam się w kulkę.- Dobranoc.
- Jeszcze momencik. Mówiłaś coś o notesie gdzie ty co masz ?
- W torbie.
- Jak w torbie ?- Zdziwiła się. -Przecież ty nie miałaś przy sobie żadnej torby
Uśmiechała się do niej pobłażliwie i powtórzyła znów słowa: Dobranoc.
***
Obudziłam się wcześniej Diamanda jeszcze spała.
Postanowiłam sprawdzić czy pada i przy okazji wyprostować kończyny. Ruszyłam do wyjścia kiedy wpadłam na jakiegoś basiora.
- Najmocniej przepraszam jeszcze się nie obudziłam - powiedziałam do nieznajomego.
- To ja przepraszam ... Nie spodziewałem się tu kogoś obcego
- Jestem tu nowa Diamanda mnie zaprosiła na noc, bo padało. To tak wyjątkowo nie posiadam jeszcze swojej jaskini. Nie było czasu by zapytać innych o zgodę. Za to też przepraszam
- Nic się nie stało - uśmiechnął się do mnie. -Skoro to sprawka mojej siostry przymknę na to oko.
- Mam na imię Hysmine. Diamanda to twoja siostra?
- Dergor, no co poradzę. Rodzinki się nie wybiera. Tylko muszę ja zapytać co robi ten smok przed jaskinią i ile on tam siedział.
- Jasna tęcza czarny!- Diamanda wybiega z jaskini nie zwracając na nas uwagi .
- Ten smok siedział chyba całą noc.... Tak mi się wydaje - spojrzałam na wyjście. Myślałam, że tej gadziny już nie ma.
- Skąd go wytrzasnęła?
- Nie wiem.
- Znasz już tereny watahy ?
- Jeszcze nie, ale Diamanda mnie oprowadzić.
- Aha- zapadła cisza. Trochę głupio mi się zrobiło. Tak jakoś dziwnie czułam zawsze miałam pomysły na rozmowę. To pewnie przez tak wczesną porę.
- Coś się nam rozmowa nie klei- uśmiechnęła się do niego.- Może spotkamy się później? Chcę poznać Ciebie lepiej
- Nie ma sprawy. Będę najprawdopodobniej tutaj.
- Dobrze to widzimy się później- wyszłam na z jaskini. Damianda zajmowała się smokiem. Podeszłam do niej .
- To co oprowadzić mnie?
- Tak , a powiesz mi gdzie ty masz ten notes?
- Mówiłam w torbie-wyciągnęłam łapy przed siebie i z cienia ulepiłam torbę. - Łatwa sztuczka do nauczenia, nie ma limitów można włożyć w nią co się chce ile się chcę. Jedynym wysiłkiem jest tylko by ją zmaterializować i na odwrót. Jedynym wysiłkiem jest tylko by ją zmaterializować i na odwrót.
- Jaka fajna! A co tam w niej masz?- pchała łapy do środka.
- Parę starych run i dwa notesy.
- U to gdzie idziemy?
- Myślałam, że ty mi zaproponujesz. Pamiętaj, że nie znam tak dobrze jak ty tych terenów.
- A gdzie lubisz chodzić ?
- Lubię plaże, lasy.
- To wiem gdzie pójdziemy za mną!
***
Diamanda wybrała mi bardzo długa trasę. Potem powiedziałam żeby zwiedzić całą watahę jeden dzień nie starczy. Przeprowadziła mnie przez ogród tropikalny, łąka , lasy nie dając mi chwili wytchnienia. Na końcu zaprowadził nie ma plaże, na cudownie piękna plaże. Fale delikatnie musiały moje łapy przynosząc ulgę po długiej wędrówce . Słońce właśnie zachodziły, morze zabarwiło się różnymi kolorami. Usiadłam na plaży i westchnęłam. Piękny widok, miód dla duszy i ciała. - Piękny widok prawda?- Diamanda usiadła obok.- Robi się póżno, a ty nie masz jaskini.
- Nic nie szkodzi poszukam sobie później. Teraz będę tylko napajać się tym widokiem. Cudnie tu - Ja będę musiała iść… Czarny czeka ….
- Nie ma sprawy. Ja tu jeszcze zostanę.
- No okej- wstała.- jutro cię nie oprowadzę, mam trochę roboty. Przysłać ci kogoś?
-Wiesz co sama sobie poradzę, nawiąże nowe znajomości. Dziękuje za troskę.
- To pa… tylko nie sieć za długo. Nie chce żebyś się przeziębiła.
- Nie martw się, dam sobie rana do zobaczenia później -Diamanad ruszyłam w swoją drogę ja zostałam na swoim miejscu. Może faktycznie zostanę tu dłużej.
- Można się dosiąść ?- usłyszałam za sobą głos. Odwróciłam się i zobaczyłam Degora.
- U cześć kompletnie zapominałam o spotkaniu, ale Diamanda mnie tak wykończyła. No wyleciało z głowy- uśmiechnęłam się do niego. Trochę głupio umawiasz się z kimś i o tym zapominasz.
- Nic się nie stało. Wiedziałam, że Diama cię wymęczy- usiadł koło mnie.
- A trak przy okazji pokarzesz mi twoje ulubione tereny w watasze ? Diamanda nie będzie miała czasu.
<Dergor?>
Brak komentarzy
Prześlij komentarz