wtorek, 20 października 2015

Od Yuko "Nietypowe poznanie cz.2" (cd.Amaimon)

Amaimon gapił się na mnie. Spojrzałam smutno na opętanego konia. Zora kochała konie. Zora, moja Zorka. Jak ja za nią tęsknię. Kiedy tylko zobaczyłam, jak ten demon dobrał się do zwierzaka, w pamięci ukazał się obraz mojej siostry. Czy miałam jakiś wybór? Musiałam go uratować. Zora by mi nie wybaczyła. Jeśli jeszcze żyje. Ale to był demon. Ja walczę z magicznymi siłami. Czemu? Bo przypominają mi Cienie. Myślę, że Cienie też są pewnym rodzajem magicznych sił. Tylko mówiącym w innym języku i słuchającym... No, mnie.
Spojrzałam nieobecnym wzrokiem na basiora stojącego nieopodal. Czemu on to zrobił? Jakby nie mógł trafić tylko demona.
- Nie ma za co. - powiedział szarmancko nie doczekawszy się żadnego wyrazu wdzięczności z mojej strony.
- Czym on ci zawinił? - spytałam z wyrzutem.
- Hmm... Pomyślmy. To był demon?
- Chodzi mi o konia, idioto.
- Nie uratowałabyś go. - odpowiedział spokojnie.
- A skąd możesz wiedzieć?! Przecież jestem lekarką i znam się na migii! - zakrzyknęłam przedstawiając teatralnie typowego dziecęcego focha.
- A więc proszę bardzo, księżniczko, pokaż, co potrafisz. - Odsunął głaz telekinezą, a następnie cofnął się o krok.
Przyjrzałam się zwierzęciu. Czaszka była zgnieciona, brzuch rozdarty. Koń nie był już opętany. Wyglądał normalnie. Piękny, śnieżnobiały ogier o długiej, teraz trochę poszarpanej grzywie i ogonie. Nogi i pysk były naturalnie trochę poszarzałe. Na szyi widoczne były niewielkie, ciemniejsze kropki.
Automatyczną reakcją było przywołanie mojego ulubionego Cienia.
- Potrzebujesz czegoś? - spytał kłaniając mi się, jeśli tak to można nazwać.
- Pomóż mi. Proszę. - wysyczałam błagalnie w języku cieni.
- Co tam mruczysz pod nosem? Jakieś zaklęcia? - usłyszałam głos Amaimona lekko podsycony ironią.
- A co cię to? - odpowiedziałam normalnie. - Możesz mu się pokazać? - dodałam w języku cieni.
Po chwili ciszy Amaimon rzucił:
- Yuko? Za tobą stoi akaś magiczna siła. - w jego głosie słychać było zdziwienie, ale nie strach. Ach... Czemu oni zawsze muszą udawać nieustraszonych?
- Noi? Spytałam obojętnie. Przecież i tak ma cię gdzieś.
Odwróciłam się. Zaczęłam się śmiać. Amaimon chyba nie załapał dowcipu.
- Co jest? Boisz się Cienia?
(Tak wyglądał koń http://tapety.tja.pl/obrazki/tja_normalne/65465.jpg
+ wiadomość od Octavii )
<Amaimon?>

Ps. Wybacz Yuko, że nie wstawię od razu zdjęcia ale całe opowiadania przesyłam z telefonu co mi to utrudnia. Jak chcecie na chwile obecną odtworzyć link zaznaczcie go i przeniecie myszką do paska z miejscem na jego wklejenie, bedzie szybciej i wam go otworzy ;) Dzięki za uwagę

Brak komentarzy

Prześlij komentarz

szablon: synestezja