- Mamo nudzi mi się…- marudziłam, właśnie byłam na zebraniu dwóch watah, w którym byłam. Tak nudno… Więc sobie nuciłam piosenkę.
- Kto tak śpiewa!? - krzyknął samiec Alfa z innej watahy.
- Moja córka, a co niepodobna się?- powiedziała mama
- Nie, nie wręcz przeciwnie bardzo mi się podoba…- odpowiedział z wrednym uśmieszkiem.
- Do czego zmierzasz? - zapytała się mama.
- Bardzo mi się podoba jej śpiew, ostatnio moi poddani się bardzo nudzą zostaniecie tu na dłużej?
- Nie mogę zostawiłem syna z Sha obiecałam, że wrócę najpóźniej za tydzień - odpowiedziała mama.
- Robicie duży błąd… Zostaw przynajmniej swoją córkę, mam wiele wspaniałych opiekunek.
- Mamo ucieknę przy pierwszej lepszej okazji - szepnęłam do mamy.
- Hmm dobrze - mama jednak wierzyła mi.
- Ale i tak już jest za późno myślisz, że jestem głuchy, że nie słyszałem, co mówi do ciebie córka!?
- Uciekamy! - mama mnie złapała, bo nie umiałam jeszcze latać. Lecieliśmy nad lasem widm mama mnie upuściła na drugim końcu lasu.
- Nie pójdziesz z nami do watahy ponieważ oni wiedzą gdzie nasza.Tutaj jest inna wataha, pójdziesz tam i zamieszkasz tam, przykro mi. Może kiedyś tu przyjdę - po tych słowach przytuliła mnie i odleciała z mamą Essix.
Więc, tak jak kazała poszłam, tam Alfa mnie przyjęła i zostałam tutaj na dobre. Tylko było mi bardzo smutno z powodu mamy i Conora.
Brak komentarzy
Prześlij komentarz